سکوت بی‌معنا

کشتی کمک‌های انساندوستانه و مردمی ایران نیز با این هدف به سوی غزه اعزام شد. علاوه بر این‌که این کشتی حامل 2000 تن مواد غذایی و دارویی است، 2 تیم کامل درمانی شامل پرستاران و پزشکان متخصص در این کشتی حضور دارند تا به داد ستمدیدگان غزه برسند. اما این کشتی اینک در نزدیکی آب‌های غزه متوقف شده است و نظامیان رژیم صهیونیستی به این کشتی برای نزدیک شدن به غزه هشدار دادند. صهیونیست‌ها اخطار داده‌اند که حتی نزدیک غزه نشوید و آب‌ها را ترک کنید.رئیس جمعیت هلال‌احمر کشورمان، مسعود خاتمی با اشاره به این تهدید‌ها گفته است که ناوهای رژیم صهیونیستی بارها خواستار خارج شدن کشتی از منطقه به طور کلی شده‌اند و  تلاش ما این است که با رایزنی‌های دیپلماتیک وزارت امور خارجه و اقدامات کمیته صلیب سرخ جهانی، کمک‌های دارویی و غذایی مردم ایران را از طریق ساحل غزه به جنگ‌زدگان و مجروحان فلسطینی برسانیم؛ ولی در صورت عدم موفقیت، کشتی را به ساحل العریش مصر که نزدیک‌ترین منطقه به غزه است، منتقل می‌کنیم.اینک این کشتی در 45 مایلی غزه قرار گرفته است و تلاش می‌کند تا بدون توجه به این هشدار برای تخلیه کمک‌های غذایی و دارویی، خود را به سواحل غزه نزدیک‌تر کند.با این حال خبرها حکایت از تعلل مصری‌ها در این زمینه می‌دهد، گویا از نظر مصری‌ها بهتر است که این روزها حواست را به صهیونیست‌های آواره جمع کنی تا به کودکان غزه که گل آرزوهایشان نشکفته پرپر می‌شود. اینجاست که قطعنامه‌هایی که دشمنان را ملزم می‌کند که به  تمام صلیب سرخ‌ها و جمعیت‌های هلال‌احمر کشورهای دنیا، اجازه ارائه کمک‌های درمانی و پزشکی و رساندن اقلام دارویی به مجروحان جنگی می‌دهد، بی‌معنا می‌شود؛ چراکه وقتی همکیشان سکوت کنند و دست یاری به دشمنان بدهند، چه توقعی می‌توان از سازمان مللی داشت که سال‌هاست کاربرد خود را از دست داده است؟

اصرار رژیم مصر در مسدود نگاه داشتن گذرگاه رفح و عدم مجوز ارسال کمک به مردم فلسطین و جلوگیری از ابراز احساسات مردم مصر در حمایت از غزه تنها نشان‌ دهنده‌ اوج خیانت این رژیم غیرمردمی را در برابر یکی از ملت‌های مظلوم عربی نمایان ساخته و شرکت سران این رژیم را در جنایات ضدبشری صهیونیست‌ها به اثبات رسانده است و نشان می‌دهد امروز مردم غزه و فلسطین علاوه بر خنجر اسرائیل، از پشت از سوی سران خائن عرب نیز خنجر می‌خورند.

کتایون مافی