کلمات ماندگار
کسی نمیداند چطور میشود که یک شعر، یک مصراع یا یک بیت اینقدر زود در جامعه پخش میشود، همه آن را حفظ میشوند و خود به خود به یکی از اجزای زندگی ما تبدیل میشود. مثل همین مصرع « یا علی گفتیم و عشق آغاز شد» که دکتر محمود اکرامی آن را سروده و حالا ترجیعبند بسیاری از مناسبتهای مذهبی ما شده است.
در ایام محرم هم بعضی از شعرها همین حال و روز را پیدا میکنند. خیلی از شعرها از قدیم الایام در حافظه جمعی ما ماندهاند، مثل شعر محتشم کاشانی اما برخی از شعرها بدون آن که شاعرش را بشناسیم، بدون آن که بدانیم چه کسی آن را سروده با ما نزدیک میشود. خود به خود بخشی از خاطره جمعی ما از این واقعه میشود.
طی این سالها شعرهای بسیاری را مداحان مختلف خواندهاند، اما برخی از آنها حسابی جای خودشان را در بین مردم باز کردهاند. مثل نوحه «سقای حسین سید و سالار نیامد، علمدار نیامد..» یا «عمو عباس بی تو قلب حرم میگیره» که مجید بنی فاطمه آن را خوانده است. یا همین نوحهای که از پارسال جای خودش را در دل مدرم باز کرده، نوحه ای که خیلی زود باعث شد تصویر مداحش از صفحههای روزنامهها و مجلات سر در بیاورد، نوحه ای عربی فارسی با صدای نزار قطری، مداحی که یک شبه در تمام ایران به چهرهای شناخته شده تبدیل شد.
گفت و گو
