یک تخلف کافی نیست

به عبارت دیگر، اگر راننده‌ای در طول یک سال حدود یک میلیون تومان جریمه شده و آن را نپرداخته است، مشمول بخششی در 2 مرحله می‌شود؛ مرحله اول، خانم محترمی که در دفاتر پلیس + 10 قبض را صادر می‌کند و به راننده خطاکار می‌گوید: من حداکثر می‌توانم 250 هزار تومان را کسر کنم! برای کسر کردن بقیه باید به دفتر مرکزی شورای حل اختلاف در میدان هفت تیر بروی.

این مقررات که حداقل 3 - 2 سال است به همین صورت اجرا می‌شود، از قبض خلافی رانندگان متخلف که گاهی طول آن به یک متر می‌رسد، تا دو سوم مبلغ می‌بخشد، اما تاکید می‌‌کند رانندگانی که فقط یک تخلف در قبض جریمه‌شان وجود دارد، باید مبلغ جریمه را بپردازند و بخششی در کار نیست.

نکته جالب این که برخی از مدیران دفاتر پلیس + 10 نیز بر تعجب‌آور بودن این مقررات تاکید دارند و اذعان می‌کنند که این قانون، رانندگان را به تخلف بیشتر سوق می‌دهد.

چراکه بخشش رقمی بیش از 200 هزار تومان از یک قبض جریمه 350 هزار تومانی یا بخشش رقمی بیش از 180 هزار تومان از یک قبض جریمه 440 هزار تومانی که خودروی متخلف حتی توقیف شده است، در مقابل، اصرار بر وصول قبض‌هایی که فقط یک تخلف 5 یا 7 هزار تومانی دارند، چه راهی پیش پای رانندگان می‌گذارد و چه تصوری بر کارشناسی بودن چنین مقرراتی به وجود می‌آورد؟

آیا راننده‌ای که با احترام به تمام قوانین در طول یک سال فقط بر اثر یک سهل‌انگاری و حتی گاهی اشتباه افسر پلیس، دچار یک جریمه شده، باید و حتما آن را بپردازد؛ اما رانندگانی که با زیر پا گذاشتن تمام حقوق شهروندان دیگر و قوانین پلیسی، در عرض 10 ماه مرتکب صدها هزار تومان جریمه شده‌اند، مشمول مهربانی و بخشش می‌شوند؟ چه خوب است پلیس مقداری در اجرای مقررات اینچنینی‌اش تجدیدنظر کند.

ابراهیم زاهدی‌مطلق