تنها در فضا

به‌کار بردن عبارت «ژاپنی نیست» می‌تواند برای یک منتقد و یک خواننده حرفه‌ای چند صفحه معنا داشته باشد. بهتر است اول از نقاط ضعف بازی شروع کنیم. بزرگ‌ترین مشکل Dead Space طراحی دشمن آن است. تقریبا هیچ‌گونه خلاقیتی در طراحی دشمن‌ها و هیولاها به‌کار نرفته و همه آن‌ها را قبلا در بازی‌های مشابه دیده‌اید.
هیولاها از هیچ‌گونه هوش مصنوعی یا مجازی یا طبیعی استفاده نمی‌کنند. 14 نوع دشمن سر راهتان ظاهر می‌شوند که همه‌شان فقط یک کار بلند: جیغ بکشند و به‌سرعت خودشان را به‌شما برسانند. تفاوت این 14 نوع دشمن در کاری است که بعد از رسیدن به شما انجام می‌دهند. بعضی‌ها ضربه فیزیکی می‌زنند، بعضی‌ها خودشان را منفجر می‌کنند، بعضی‌ها تبدیل به چند نکرومورف دیگر می‌شوند و بعضی‌ها همین کارها را سریع‌تر انجام می‌دهند! شاید در چهار مرحله اول کشتن نکرومورف‌ها هیجان‌انگیز باشد، اما در 8 مرحله بعدی کار صددرصد یکنواخت و بی‌هیجان خواهد شد.

در ادامه طراحی بد دشمن‌ها، نبودن غولآخر درست و حسابی هم صدمه بدی به بخش اکشن بازی زده است. در بازی‌های اکشن غولآخرها عناصر مهمی در خارج کردن روند بازی از یکنواختی و به چالش کشیدن مهارت بازی‌کننده‌ها هستند. دو نبرد با دو جانور درشت‌جثه در طول بازی خواهید داشت که اصلا راضی‌کننده نیستند. اینجاست که فرق بازی‌های اکشن ژاپنی و غیرژاپنی، به‌خصوص در سبک ترسناک معلوم می‌شود.

اما در دیگر زمینه‌ها Dead Space موفق می‌شود خودش را به‌عنوان یک بازی برتر معرفی کند. داستان با این‌که به‌تنهایی چندان جالب نیست، اما به‌لطف فضاسازی فوق‌العاده خوب سازنده‌ها، به یکی از نقاط قوت بازی تبدیل شده است. جو بازی ترکیبی از Doom III و بایوشاک است. آیزاک کلارک و گروهش به یک سفینه فضایی کاونده به نام ایشیمورا فرستاده می‌شوند تا بفهند چرا ارتباط این سفینه با مرکز قطع شده است. ساکنین ایشیمورا که مانند یک شهر بزرگ است، به موجوداتی به‌نام نکرومورف تبدیل شده‌اند. بازی شروع بسیار هیجان‌انگیزی دارد.
اولین صحنه رویارویی با یک نکرومورف عالی از کار درآمده و موفق می‌شود خون را در رگ‌های بازی‌کننده‌ها منجمد کند. اما در ادامه چنین صحنه‌هایی کم می‌شوند و تقریبا تا صحنه پایانی بازی اتفاقی غیرقابل پیش‌بینی نمی‌افتد.

از نظر گرافیکی Dead Space نمره بالاتر از عالی می‌گیرد. ظاهر بازی مانند فیلم‌هایی سینمایی است و هیچ چیزی به‌عنوان HUD که سلامت یا مقدار تیر کلارک را نشان دهد، در صفحه نمی‌بینید. در عوض همه چیز به‌طور هوشمندانه و جالبی در پشت لباس فضایی مخصوص کلارک تعبیه شده و جلوی چشمتان است. منوها هم طراحی بی‌نظیری دارند. منوهایی نظیر نقشه، کوله پشتی یا فایل‌هایی که برمی‌دارید، به‌صورت گونه‌ای هولوگرام جلوی صورت کلارک نقش می‌بندند و شما با تغییر زاویه دوربین می‌توانید مثلا پشت منوی کوله پشتی را هم ببینید.

مراحل بازی همه شبیه به هم هستند و تا مرحله دوازدهم که فصل پایانی است، از سفینه اشیمورا خارج نمی‌شوید. اما وجود بخش‌های حرکت در خلا و جاذبه صفر، مراحل را جذاب کرده‌اند. در هیچ فیلم سینمایی یا بازی رایانه‌ای تا به‌حال محیط خلا و فضای بین ستاره‌ای به این خوبی شبیه‌سازی نشده است. سلاح‌ها هم طراحی خاصی دارند و بیشتر به این قصد ساخته شده‌اند تا دست و پا و دیگر اعضای بدن نکرومورف‌ها را قطع کنند. البته با این‌که سلاح‌ها متنوع هستند، اما بعضی‌ها اصلا کاربرد ندارند و در نهایت با همان پلاسماگان و لاین‌گان کارتان راه می‌افتد.

دو قابلیت Stasis و Kinesis برای به رخ کشیدن فیزیک موتور پایه در بازی تعبیه شده‌اند و کاربردشان به‌ترتیب کندکردن اشیا یا دشمن‌ها و بلند کردن آنها از روی زمین است. بیشتر معماهای منطقی بازی با استفاده از این دو قدرت طرح شده‌اند.

بازی Dead Space یکی از بازی‌های اکشن خوب امسال است که آن را به طرفداران بازی‌های ترسناک توصیه می‌کنیم. اما به‌خاطر وجود صحنه‌های بسیار خشنی که در طول بازی وجود دارد، مراقب باشید تا بازی کننده‌های کم و سن و سال اطرافتان نباشند.