فرهنگ صف‌

- در جامعه ما اغلب مکان مناسبی برای صف بستن احداث نشده است.

- بسیاری از صف‌ها در حاشیه پیاده‌رو یا محل عبور رهگذران شکل می‌گیرد.

- صف بستن به هزار و یک دلیل با اضطراب و دلهره همراه است.

- برخی در صف‌ها به دنبال زرنگی کردن و جلو زدن هستند و تقریبا همه افراد صف از این احتمال نگرانند.

- کیف‌قاپی در صف‌ها رواج دارد.

- هیچ کس مسوولیت آن را نمی‌پذیرد که همه افراد حاضر در صف به مقصدشان برسند.

- افراد حاضر در صف برای جلوگیری از جلو زدن، خواسته یا ناخواسته تا حد ممکن به یکدیگر نزدیک و نزدیک‌تر می‌شوند.

- ایستادن در صف وقت تلف کردن محض، اجباری و امری سخیف محسوب می‌شود.

- پارتی‌بازی رواج دارد.

- جا گرفتن و به قول ما ایرانی‌ها زنبیل گذاشتن شیوع دارد.

- حاضران در صف بیش از اندازه به متصدی مربوط نزدیک می‌شوند یا چند نفر همزمان با او صحبت می‌کنند و از این طریق احتمال اشتباه بالا می‌رود و بازده کار پایین می‌آید.

- در هر صف عده‌ای به دلایل مختلف اشتباهی ایستاده‌اند.

- حتی در اداره‌ها و شرکت‌های بزرگ هیچ کس متصدی نظم صف‌ها نیست و موانع فیزیکی و هدایت‌کننده غالبا وجود ندارند.

- صف‌ها اغلب شکل هجومی دارند و با کوچک‌ترین مشکلی به هرج و مرج می‌گرایند.

- نکات امنیتی و ایمنی در صف‌هایی نظیر عابربانک‌ها و اتوبوس‌ها رعایت نمی‌شود.

- حاضران در صف به صحبت‌های یکدیگر گوش می‌دهند، در کار هم دخالت می‌کنند، با هم گرم می‌گیرند یا دعوایشان می‌شود.

- مسوول رسیدگی به کار ارباب رجوع بارها تکرار می‌کند 2 تا دست بیشتر ندارد.

- و... .