سیاه چاله چیست؛

جام جم آنلاین - زمانی که ستارگانی با جرم بیش از چهار برابر خورشید ما به آخر عمر خود می رسند و تمام سوخت خود را می سوزانند، تحت فشار وزن خود در هم فرو می روند. این حادثه سیاه چاله ها را خلق می کند که دارای میدانهای جاذبه ای چنان قوی هستند که حتی نور نمی تواند از آن بگریزد.

کد خبر: ۱۹۰۸۳

هر چیزی که با افق رویداد این سیاه چاله ها برخورد کند بدرون آن فرو می رود. افق رویداد حدودی از سیاه چاله هاست که هیچ چیز نمی تواند از آن بگریزد. سیاه چاله را می توان به یک بستنی قیفی تشبیه کرد، که در بالا گشاد و در نقطه ای بنام رأس یا ته یک نقطه می شود. در ته سیاه چاله قوانین فیزیک از اعتبار می افتند و تمامی ماده در ورای ادراک فشرده می شود و دیگر قابل مشاهده نیست. این نوع سیاه چاله غیر دوار را به احترام کارل شوارتزشیلد ستاره شناس آلمانی، سیاه چاله شوارتزشیلد می نامند. نوع دیگر سیاه چاله ها، حفرة کِر نام دارد و بطور نظری وجود دارد. حفرة کِر یک سیاه چاله دورانی است که می تواند بعنوان مدخل تونل زمان یا مدخل سفر به جهانهای دیگر به کار رود. در سال 1963، ریاضی دان اهل نیوزلند، روی کِر( Roy Kerr) ، نخستین تئوری واقعی را برای سیاه چاله دورانی ارائه داد. در این نظریه، ستارگان در حال مرگ به یک حلقه از نوترونها که قادرند یک نیروی گریز از مرکز قوی ایجاد کنند، بدل شده که از شکل گیری ته قیف یا حفره جلوگیری می کند. کِر معتقد بود که بدلیل بسته نبودن ته حفره، ورود به آن بدون ترس از فشردگی بدلیل جاذبة بینهایت، امکان پذیر است. اگر حفرة کِر وجود داشته باشد، امکان عبور از آن و رسیدن به یک حفرة سفید وجود دارد. حفرة سفید رفتاری متضاد حفرة سیاه دارد. یعنی بجای جذب هر چیزی توسط نیروی جاذبه، نوعی پدیدة عجیب با انرژی منفی خواهد داشت که همه چیز را از خود دفع می کند. این حفرة سفید می تواند راه ما بسوی زمانی دیگر یا جهانی دیگر باشد. بر اساس دانش کمی که از سیاه چاله ها داریم، امکان وجود حفره های کِر وجود دارد. با این وجود فیزیکدانی از انستیتوی تکنولوژی کالیفرنیا، بنام کیپ تورن (Kip Thorne)، معتقد است قوانین فیزیک مانع از چنین پدیده ای خواهند بود. او می گوید: هیچ راهی برای ورود و خروج از سیاه چاله نیست و هر چیزی وارد سیاه چاله شود جذب آن شده و قبل از رسیدن به ته آن منهدم می شود.