سخت‌ترین لیگ دنیا

صدرنشین ناخوانده‌

پاراگوئه با مربیگری جراردو مارتینو که آرژانتینی است وارد رقابت‌ها شد و با کسب نتایج مطلوب، حذف در مرحله یک چهارم نهایی کوپا آمریکای 2007 را به دست فراموشی سپرد. نقطه قوت پاراگوئه خط حمله است. را که سانتاکروز که فصلی فوق‌العاده در بلکبرن پشت سر گذاشته در کنار نلسون والدز و نلسون کوئه‌واس بسیار آماده ظاهر شدند.

تیم پاراگوئه میانگین سنی پایینی دارد و اکثر بازیکنان این تیم نفراتی هستند که در المپیک آتن 2004 مدال نقره بازی‌ها را کسب کردند. پیروزی 1- 5 برابر اکوادور در هفته سوم،‌3 بر صفر در خانه شیلی در هفته چهارم و پیروزی 2 بر صفر مقابل برزیل در هفته پنجم موجبات صعود آنها به صدر جدول رده‌بندی را به وجود آورد. اما کسی نفهمید چه‌طور همان تیم در هفته ششم در برابر بولیوی با نتیجه 2 - 4 مغلوب شد.

افت راه راه پوشان‌

آرژانیتن بعد از جام جهانی دستخوش تغییر و تحول شد. خوزه نستور پکرمن از تیم ملی کناره‌گیری کرد و بار دیگر آلفیو باسیله سرمربی شد. <باسیله> تغییر آنچنانی در نفرات ایجاد نکرده، ولی کار مهمی  که او انجام داده اعتماد کردن به خوان رومن ریکلمه بازیساز و مرد شماره 10 آرژانتینی‌ها بود. باسیله زمانی به ریکلمه میدان داد که او در ویارئال یک مشتری دائم نیمکت ذخیره‌ها بود و اصلا به زمین نمی‌رفت. ریکلمه هم با انجام بازی‌های خیره‌کننده جواب مربی‌اش را بخوبی داد. او در همان اولین گام 2 ضربه آزاد فوق‌العاده زد تا تیمش شیلی را 2 بر صفر شکست دهد.

باسیله با جوان کردن خط حمله آرژانیتن از لیونل مسی و سرجیو آگرو استفاده می‌کند و در بعضی بازی‌ها به کارلوس توس هم فرصت می‌دهد، اما از هرنان کرسپو دیگر خبری نیست. قرار گرفتن فرناندو گاگو و خاویر ماسکرانو در میانه زمین، فضا را برای بازیسازی ریکلمه که تازگی‌ها در بوکاجونیورز اوج گرفته مهیا می‌کند.

دروازه‌بان و مردان دفاعی آرژانتین هم تغییری نکرده‌اند. آبوندانزیری و نفراتی چون فابریسیو کولوچینی، گابریل هاتیزه و نیکلاس بوردیسو ستون دفاعی راه‌راه پوشان را تشکیل می‌دهند.

آرژانتین بازی‌ها را خیلی خوب شروع کرد. آنها نه تنها هر سه بازی اولشان را بردند، بلکه اصلا گل هم نخوردند؛ اما نتایج ضعیف از هفته چهارم با شکست 1  2 در خانه کلمبیا شروع شد و در پی آن با تساوی ناامیدکننده 1  1 در خانه برابر اکوادور ادامه یافت. آرژانتین در بازی آخر در خانه برزیل یک نتیجه تساوی بدون گل گرفت تا آن شکست دردناک فینال کوپا آمریکا را تا حدی فراموش کند.

یک تیم تدافعی‌

به نظر می‌رسد دوران تاریک فوتبال کلمبیا به سر رسیده باشد. بعد از روزهای طلایی دهه 90 که با ستاره‌هایی چون هیگیتا، والدراما و آسپریا شکل گرفت فوتبال کلمبیا مدت‌ها قدرت درجه دوم آمریکای جنوبی بود. آنها در هر دو دوره آخر جام جهانی فقط یک پله تا رسیدن به بازی پلی‌آف فاصله داشته‌اند، ولی به نظر می‌رسد این‌بار با انگیزه زیادی که در وجودشان زبانه می‌کشد به جام‌جهانی راه‌یابند.

چهره‌های آینده‌داری چون باستوس، مورنو و سوتو که هنوز سرشناس نشده‌اند، از بهترین‌های کلمبیا هستند. خوسه لوئیس پینتو که از سال 2006 مربیگری این تیم را به عهده دارد، بیش از آن که به فکر حمله باشد به دفاع می‌اندیشد و به همین دلیل کلمبیا با پذیرش تنها 2 گل در 6 بازی بهترین خط دفاعی رقابت‌ها را در اختیار دارد.

جوانگرایی بموقع

شیلی در حال حاضر در جایگاه چهارم جدول است، اما احتمال این که بتواند رتبه خود را حفظ کند، زیاد به نظر نمی‌رسد. شیلی هنوز مارسلو سالاس را در اختیار دارد. با وجود او و سوازو خط حمله شیلی بسیار خطرناک است، اما شاگردان مارسلو بیلسا  مربی آرژانتین در سال 2002  باید بیش از پیش به دفاعشان فکر کنند. بیلسا با کاری بزرگ قدیمی‌های شیلی را کنار گذاشته و چهره تیم را بسیار جوان کرده است. تنها چهره قدیمی شیلی، مارسلو سالاس هم کم‌کم به نیمکت ذخیره‌ها تبعید می‌شود تا یکدستی تیم حفظ شود. شیلی بعد از آغازی نه‌چندان جالب در دو بازی آخرش دو بر صفر در خانه بولیوی پیروز شد و در پی آن 2  3 ونزوئلا را نیز در خانه حریف برد و نشان داد که در خارج از خانه واقعا خطرناک است.

فراز و نشیب تیم پنج ستاره

برزیل در کوپا آمریکا با تعدادی نیروی جوان فوق تصور ظاهر شد و بازی‌های ضعیف تیم پر ستاره کارلوس آلبرتو پریرا در جام جهانی 2006 را جبران کرد. پیروزی 3 بر صفر در فینال کوپا آمریکای 2007 و به جا گذاشتن چند نتیجه خوب در دیدارهای دوستانه، طرفداران پر تعداد فوتبال برزیل را دلگرم کرده بود،  اما به‌نظر می‌رسد تیم کارلوس دونگا احتیاج به بازنگری دارد.

برزیل در این مسابقه‌ها نمونه کامل یک تیم پر فرازونشیب بوده است. بهترین بازی سله‌سائو، با نتیجه 5 بر صفر در برابر اکوادور در هفته چهارم بود، ولی در چند ماه اخیر، افتی فاحش تیم زرد‌پوش را در برگرفته است. شکست 2 بر صفر در خانه برابر ونزوئلا در یک دیدار دوستانه یک هشدار بود که دونگا زیاد به آن توجه نکرد. سپس باخت با همین نتیجه در خانه پاراگوئه باعث تاسف برزیلی‌ها شد و در گام آخر هم آنها نتوانستند از پس آرژانتین برآیند و در بلوهوریزنته با آلبی‌چلستی مساوی کردند.

البته نباید فراموش کنیم تیم پنج ستاره، در این بازی‌ها از خدمات کاکا ارزنده‌ترین بازیکن برزیل و مرد سال فوتبال جهان در سال 2007 به دلیل آسیب‌دیدگی محروم بود.

رونالدینیو هم که بشدت افت کرده به تیم ملی دعوت نمی‌شود. در غیاب این دو مهره کارساز و نیز رونالدو که باید یک‌سال دور از میادین باشد، روبینیو و لوئیس فابیانو که فصل خوبی را در لالیگا پشت‌سر گذاشته‌اند، اصلا آن درخشش را بروز نداده‌اند و دونگا را مجبور کرده‌اند دوباره آدریانو را به تیم ملی‌فرا بخواند. در بازی حساس برابر آرژانتین فرصت‌ بازی به نفراتی چون ژولیو باپتیستا و ژیلبرتوسیلوا هم رسید که در تیم‌های باشگاهی خود درطول فصل گذشته نیمکت‌نشین بوده‌‌اند. به‌هرحال دونگا تا دور بعدی بازی‌ها که از روز ششم سپتامبر شروع می‌شود، باید نقاط ضعف تیمش را برطرف کند. با وجود بازیکن بازی‌سازی مثل دیه‌گو و مهره فرصت طلبی چون الکساندر پاتو، بعید است برزیل برای راهیابی به جام جهانی به مشکل بخورد.

نتایج عجیب آبی‌آسمانی‌ها

اروگوئه تیم موفق ادوار نخستین جام جهانی،  در سالیان اخیر به یک تیم متوسط در منطقه آمریکای جنوبی تبدیل شده است. اما آنها این دوره از مسابقه‌های انتخابی جام جهانی را فوق‌العاده شروع کردند و با زدن 5 گل به بولیوی برای همه خط و نشان کشیدند. جالب اینجا بود که اروگوئه بعد از این برد پر گل تا روز ششم برای برد دوم صبر کرد تا این‌که در این روز با شش گل پرو را مغلوب کند. به این ترتیب اروگوئه که بهترین خط حمله‌ مسابقه‌‌ها را دارد تنها با 8 امتیاز در رده ششم قرار گرفته است.

آبی‌آسمانی پوش‌ها از 2 سال پیش با اسکار تابارز سرشناس‌ترین مربی کشورشان در مسابقه‌ها حضور دارند. داشتن ستارگانی چون دیه‌گو فورلان،‌ کارلوس بوئنو و سباستین آبرئو شاید اروگوئه را برای دومین بار در 20 سال اخیر به جام جهانی برساند.

مزدک میرزایی‌