سال رادیو

راستی چرا هنوز رادیو مخاطبان انبوه خود را دارد در حالی که مخاطبان رسانه‌های دیگر مدام‌ نوسان دارند و احتمال این که به سوی رسانه‌ای دیگر متمایل شوند نیز بسیار است. «رادیو» به خاطر اصالتی دیرپا می‌تواند در کنار همه رسانه‌های نوظهور قدرتمند و پرشکوه جایی برای خود داشته باشد و مخاطبان را در گوشه و کنار با خود همراه کند.
ای کاش می‌شد تدبیری اندیشید تا انبوه برنامه‌سازانی که با این رسانه همکاری می‌کنند باانگیزه‌تر و خلاقانه‌تر از پیش با آن روبه‌رو شوند و از این هماورد نیز مخاطب ثمره خویش را ببرد.

تلویزیون، ابزار قدرتمند

حالا دیگر تلویزیون به ابزار قدرتمندی برای رساندن پیام در انواع قالب‌ها تبدیل شده است. تلویزیون برای همه آنها که به آن عشق می‌ورزند یکی از اعضای همیشگی خانواده است. خیلی وقت‌ها ما وقتی وارد خانه می‌شویم بدون این که خودمان متوجه می‌شویم تلویزیون را روشن می‌کنیم و به کارهای دیگرمان مشغول می‌شویم. عادت کرده‌ایم که تلویزیون روشن را در خانه ببینیم و یک جورایی می‌شود گفت بدون آن زندگی شکلش را برای ما عوض می‌کند. جذابیت تلویزیون به تصویرهایی است که پخش می‌کند.  اطلاعاتی که می‌دهد و احیانا نوعی دیگر از زندگی را در برابر ما نمایش می‌دهد. در کشور ما بیش از 30 تلویزیون استانی وجود دارد که هر کدام فرهنگ و رسومی محلی را نمایش می‌دهد یا حداقل این که تلاش می‌کند چنین کاری را  انجام دهند. در جشنواره امسال هم آثاری که در تلویزیون مراکز استان‌ها ساخته شده‌اند جایگاه خاصی دارند. نمایش تله‌فیلم‌ها و سریال‌های استانی در شبکه‌های سراسر یکی از محسوس‌ترین وجوه بلوغ و رشد مراکز استانی در این زمینه است. با این وجود همه می‌دانیم همیشه تا آرمان‌ها فاصله زیادی وجود دارد. مهم این است که ما آرمان‌هایمان را از دست ندهیم.

زلزله‌ای‌ به نام خبر

به غیر از زلزله چیزهای دیگری هم هست که می‌تواند دنیای امروز را بلرزاند.

شاید کمی اغراق باشد همیشه خبر، مخاطبان انبوه خودش را داشته است تا آنجا که بعضی از رسانه‌ها تنها با صدور همین یک قلم فرآورده! مخاطبان بی‌شماری را با خود همراه کرده‌اند.

در دنیای امروز که سره و ناسره به هم آمیخته است جایی که خبر را بی‌غرض‌ورزی‌ها جناحی و ملیتی و مذهبی به گوش مردم برسانند آنقدر کم شده است که آدم می‌ماند حقیقت را در کجا جستجو کند. جشنواره تولیدات مراکز سال‌هاست که یکی از بخش‌‌های پرطرفدارش «خبر» بوده است. با نو شدن رسانه‌ها و به کار رفتن تمهیدهای تازه انگار استفاده از روش‌های تازه برای ارتباط با مخاطب پربیراه نباشد.

موسیقی را دریابیم‌

به جرات می‌شود گفت که بیش از 32 مرکز صدا و سیمایی که در کشور وجود دارد، می‌توان پایگاه و خاستگاه انواع و اقسام موسیقی محلی و بومی و مقامی را نشان کرد. به همان اندازه که ابزارهای دیگر در رسانه‌ صدا و سیما کاربرد دارد،‌ موسیقی می‌تواند خلاهای رفتاری و گفتاری ما را بپوشاند. خصوصا که در جشنواره‌ای مثل تولیدات مرکز «موسیقی» به عنوان هنری «ایستا» که می‌تواند به هنرهای دیگر مدد رساند، دیده شده است. در کشوری که هر کوی و محله‌اش، آهنگی خاص دارد البته که باید به موسیقی بها داد و آن را جدی گرفت.

پژوهش پشتوانه تولید

مدتهاست که اصحاب رسانه صدا و سیما و مسوولان آن دریافته‌اند که بدون پژوهش نمی‌شود کارهای فاخر و ماندگار انجام داد. بسیاری از کارهایی که در ذهن ما مانده‌اند از پشتوانه پژوهش برخوردار بوده‌اند می‌گویند پژوهش پشتوانه کارهای تولیدی خواهد شد. اگر این اتفاق بیفتد بسیاری از آثار تلویزیونی از «روزمرگی» عبور خواهند کرد و به عیاری می‌رسند که زمان نمی‌تواند آن را فرسوده کند.