بعد از سلام
سفر به تاریخ
کتاب «زندگی کوتاه شگفتانگیز اسکار وائو» که پس از تلاشی 11 ساله از سوی نویسنده آن «جانوت دیاز» با استقبال منتقدان ادبی روبهرو شد، سرانجام با ربودن جایزه ادبی پولیتزر 2008 ثابت کرد که ارزش همه این توجه را داشت.
به گزارش ایبنا، به نقل از نیویورک تایمز، هر چند کتاب «زندگی کوتاه شگفتانگیز اسکار وائو» نوشته «جونات دیاز» کتابی شگفتانگیز است؛ اما آنقدر کوتاه نیست که از یک نویسنده جوان انتظار میرود. این کتاب آنقدر مبتکرانه است که تنها میتوان با مروری بر آثاری از ماریو وارگاس یوسا، استار ترک، دیوید فاستر والاس و کانی وت از آن یاد کرد.
کتابی تکاندهنده که با صدای خیره سر یک پسر پرچانه که عادت دارد در خانه از تالکین، تروخیلیو، فیلمهای انیمیشن و دشنامهای قدیمی دومینیکنی حرف بزند و در این میان البته زد و بندهای مختلف در دانشگاه نیوجرسی و حمله مخفیانه پلیس به سانتودومینگو پایتخت سرزمین پدریاش را نیز از یاد نمیبرد، از میان چندین دهه تاریخ عبوری آگاهانه میکند.
جونات دیاز، نویسنده یک مجموعه انتقادی از داستان کوتاه که با عنوان «غرق شده» در سال 1996 منتشر شد، به سبکی کاملا مسلط، از زبان انگلیسی و اسپانیولی چنان استفاده میکند که حتی خوانندگان تکزبانه کتاب نیز به آسانی مفهوم کلمات بیگانه را درمییابند. او در این کتاب از مجموعهای واژهها استفاده میکند که کاملا به چشم میآیند و به نحوی پرزرق و برق و مبهوتکننده منظورش را میرسانند. او از حرکات بدن نیز برای جا انداختن مفاهیمی که ادا میشود استفاده میکند و ارجاعات زیادی هم از جناب دیوید فاستر والاس [نویسنده امریکایی متولد 1962] در پانویسها و حاشیههایش دارد.
باید گفت این موفقیت جونات دیاز است که هم یک پنجره تصویری بزرگ را به روی مصیبتهای تاریخ دومینیکن باز کرده و هم یک پنجره خوشایند کوچک را که زندگی و عشقهای یک خانواده کوچک را آشکار میکند. به این ترتیب او کتابی نوشته که قطعا تثبیتکننده او به عنوان یکی از صداهای جدید داستان معاصر با نثری متمایز و فریبنده است.
گفت و گو
