دیداراول

کد خبر: ۱۶۱۷

سری به عمق شخصیت خود بزنیمحیات یک ملت در گرو چه عواملی است ؛ شاید این سوال اساسی در ذهن اکثر انسان ها خطور کرده باشد. چگونه یک ملت می تواند برای خود، حیات و جاودانگی کسب نماید.جدای از تفاوت هایی که براساس فرهنگ ها درباره عوامل حیات وجود دارد، اکثر ملتها در این نکته اتفاق نظر دارند که حیات یک ملت در گرو هدفمندی ، اصول مداری و پایداری و وفاداری نسبت به اصول و ارزشهای آن ملت است.هرگاه این پایداری دوام بیابد، آن ملت عزت بیشتری کسب می کند و سنت الهی نیز بر این پایه قرار گرفته است.به ایران اسلامی و موقعیت قدرتمندانه و عزت آور آن بیندیشیم ! ایران امروز واجد صلابت ، ثبات ، پایداری و عزت اسلامی است که آن را به بهای اندک به دست نیاورده ، بلکه آن را در اثر مجاهدت ها، حماسه ها و پایداری در اصول و آرمان ها و ارزشهای والای خویش به دست آورده است . بر این اساس ، دلیل عزت امروز را باید در پایداری و مردانگی گذشته و حال جستجو نمود و اگر امروز همین ثمره شیرین را حفظ کنیم ، فردا و فرداها، فرزندان این ملت با عزت و اقتدار بیشتری زندگی خواهند کرد و موقعیت بهتری را در صحنه جهانی به دست خواهند آورد.یکی از اصول اسلامی و انقلابی ملت ما، "استکبارستیزی " است . امروز مصداق بزرگ استکبار جهانی ، امریکاست و تمام مولفه های شخصیتی و رفتاری استکبار را می توان در هیات ظاهری و باطنی آن دولت مشاهده نمود. حفظ و تداوم روحیه استکبارستیزی از رموز پایداری و حیات ملت ما محسوب می شود که امروز در عدم کرنش و عدم تمایل نسبت به مصداق بارز استکبار، نهفته است.تجربیات نشان داده است ، عموما افرادی که نوعی تمایل به سوی امریکا نشان داده اند و مفاهیمی چون مذاکره و رابطه را مطرح می کنند، مبتلا به ضعف شخصیتی هستند وگرنه آحاد مردم می دانند که عزت و شرف آنان در گرو پایداری و مقاومت در برابر دولت استکباری است.بهترین استدلال ها نزد مردم است و بروز این استدلال در شعارهای مرگ بر امریکای آنها، مشهور و هویداست . بعضی ها برای اینکه ضعف شخصیتی و مرعوب بودن خود را که نوعی رشد نایافتگی شخصیتی است ؛ پنهان کنند، تمایل مرعوبانه خود را "عقلی سازی " کرده و رنگ استدلال به آن میزنند.یک دلیل آن کاملا مشخص است ، عمدتا این افراد در هیاهوهای تبلیغاتی استکبار دچار رعب و ترس درونی می شوند و برای آنکه خود را از این ترس پنهانی دور سازند، آن را به صحنه اندیشه و موضع فکری می کشانند و برای آن استدلال های چوبین می تراشند. استدلال ضعیفی چون استفاده از فرصت به وجود آمده برای مذاکره با امریکا به عنوان یک طرف درگیر، از نمونه های چنین استدلالهایی است.عدم مذاکره با امریکا از اصول مسلم و غیرقابل تردیدی است که بارها و بارها توسط سران و بزرگان نظام عنوان و تاکید شده است . بیان حرف و موضع خلاف این اصل اساسی نظام ، قبل از آنکه دارای استدلال باشد، نوعی وادادگی و فراموشی فجایع و توطه های دور و نزدیک دولت استکبار است.لذا توصیه می کنیم بعضی دوستان برای وارسی مواضع خود، سری هم به عمق شخصیت خویش و تغییر ذائقه روحی خود بزنند، شاید آنجا مشکلاتی به وجود آمده است که نیاز به تعمیر و تجدید نظر داشته باشد.