جوانان؛ از امید به آینده تا مسئولیت ساختن آن

این گزاره فراتر از یک بیان مناسبتی، نشان‌دهنده اهمیت سرمایه انسانی، کیفیت آموزش، خلاقیت و توانمندی نسل جوان در مسیر پیشرفت کشور است. تجربه کشور‌های موفق نیز نشان می‌دهد که ارتقای جایگاه علمی، اقتصادی و فناورانه، بیش از هرچیز به تربیت نیروی انسانی توانمند و تبدیل دانش به قدرت حل مسأله وابسته است. یکی از مفاهیم برجسته این پیام، تقابل میان دو فضای ذهنی «یأس و ناامیدی و نشدن‌ها» و «امید و ما می‌توانیم» است. این تقابل به یکی از الزامات توسعه کشور اشاره دارد؛ چراکه امید صرفا با شعار و دعوت به مثبت‌اندیشی شکل نمی‌گیرد، بلکه نیازمند فراهم شدن فرصت‌های واقعی برای رشد و پیشرفت جوانان است. دسترسی به آموزش باکیفیت، فرصت‌های عادلانه، حمایت از ایده‌های نو، شایسته‌سالاری و امکان مشارکت در تصمیم‌سازی‌های کشور، عواملی هستند که امید را از یک مفهوم ذهنی به تجربه‌ای واقعی تبدیل می‌کنند و آن را به نیروی محرکه پیشرفت جامعه بدل می‌سازند. امید اجتماعی بیش از آن‌که حاصل توصیه و شعار باشد، نتیجه تجربه واقعی مردم از امکان تغییر و پیشرفت است. از دیگر نکات مهم این پیام، تاکید بر تجهیز جوانان به علم، تقوا، مهارت، اخلاق، اراده و تلاش است؛ مؤلفه‌هایی که در کنار دانش تخصصی، باید با تفکر انتقادی، خلاقیت، کار گروهی و قدرت حل مسأله همراه شوند. همچنین اخلاق حرفه‌ای، مسئولیت‌پذیری و تعهد اجتماعی از الزامات تربیت نیروی انسانی توانمند و پیشرفت پایدار هستند. از این منظر، پیام مذکور فرصتی برای بازنگری در ماموریت نظام آموزش‌وپرورش و آموزش عالی است. مدارس و دانشگاه‌ها باید علاوه بر انتقال دانش، زمینه پرسشگری، استقلال فکری، خلاقیت، مهارت‌آموزی و مشارکت جوانان در حل مسائل جامعه را فراهم کنند. دانشگاه نیز باید با پرورش نیروی انسانی توانمند، تولید دانش و ایجاد پیوند میان پژوهش و نیاز‌های جامعه، نقش مؤثرتری در پیشرفت کشور ایفا کند. تاکید بر مفهوم «هم‌عهدی» نیز نشان می‌دهد که ساخت آینده مسئولیتی جمعی است و دولت، نهاد‌های آموزشی، دانشگاه‌ها، بخش خصوصی، خانواده‌ها و جوانان باید در این مسیر همکاری کنند. تحقق این هدف، مستلزم آن است که اعتماد به نسل جوان از سطح گفتار فراتر رود و با واگذاری مسئولیت، ایجاد فرصت تصمیم‌گیری و حمایت از ایده‌ها و ابتکارات آنان همراه شود. نمی‌توان از جوانان انتظار پیشگامی در ساخت آینده داشت، اما فرصت مشارکت و نقش‌آفرینی را از آنان دریغ کرد. امید به آینده زمانی به سرمایه‌ای پایدار تبدیل می‌شود که جوانان امکان پیشرفت براساس شایستگی و اثرگذاری در سرنوشت کشور را تجربه کنند. از این‌رو مسئولیت سیاست‌گذاران فراهم کردن فرصت‌های واقعی برای بالفعل شدن ظرفیت‌های نسل جوان است. پیام روز دانش‌آموز بر ضرورت اعتماد به جوانان و مشارکت دادن آنان در ساخت ایران فردا تاکید دارد؛ چرا که آینده روشن، در کنار امید، با علم، مهارت، اخلاق، تلاش و فراهم کردن زمینه‌های واقعی نقش‌آفرینی ساخته می‌شود.