ایالات شکست خورده
نقایص دموکراسی
مساله ای که مدیسون مطرح کرد بسیار قدیمی بوده و ریشه های آن را می توان در اولین اثر کلاسیک علوم سیاسی ، یعنی سیاست ارسطو، پیدا کرد. ارسطو از میان نظام های سیاسی متعددی که مورد بررسی قرار داد، دموکراسی را قابل تحمل ترین آنان یافت ؛ با این حال او دموکراسی محدود مردان آزاد را در نظر داشت ، یعنی همان چیزی که مدیسون ، 2هزار سال بعد از آن سخن می گفت . ارسطو نقایصی را در دموکراسی شناسایی کرده بود که یکی از آنان را مدیسون در گردهمایی قانون اساسی مطرح کرد. ارسطو به این نتیجه رسید که فقرا به اموال همسایگان خود طمع می ورزند و اگر ثروت بشدت تمرکز یابد، فقرا از قدرت اکثریت خود برای بازتوزیع عادلانه تر ثروت بهره می برند که این کار خود نادرست خواهد بود.
در دموکراسی ها، طبقه ثروتمندان بایستی بتواند به حیات خود ادامه دهد و نه تنها اموال شان از تقسیم مصون بماند بلکه درآمدهایشان نیز باید محفوظ بماند... البته بخت بلند یک دولت در این است که شهروندان آن دارایی کافی و متوسطی داشته باشند. در جایی بعضی ها دارای اموال زیادی هستند و دیگران چیزی ندارند، ممکن است یک دموکراسی تندرو به وجود آید که حقوق ثروتمندان را به رسمیت نشناخته و حتی پایمال کند.
ارسطو و مدیسون در اصل مساله مشابهی را طرح کرده ، ولی نتایج متضادی برداشت کرده اند. راه حل مدیسون ، محدود کردن دموکراسی بود در حالی که راهکار ارسطو، کاهش نابرابری از طریق چیزی است که با برنامه های دولت رفاه ، برابری می کند.
برای عملکرد صحیح دموکراسی ، ارسطو استدلال کرد که «تمهیداتی باید اندیشیده شود تا [همه مردم] به سعادت پایداری دست یابند. عواید حاصل از درآمدهای عمومی باید جمع آوری شده و در میان فقرا توزیع شود تا آنان بتوانند مزرعه ای کوچک خریداری کنند و یا تجارت و فلاحتی به راه اندازند.» و نیز شیوه های دیگری باید به کار رود همانند «اطعام عمومی » که هزینه آن از طریق زمین های دولتی پرداخت می شود.
در طی قرنی که پس از تاسیس نظام مشروطه امریکا سپری شد، مبارزات مردمی دامنه دموکراسی را گسترده تر کرد. این کار از طریق تحولات سیاسی مانند گسترش حق رای عمومی صورت نپذیرفت ، بلکه با خلق این مفهوم بسیار پردامنه تر که کار خودگردان دموکرات ها را مشخص می کند اصلی که بنا به نوشته مورخ امریکایی رابرت وایب ، قاعده ای برای تمامی مردان در قرن نوزدهم بود و کار دستمزدی ، چندان متفاوت از بردگی کالایی پنداشته نمی شد.
اثر: نوام چامسکی
گفت و گو
