راسو

این حیوانات اغلب بسیار پرتحرک و چابک هستند و اغلب افراد این خانواده یک جفت غده تولید بو در ناحیه مخرج دارند که بوی تندی تولید می‌کند. در اکثر اعضای این خانواده، رشد سلول تخم با تاخیر انجام می‌شود و این تاخیر باعث می‌شود تا حیواناتی که در تابستان و پاییز جفت‌گیری می‌کنند، بتوانند بچه خود را در بهار که فصل فراوانی غذاست، به دنیا بیاورند.

راسوها در مناطق جنگلی، کوهستانی، اراضی کشاورزی و ساختمان‌های روستایی از شمال خراسان تا آذربایجان، کردستان، کرمانشاه، شمال خوزستان و لرستان مشاهده شده‌اند.

پراکنش جهانی این جاندار در امریکا، اروپا، آفریقا و آسیاست. راسو کوچکترین گوشتخوار ایران است و گاهی با موش اشتباه گرفته می‌شود. هم روز فعالیت می‌کند و هم شب فعال است و در سوراخ حیواناتی نظیر موش ساکن می‌شود یا در زیرزمین و در شکاف سنگ‌ها و سوراخ درختان لانه می‌سازد. بخوبی شنا می‌کند، از درخت بالا می‌رود و ارتفاع و طول یک متر را می‌پرد. حس بینایی قوی دارد و معمولا طعمه را از طریق دیدن، بوییدن یا شنیدن صدا تشخیص می‌دهد.

تاکنون مطالعات دقیق در مورد این جانداران صورت نگرفته است؛ اما جفت‌گیری آن در تمام ماه‌های گرم انجام می‌شود. مدت آن کوتاه است و چندین بار تکرار می‌شود. مدت آبستنی 35 روز است و 5‌‌تا 7 بچه می‌زاید و تعداد دفعات زایمان متوسط 2 بار در سال است.

راسوها گاهی به مرغ و خروس‌ها حمله می‌کنند و بعد از شکار، طعمه را به محل مناسبی می‌برند و مجددا برای شکار به محل قبلی برمی‌گردند.

حمیده‌سادات هاشمی‌