جام جم آنلاین – تیم مهدی تارتار هر چند گاهی اوقات فوتبال خوب، تاکتیکی و چشم نوازی به نمایش می‌گذارد، اما گاهی اوقات نیز به شدت شکننده نشان میدهد همانند آنچه که در دیدار با فجرسپاسی دیدیم.
کارنامه پرسپولیس: ۲۳ امتیاز از ۳۶ امتیاز ممکن
تا اینجا ۱۳ امتیاز از حداکثر امتیازات برای پرسپولیس از بین رفته است و جبران آنها در ادامه لیگ دیگر میسر نیست.
پرسپولیس در ۱۲ مسابقه ابتدایی لیگ بیست‌وششم ۷ پیروزی و ۲ تساوی به دست آورده و در سه مسابقه نیز شکست خورده است. یعنی شاگردان مهدی تارتار حدود ۶۴ درصد امتیازات را کسب کرده‌اند.
میانگین امتیازگیری پرسپولیس ۱.۹۲ امتیاز در هر مسابقه است. اگر همین میانگین تا پایان فصل حفظ شود سرخ‌پوشان در ۳۰ هفته حدود ۵۸ امتیاز خواهند داشت. این عدد برای قرار گرفتن در کورس قهرمانی قابل توجه است، اما فاصله امتیازی چندان زیادی برای تحمل افت‌های متوالی باقی نمی‌گذارد.
نکته مهم‌تر آمار گل‌های پرسپولیس است. این تیم در ۱۲ مسابقه ۲۰ گل زده و ۷ گل دریافت کرده است. تفاضل گل مثبت ۱۳ نشان میدهد پرسپولیس از نظر دفاعی عملکرد مناسبی داشته و در بیشتر مسابقات توانسته کنترل قابل قبولی بر بازی داشته باشد.
اما سه شکست این تیم اطلاعات مهمی درباره نقاط ضعف تاکتیکی آن ارائه می‌کند.
سه شکست با چه آرایشی رقم خورد؟
برای بررسی شکست‌های پرسپولیس باید به ترکیب و آرایش اولیه تیم در این مسابقات توجه کرد.
۱-تراکتور یک بر صفر پرسپولیس: تارتار در این مسابقه از سیستم ۴-۲-۳-۱ استفاده کرد. پرسپولیس با دو هافبک میانی و سه بازیکن پشت مهاجم وارد زمین شد. مسابقه تا دقایق پایانی بدون گل دنبال می‌شد، اما تراکتور در دقیقه ۹۰ به گل رسید.
۲- پرسپولیس صفر بر یک فولاد: در این مسابقه آرایش سرخ‌پوشان به ۴-۴-۲ تغییر کرد. پرسپولیس با وجود مالکیت ۵۵ درصدی و زدن ۸ شوت نتوانست بیشتر از یک ضربه در چارچوب داشته باشد. فولاد با تنها سه شوت و استفاده از فرصت خود در دقیقه ۸۷ به پیروزی رسید.
۳- پرسپولیس یک بر دو فجر سپاسی: تارتار بار دیگر با آرایش هجومی ۴-۲-۳-۱ تیمش را به زمین فرستاد. دو هافبک مرکزی وظیفه کنترل میانه میدان را داشتند و بازیکنان کناری باید به علی علیپور کمک می‌کردند. با این حال فجر با پرس در مناطق حساس و انتقال سریع توپ توانست دو بار دروازه پرسپولیس را باز کند.
نکته قابل توجه این است که دو شکست از سه شکست پرسپولیس با سیستم ۴-۲-۳-۱ رقم خورده و تنها شکست مقابل فولاد با آرایش ۴-۴-۲ بوده است.
البته نمی‌توان از این آمار به تنهایی نتیجه گرفت که سیستم ۴-۲-۳-۱ عامل شکست‌های پرسپولیس است. این آرایش در بسیاری از مسابقات به پیروزی سرخ‌پوشان هم منجر شده است. مسئله مهم‌تر نحوه اجرای آن و عملکرد دو هافبک مرکزی است.
الگوی شکست پرسپولیس چیست؟
با بررسی سه مسابقه به چند ویژگی مشترک می‌رسیم.
نخست اینکه پرسپولیس در هر سه شکست در گلزنی با مشکل مواجه شده است. سرخ‌پوشان مقابل تراکتور و فولاد اصلاً موفق به گلزنی نشدند و مقابل فجر نیز تنها گلشان با اشتباه بازیکن حریف به ثمر رسید.
دوم اینکه هر سه شکست در مسابقاتی رقم خورده که حریف توانسته با بستن فضا‌های مرکزی و استفاده از انتقال سریع توپ، پرسپولیس را دچار مشکل کند.
سوم اینکه دو شکست در ورزشگاه خانگی اتفاق افتاده است. باخت به فولاد و فجر نشان میدهد پرسپولیس در مسابقاتی که باید ابتکار عمل را در اختیار بگیرد و مقابل حریفان منسجم دفاعی بازی کند با مشکلات جدی مواجه می‌شود.
موضوع دیگر وابستگی تیم به کیفیت فردی بازیکنان هجومی است. وقتی بیفوما و عمری نتوانند در موقعیت‌های یک در برابر یک برتری ایجاد کنند و مهاجمان از تغذیه مناسب محروم شوند، پرسپولیس برای رسیدن به گل به ارسال‌های بلند و شوت‌های از راه دور متوسل می‌شود.
پرسپولیس تا پایان لیگ چند شکست دیگر خواهد داشت؟
برای پیش‌بینی باید به یک محاسبه ساده توجه کنیم. پرسپولیس در ۱۲ مسابقه سه بار شکست خورده است. یعنی به طور میانگین در هر چهار مسابقه یک باخت داشته است.
اگر این روند در ۱۸ مسابقه باقی‌مانده نیز ادامه پیدا کند سرخ‌پوشان حدود چهار تا پنج شکست دیگر را تجربه خواهند کرد. در این صورت تعداد باخت‌های پرسپولیس تا پایان فصل به هفت یا هشت مسابقه می‌رسد.
در گفتوگو با جام‌جم آنلاین عنوان شد
رئیس سازمان حفاظت محیطزیست در گفتوگوی تفصیلی با جام‌جم آنلاین:
علی باقری:
روایتهای ماندگار از سینمای ایثار
