آنالیز فنی پرسپولیس – فجر/ بهانه بی بهانه؛ شکست سرخ‌ها تاکتیکی بود

پرسپولیس و فجر
تیم پرسپولیس هر بار به فجر می‌بازد همه یاد آن پیروزی چهار گله فجر در دهه هشتاد و در زمان سرمربی گری علی پروین می‌افتند. این پیروزی دو بر یک به اندازه آن پرگل نبود، اما در نوع خودش یکی از نتایج بزرگ فوتبالی بود.
کد خبر: ۱۵۷۳۴۵۰
نویسنده هیلدا حسینی خواه

جام جم آنلاین – این یک شکست کاملا تاکتیکی بود. پرسپولیس در حالی که سرگردان به نظر می‌رسید مقابل تیمی تن به شکست داد که شاید در کل مسابقه سه موقعیت گل داشت که از این تعداد دو تای آن را تبدیل به گل کرد.
 
درس اول به تارتار: فوتبال باید حساب شده باشد
این حرف‌ها اصلا جایی در آنالیز ندارد: «بدشانس بودیم»، «حریف شانسی به پیروزی رسید» و جملاتی از این دست.
آنچه در ورزشگاه شهرقدس اتفاق افتاد حاصل تفاوت آشکار دو تیم در اجرای برنامه‌های تاکتیکی بود و آنچه فجر را پیروز کرد برتری تاکتیکی این تیم بود.
فجر سپاسی از همان دقایق ابتدایی نشان داد برای دفاع کردن و چشم دوختن به اتفاقات مسابقه وارد زمین نشده است. تیم مهدی رجب‌زاده با جسارت در پرس و استفاده از فضا‌های خالی حریف تلاش کرد پرسپولیس را از منطقه امن خود خارج کند.
گل دقیقه ۱۴ احسان پهلوان نیز حاصل همین رویکرد بود. بازیکن فجر با توپ‌گیری در نزدیکی محوطه جریمه پرسپولیس و عبور از مهدی زارع توانست در موقعیتی مناسب دروازه پیام نیازمند را باز کند.
پرسپولیس پس از دریافت گل برای جبران نتیجه تلاش کرد، اما مشکل اصلی این تیم نداشتن برنامه مشخص برای شکستن ساختار دفاعی فجر بود. سرخ‌پوشان در بسیاری از دقایق مالکیت توپ را در اختیار داشتند، اما این مالکیت به موقعیت‌های باکیفیت و خطرناک تبدیل نمی‌شد.
 
تقابل اندیشه‌های رجب‌زاده و تارتار
مهدی رجب‌زاده در این مسابقه تیمی را به میدان فرستاد که از نظر نظم دفاعی و انتقال از دفاع به حمله عملکرد قابل قبولی داشت. فجر در زمان مالکیت پرسپولیس فضای مرکزی را تا حد زیادی بست و اجازه نداد هافبک‌های میزبان به راحتی مهاجمان را تغذیه کنند.
برنامه فجر در زمان تصاحب توپ نیز قابل توجه بود. این تیم به جای اصرار بر مالکیت طولانی توپ به دنبال استفاده سریع از فضا‌های ایجادشده پشت خطوط پرسپولیس بود. گل دوم فجر در دقیقه ۵۹ نیز حاصل یک حرکت ترکیبی بود که با طراحی احسان پهلوان و ضربه ابوالفضل موردی به ثمر رسید.
در سمت مقابل مهدی تارتار نتوانست پاسخ مناسبی برای برنامه حریف پیدا کند. پرسپولیس در بازی‌سازی از عقب زمین و انتقال توپ به یک‌سوم هجومی مشکلات متعددی داشت. فاصله میان خطوط میانی و هجومی نیز باعث می‌شد مهاجمان این تیم در بسیاری از لحظات از جریان بازی خارج شوند.
ورود امیرحسین محمودی در ابتدای نیمه دوم با هدف تقویت حضور در پشت مهاجمان انجام شد، اما این تغییر نتوانست کیفیت بازی پرسپولیس را به شکل محسوسی ارتقا دهد.
پس از گل دوم فجر نیز تارتار به دنبال افزایش فشار هجومی بود. پرسپولیس با ارسال‌های متوالی از کناره‌ها سعی کرد به دروازه حریف نزدیک شود، اما دفاع فجر در مدیریت این حملات موفق عمل کرد.
البته نباید از دست رفتن موقعیت‌های خوب پرسپولیس را نادیده گرفت. علی علیپور در نیمه نخست و ایگور سرگیف در نیمه دوم فرصت‌هایی برای گلزنی داشتند که از دست رفت. با این وجود تعداد موقعیت‌ها به تنهایی نمی‌تواند ضعف ساختاری پرسپولیس در خلق حملات مؤثر را پنهان کند.
 
احسان پهلوان؛ ستاره بی‌چون‌وچرای مسابقه
اگر قرار باشد یک بازیکن را به عنوان بهترین چهره مسابقه انتخاب کنیم احسان پهلوان گزینه اول است.
پهلوان در این مسابقه هم در گلزنی نقش داشت و هم در طراحی حملات تیمش تأثیرگذار بود. گل نخست فجر حاصل کیفیت فردی او در توپ‌گیری و عبور از مدافع پرسپولیس بود. در گل دوم نیز طراحی حرکت منتهی به گل ابوالفضل موردی را برعهده داشت.
اهمیت عملکرد پهلوان زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم او در برابر تیمی قرار داشت که از نظر نام و کیفیت اسمی بازیکنان شرایط متفاوتی با فجر دارد.
او در کنار توانایی فنی و قدرت تصمیم‌گیری در یک‌سوم هجومی توانست در اجرای برنامه‌های تاکتیکی رجب‌زاده نیز نقش مهمی ایفا کند.
البته نباید از ابوالفضل موردی نیز غافل شد. بازیکنی که علاوه بر مشارکت در گل نخست با به ثمر رساندن گل دوم نقش تعیین‌کننده‌ای در پیروزی تیمش داشت.
با این حال انتخاب من برای ستاره مسابقه احسان پهلوان است.
 
چرا پرسپولیس به بن‌بست رسید؟
یکی از مشکلات مهم پرسپولیس در این مسابقه ناتوانی در تغییر ریتم بازی بود. وقتی فجر عقب نشست و فضای مرکزی را بست انتظار می‌رفت سرخ‌پوشان با  اما حملات پرسپولیس اغلب قابل پیش‌بینی بود. ارسال از جناحین و تلاش برای استفاده از مهاجمان در محوطه جریمه به برنامه غالب تیم تبدیل شد. فجر نیز با حفظ تمرکز مدافعان و پوشش مناسب محوطه جریمه توانست این حملات را کنترل کند.
از سوی دیگر پرسپولیس در بازپس‌گیری توپ و جلوگیری از ضدحملات حریف نیز عملکرد مطمئنی نداشت. فجر به خوبی از اشتباهات میزبان استفاده کرد و با انتقال سریع توپ توانست خط دفاعی پرسپولیس را تحت فشار قرار دهد.
گل به خودی مسعود ریگی در دقیقه ۶۹ نیز امیدی برای بازگشت پرسپولیس ایجاد کرد، اما فشار دقایق پایانی و ارسال‌های متعدد نتوانست مانع از شکست میزبان شود.
 
رجب‌زاده و سه امتیاز بزرگ
مهدی رجب‌زاده در این مسابقه نشان داد که برای موفقیت مقابل تیم‌های بزرگ الزاماً به داشتن ستاره‌های گران‌قیمت نیاز نیست. تیم او با نظم دفاعی مناسب و استفاده از فرصت‌ها توانست پرسپولیس را در خانه شکست دهد.
پیروزی فجر حاصل اجرای بهتر برنامه تیمی بود. رجب‌زاده توانست از نقاط ضعف حریف استفاده کند و در مقابل تارتار نیز نتوانست راهکار مؤثری برای تغییر جریان مسابقه پیدا کند.
این مسابقه برای فجر سپاسی یک برد ارزشمند و برای پرسپولیس یک زنگ خطر جدی بود. اختلاف دو تیم در این دیدار بیش از آنکه به کیفیت اسمی بازیکنان مربوط باشد به کیفیت اجرای برنامه‌های فنی روی زمین ارتباط داشت.

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها