نگاه به آینده

مثالی می‌زنم: نگرشی که هیچ باور عمیق و حقیقی به مردمسالاری ندارد،معتقد است آنان که سر کار هستند بهتر می‌دانندچه کنند، و در نتیجه مانع بیان حقایق و مطالبات مردم می، شود و این رفتارمسلما به زیان آینده تمام می‌شود،پس همیشه کسانی که برسر کارند بهتر نمی‌دانند برای سربلندی ایران چه کنند. زیرا اولا جدا از نامعقول بودن ماهوی این فکر، تجربه مردم هم در تاریخ ایران و رخدادهای همین صد سال و پنجاه سال اخیر و همین دهه گذشته اثبات کننده غلط مبرهن این تفکر مستبدانه است. حتی اغلاط قطعی نگرش مثلا امثال بنی صدر بر سر کار که اگر سیاست ایران طبق پیشنهاد‌های آنان پیش می‌رفت تا کنون ده بار ایران عزیز تکه پاره شده بود، و آینده ای برای ایران وجود نداشت گویای آن است که  ولوشورای امنیت ملی هم نیازمند خیر خواهی مردم و نقد است.و اجرای اوامر مرجعیتت معتمد مردم و مطالبات نقادانه مردم و نقد رسانه‌ها ضروری است. برجام محصول کسانی بود که بر سر کار بودند و بهتر نمی‌دانستند چه کنند.

یا در باره برخورد ما به لبنان، نگرش غربگرا سر بدنبال خیال واهی مذاکره ای را ادامه داده که پیش شرطهای رهبری  زیر پا نهاده شد و مذاکره تبدیل شد به صحنه طمع و ممانعت از انجام تکلیف ما برابر لبنان و پیشروی گستاخانه اسرائیل و تجاوز به لبنان و پیشرفت در حذف گام به گام مقاومت لبنان که دست‌های ما در برابر صهیونیست‌ها هستند و حق بزرگ فداکاری‌ها به گردن ما دارند. این چهره ماکیاولیستی خیانت به هم پیمان و تنها نهادن بهترین یار و فریب آشکار دشمن و منفعل شدن به نفع مطامع، بخشودنی نیست و به ویژه آینده  ما را در خطر جدی قرار می‌دهد. 

پس این خطایی است که در نیابیم« حال» ما با آینده ما نسبت مستقیم دارد. و کسانیکه سرکار هستند همیشه بهتر نمی‌دانند چه کنند و نقد عقلا و در میدان بودن ومطالبات برحق مانع خطای مرگبار سر کاری‌هاست و قانون اساسی و وصیت امام راحل (ره) و معجزه پیشگفت و پیشران خون امام شهید و بعث خیابان اگر مسئولان بهتر می‌دانستند چه کنند، هوده ای نداشت. 

  فرضا در باره لبنان یا حذف ارز ترجیحی و تحمیل فشار حیرت انگیز مضاعف و فرصت طلبانه کلافه کننده  بر زندگی مردم زیر خط فقر در این وضعیت که انبوهی از بازنشستگان و ازکارمندان وکارگران و کشاورزان و کاسبان خرده پا گیر افتاده اند و در وسط این جنگ، سیاست غلطی را اجرا می‌کنند و شاهد اشتباه آنان و فریب  خوردن مسئولان هستیم.از همه مهمتر رفع منع اینترنت بین‌المللی درست زمانی که نتانیاهو و ترامپ به این امکان برای تکرار اغتشاش دی ۱۴۰۴نیازمندند تا ارتباطات سربازان شان با قشر شیطان زده‌ها و ضد انقلابی‌ها قبل از جنگ قطعی بعدی برقرار شود باز گویای آن است که پس کسانی که سر کار هستند  همیشه بهتر نمی‌دانند چه کنند. تعطیل مجلس گویای آن است که آنان که در رأس قوا هستند همیشه بهتر می‌دانند چه کنند؟ چنین فاجعه ای معنایش لزوم امر قاطع رهبری  ولی فقیه و آزادی بیان و مطالبه معقول ملت است. نصیحت و ممانعت از خبط عظیم تعطیل مجلس وصدای ملت و انجام فعل هلاکت بار اعتماد به بازی عیان فریب دشمن معنایش تفرقه نیست. ده‌ها راه برای محافظت نمایندگان وجود دارد، انتخاب غیرمسئولانه ترین و ترسزده ترین وبدترین راه معنایش دانستن بهترین راه نیست. این توهم که واقعا ترامپ خواهان صلح است سبب شده او از مذاکره بهره کثیف متفرق کردن وسرکوپ و  اشغال سرزمین مقاومت شیعیان را پیش ببرد و مارا به طمع صلح دروغین ۱۲ میلیارد موهوم دست بسته نگاه دارد. 

☆☆☆☆☆

 جدا از مسایل مقاومت اخیرا در باره نگاه رهبردی به آینده طی چند مقاله نکاتی بنیادین راطرح کرده‌ام،  همچون نسبت استقامت ما و تغییرات آینده و جایگاه ما و  ضرورت اندیشیدن  به ادراک ما از آینده و  چگونگی زیستن در مقام قدرت تاثیر گذار  و.....،پرسش این است درک مفاهیم بنیادین برای آینده جز کلیات واضح   چیست؟ فهم ما از برآمد نوی تمدنی و تغییر جهانی و آلترناتیو ما، ابزارهای  ضروری بزرگینگی و مرجعیت ما در مدل مقبول اقتدار چه فهمی ‌است. انجام دادن تکالیف کنونی و مقاومت واقعی چه نقشی  در تقدیر آینده ما دارد؟  آیا ما تشنه قدرت و عمل جاهلانه ایم و می‌خواهیم آمریکا باشیم؟اوهام و خیالبافی بر ما حاکم است یا عقل و ایمان و آیا رخداد‌ها واشیاء چنان که هستند، چنان که حقیقت دارند مورد توجه ماست یا نه ؟ و رهزن‌های شیطانی و جهان مدرن و نگرش‌های متداول  شوونیستی و ناسیونالیستی و وسوسه‌ها

و طمع ‌هایی که شیطان  در ما بوجود می‌آورد علیه فهم الهی و عدل  موعود جهانی (عج) که مرجع تلاش ماست اثرش تاکجاست و کدام است؟ آیا اصل عملی  برای ما حرکت در مسیر فرامین قرآن مجید و مجد اسلام  است  و تکالیفی که امام حاضر عج، فرمانده آن است یا پاسخ به نفس ما  و سازش با شیطان و تکاثر قشر در قدرت؟  در مقیاس بشری، قدرت در عمل ما در خدمت نشر توحید و گسترش معارف اهل البیت علیهم السلام وتربیت نفوس امت و مردم ،  ستاندن حقوق مستضعفان و سالم سازی حیات اجتماعی و تحول فرهنگی و فساد و ستم ستیزی و مهار استکبار و فرعونیت  و رشد  عبودیت و دادگری جهانی و آبادانی و دانشوری و انکشاف  حقیقت است یا نه در خدمت  قوی بودن است برای  ریاست و سلطه و پذیرش فساد و تبعیض و قدرت اقشار اهل تکاثر و ویژه خوار؟...

یس نگاه معطوف به آینده محصول چند سرمشق و مدل تفکر گوناگون است. نگاه کنشکر تحول خواه کدام است؟ نگاهی که امام خمینی و امام خامنه ای( رضوان الهی از آنان باد) و رهبرمعظم حاضر در باره آینده از آن دفاع کرده اند چه بوده است؟ نگاه حاکم بر مردم در مقابل گیرکردن در گذشته، غرق شدن در مشکلات حال و ترس از آینده اندیشی یا ابتلابه خرده کاری، دچار فقدان طرح و چشم انداز برای افق روبرو و زندگی کلبی مابانه است؛ یا از سر نومیدی و ناتوانی یا هیچ انگاری یا لذت طلبی و برای فقط در اکنون زیستن تلاش می‌کند؟ و انواع آینده نگری‌های ویرانگر دیگر؟ 
پس تفکر معطوف به آینده  گونه‌های مختلف دارد.   تفکر گسسته از گذشته و گریزان از بار هستی در پساپشت یکی دوتا نیست.

یا گرفتار نوعی هویت گریزی و از خود بیگانگی است یا محصول  بی خویشتنی و غرق شدن در هویت« دیگری» و یک« نو» ی بی ارتباط با ریشه‌های خویشتن است.، یا تفکری متکی به بنیان‌های وجود و نحو  باشندگی ما و  موجودیت انسانی و شناخت ریشه‌ها و تقدیر انسان در حرکت جوهری و وقوف به سیر وصیرورت شدن وکمال طلبی انسان و جامعه انسانی و اتکا به قدر و تکلیف و جاودانگی و تفکر در باره به کجا می‌روم و باور به قیامت صغری و کبری از یکسو و نیز اهمیت دادن به کاربرد عقل و زندگی عقلایی و آینده نگری متکی بر عقلانیت است؟ 
کاملا واضح است نگرش معطوف توحید و به جاودانگی و مجد مینوی و  روح پروری و تزکیه نفس و زمینه پردازی بندگی ناب و....همه و همه زیستن برای اجرای امر معبود است و عشق به لقای یار،  و  همین نگاه در زندگی زمینی نگرش معطوف به صرف تقدیر تاریخی و آینده زمینی نیست،  بلكه کشت و کار برای آخرت را در بستر دنیا و  کنش مدنی و تکالیف در زمان و مکان و در  بستر  انکشاف تمدنی تحقق می‌بخشد. در منظر اسلامی‌این دو با هم آمیخته اند و انسان وجودی توانا به پاسخی ترکیبی دارد که این دو را در طول هم درک کند، تلاش برای بنا نهادن تمدنی خدامحور و دادگر در زمین برای انجام تکلیف الهی و رسم عبودیت!  درست همان گاه با هم به وظایف دنیوی و اخروی پاسخ می‌گوید. 

☆☆☆☆☆

سخن معتبر رهبری معظم خطاب به مجلس ضمن آن که گوهرش مخالفت معقول و مبرهن با حذف صدای مردم و تعطیلی است و ولی فقیه  مصرّ درباره ضرورت عدم تعطیلی مجلس است، و نیز خاموش نکردن صدای ملت در این روزهایی که شنیدن مطالبات امت امری حیاتی است، درعین حال نکته مهم تری در دل دارد: نگرش معطوف به آینده سازی، یک بعد عمیق نگاه به آینده در خود دارد. این نگاه از ایمان به خدا و اتکال  به حق متعال و امید شکست ناپذیر به ضرورت پایبندی به قرآن حکیم و روایت منور بر می‌خیزد. نگاهی که ضمن آمادگی برای سفر ابدی در همین دم، چنان زندگی میکند که گویی صدسال زنده خواهد بود و حتی به فکر آیندگانش نیز هست. 

☆☆☆☆

امروز انقلاب اسلامی‌ هزار آمادگی برای آینده و واقعیت بخشیدن به زیستی نو و متحول در مقام یک قدرت نوی تمدنی قابل احترام دارد. و برای تدارک زیستن درست باید به هزار مسئله در خور قدرتی معتبر پاسخ گوید. در این نوشته تنها به یکی از هزار موضوع آینده نگرانه  یعنی موضوع انکشاف تمدنی ما و هستی تکنولوژیک  تمدن غرب اشاره می‌کنم. 

☆☆☆☆☆

تاریخ صد ساله اخیرما بویژه نیم قرن اخیرمشحون از گفتمان‌های ناتمام و فاقد نظم گفتار و اداره درست گفتگوی منطقی و نتیجه بخش با انبوهی از مسایل پاسخ نیافته  محسوب میشود. گذشته ای که نگذشته و مسایل آینده در دیروزی که سپری شده و آن آینده به گذشته پیوسته ولی مسایل و گفتمان‌ها  همچنان ناتمام و پاسخ نیافته مانده است.  مثل تکنولوژی وما،  و نسبت تمدن ایرانی باتمدن غربی...... می‌خواستم اشاره ای به همین موضوع  انکشاف تمدنی و آینده ما و ضرورت رهایی از عمل فاقد نظریه روشن   دیده وری و طرح کلان آینده نگر بکنم  : 
سال ۱۳۸۳ کتابی منتشر کردم بنام «پدیدار ومعنا...» که در آن به همین موضوع در قلمرو نگرش فلسفه‌هایدگر و نیچه در ارتباط با سینما پرداختم. نگاهم امروز به وجوهی نو توجه یافته است که می‌خواهم در ارتباط با بحث مهم  آینده ی ما به آن اشاراتی کنم.

ما قدرتمندیم؟ در منطقه خود آری  وتاثیر گذار درجهانیم! آیا ازمنظر خدا این کافی است؟ نه،  زیرا قدرت الهی مهمترین دغدغه اش سالم سازی قضایی و تقنینی و اجرایی _ اقتصادی و سیاسی و فرهنگی و اداری و نظامی‌و امنیتی رسانه ای است. حاکم  کردن عقل،  فقه جعفری ، دادگری ،  قانون درست، انضباط ، کنترل، رشد نهادهای معتبر و مسئولان جدی در خدمتگزاری! این خود گونه ای نگاه به آینده است. دربردارنده یک پیشنهاد تمدنی است و ضمنا نسبت ما را به عنوان منادی تمدنی اسلامی‌با دیگران روشن می‌کند. 
سیاست داهیانه نگاه به آینده مهم است با نگاه انقلاب اسلامی‌صورت گیرد یا نگاه استحاله انقلاب اسلامی‌و امیدوار به غرب و غربگرایی و این همان نابودگری آینده ایران است نه،اجرای  آینده سازی داهیانه رهبر معظم!