«آنِ» ملت ایران

در روان‌شناسی اگزیستانسیال، مفهوم جالبی وجود دارد به‌نام «موقعیت مرزی».
از نگاه صاحب‌نظران این رشته، «تجربه‌های مرزی یعنی مواجهه‌هایی که ما را از روزمرگی بیرون می‌کشند و با هستی عریان‌مان روبه‌رو می‌کنند.»
کارل یاسپرس، روانپزشک آلمانی و از مشاهیر این نظریه «این لحظات را نقطه‌ آغاز خودآگاهی و رشد می‌داند.»
«از نگاه روان‌شناسی اگزیستانسیال، به‌جای فرار از این شرایط، باید با آغوش باز به استقبال‌شان برویم؛ و تنها این‌گونه است که معنا و هویت واقعی ما شکل می‌گیرد.»
 و بالاخره این‌که «موقعیت‌های مرزی در فلسفه وجودی، پلی هستند بین نیستی و خود شدن؛ جایی که فرد دیگر تکرار نیست بلکه انتخاب است.»
با دقت در گزاره‌های فوق می‌توان دریافت، همان‌طور که برای یک فرد موقعیت‌های مرزی پیش‌می‌آید و او با «هستی عریان» خود یا شخصیت واقعی خود مواجه و آشنا می‌شود، برای یک ملت نیز ممکن است چنین شرایط و موقعیت‌هایی پیش بیاید.
بی‌شک، روزها و هفته‌هایی که در حال سپری‌کردن‌شان هستیم اگر مهم‌ترین مقطع بعد از پیروزی انقلاب اسلامی نباشد قطعا یکی از مهم‌ترین موقعیت‌های مرزی است که ملت ایران در آن قرار گرفته است. لذا دیگر نمی‌تواند رفتار گذشته را تکرار کند.
با استقبال از این شرایط است که هویت واقعی ما آشکار می‌شود و به نظرم امروز همه دنیا در حال تماشای شخصیت واقعی ملت ایران هستند.
شخصیتی مستحکم و قوام‌یافته، با بلوغ فکری، سیاسی و معرفتی متعالی و به تعبیر بسیار معنادار رهبر شهیدمان «مبعوث» از ناحیه خداوند.
مقطع کنونی را به قول فلاسفه، می‌توان «آنِ» ملت ایران نیز ارزیابی کرد.
«آن» به‌طور خلاصه و ساده یعنی «پایان گذشته و آغاز آینده». این هفته‌ها به‌درستی درباره تجلی واقعیت درونی و «آنِ»» ملت بزرگ ایران زیاد صحبت شده و همچنان باید درباره آن گفت‌ و شنید و سرود و خواند اما یک واقعیت مهم دیگر را هم نباید نادیده‌گرفت و آن این‌که این همه شکوه و عظمت، به خودی خود و بی‌مقدمه به وجود نیامده است.
به نقشه چندهزارساله ایران نگاه کنید!
چگونه ایران فرهنگی(فیل)، به ایران سیاسی(شیر) و سپس به ایران جغرافیایی(گربه) تبدیل شد؟
آیا می‌توان سهم و نقش پادشاهان بی‌کفایت به‌خصوص در دوران قاجار و پهلوی را نادیده گرفت؟ هرگز! بنابراین، در سلحشوری و استحکام و رشدیافتگی خیره‌کننده امروز ملت بزرگ ایران نیز نمی‌توان نقش رهبران مومن، شجاع، حکیم و ایران‌دوست، به‌خصوص بنیانگذار فقید انقلاب اسلامی و رهبر و امام شهید را نادیده بگیریم. 
آری، این مردم را خمینی کبیر و خامنه‌ای کبیر، آماده بعثت کردند!
آری، خون امام شهیدمان ملت بزرگ ایران را برای انقطاع از گذشته و آغاز آینده متفاوت، آماده کرد.
طلوع «دوران جدید عالم» که خامنه‌ای کبیر و شهید نوید آن را می‌داد، امروز دارد خود را نشان می‌دهد و سهم ایران عزیز در این دوران، برخلاف گذشته، سهمی درخور شأن ملت متمدن و بافرهنگ ایران خواهد بود.
برای رسیدن به این آینده و تحقق ایران قوی و احیای عظمت ایران، همچنان باید مقاومت کرد و چهار توصیه خلف صالح خامنه‌ای شهید و رهبر معظم انقلاب اسلامی، در اولین پیام‌شان به ملت ایران در ۲۱ اسفند را همواره مد نظر داشته باشیم. 
«این را بدانید: اگر قدرت شما [مردم] در صحنه ظاهر نشود، نه رهبری و نه هیچ‌یک از دستگاه‌های مختلف که شأن واقعی آنها خدمت به مردم است، کارایی لازم را نخواهند داشت. برای این‌که این معنا بهتر صورت تحقق پیدا کند:
اولا باید به یاد خداوند تبارک و تعالی و توکل 
بر حضرت‌شان و توسل به انوار طیبه معصومین (صلوات‌ الله ‌علیهم‌ اجمعین)، چون اکسیر اعظم و کبریت احمری نگریسته شود ... .
ثانیا باید بر وحدت بین آحاد و اقشار ملت که معمولا در مواقع مضیقه نمود خاصی پیدا می‌کند، خدشه‌ای وارد نشود. این امر با صرف‌نظر کردن از نقاط مورد اختلاف تحصیل خواهد شد.
ثالثا باید حضور مؤثر در صحنه حفظ شود. 
رابعا از کمک و یاری یکدیگر فروگذار نکنید.»