وعده های دلگرم کننده

گبسون اضافه کرد که امریکایی ها هیچ کاری در ممانعت از این امر انجام نمی دهند ، گرچه وی اعتراف کرد که نیروهای هلندی و ایتالیایی نیز هیچ گونه مساعدتی انجام نداده اند.

کد خبر: ۱۴۴۲۷۳

خسارات وارده به این اماکن ، حتی غارت گسترده موزه ملی عراق ، اندکی پس از ورود نیروهای امریکایی را تحت الشعاع قرار داده است که در حین آن بین 15000 تا 20000 قطعه از اشیای موزه شاید برای همیشه ناپدید شدند. رامسفلد و ولفوویتز و دارودسته شان حتی در مورد وارد آوردن خسارات غیرقابل جبران به حوزه های نفتی عراق نیز کاملا موفق بوده اند. برای حمایت از این تهاجم ، از این حوزه های نفتی ، بیش از حد ظرفیتشان ، نفت پمپ می شود که ممکن است به کاهش همیشگی تولیدشان منجر شود. به یاد آورید وعده های دلگرم کننده ای را که می گفت ، آزادسازی عراق با دسته های گل مواجه خواهد شد و تولید فزاینده نفت ، هزینه آن را تامین خواهد کرد. تهاجم به عراق ، شاید بارزترین مثال از اولویت اندک خطر ترور برای برنامه ریزان واشنگتن باشد که البته موارد متعدد دیگری نیز وجود دارد. شاهد مدعا ، تحمیل تحریم های جدید علیه سوریه در چارچوب قانون ، مسوولیت پذیری سوریه است که به اتفاق آرا در کنگره به تصویب رسید و در اواخر نوامبر 2003 با امضائ بوش به قانون تبدیل شد. به رغم اعتراف واشنگتن به این که دمشق در طول چند سال گذشته در اعمال تروریستی درگیر نشده است ؛ ولی این کشور در فهرست رسمی کشورهای حامی تروریسم قرار دارد. ماهیت واقعی نگرانی واشنگتن در خصوص رابطه سوریه با ترور را می توان از آنجا فهمید که کلینتون به سوریه پیشنهاد کرد ، در صورتی که این کشور با شرایط صلح اسرائیلی امریکایی موافقت کند ، این کشور را از فهرست کشورهای حامی ترور حذف خواهد کرد. زمانی که سوریه بر بازگشت مناطق اشغال شده از سوی اسرائیل اصرار کرد ، وزارت خارجه کلینتون ، نام این کشور را همچنان در فهرست تروریسم نگه داشت . با وجود این ، سوریه اطلاعات پراهمیتی در مورد القاعده و دیگر گروههای اسلامگرای تندرو، به واشنگتن ارائه کرد.اجرای قانون مسوولیت پذیری سوریه ، ایالات متحده را از یک منبع مهم اطلاعاتی در خصوص گروههای تندرو اسلامی ، محروم کرد. با وجود این ، ایالات متحده ، به دست آوردن چنین اطلاعاتی را کم اهمیت تر از تاسیس رژیمی در سوریه می داند که تسلیم خواسته های امریکا و اسرائیل باشد.اگر قرار بر حذف سوریه از فهرست کشورهای حامی ترور بود، این کار باید در سال 1982 انجام می گرفت ؛ زمانی که دولت ریگان ، رژیم صدام را از این فهرست به این منظور خارج کرد تا بتواند همراه با انگلیس و دیگران ، کمکهای زیادی به سوی این رژیم روانه کند. این عملکرد مجددا درسهایی درخصوص نحوه نگرش ایالات متحده به ترور و جنایات دولتی به ما می آموزد.