وقتی جای رئیس تصمیم می گیرند

هر ماه ، موفقیت های انکارناپذیری در ورزش کشور به ثبت می رسد. نتایج خوب و بعضا درخشانی نیز در رقابت های برون مرزی رقم می خورد که بازتاب گسترده ای نیز در رسانه های گوناگون پیدا می کند.

کد خبر: ۱۳۸۸۵۱

اما هر ماه ، اتفاقاتی نیز رخ می دهد که سودی برای ورزش ندارد و چه بسا مضر نیز هست. این اتفاقات همان حاشیه های مخربی هستند که همیشه دوست داریم از آن دوری کنیم . حاشیه هایی اعم از مصاحبه های غیرمسوولانه ، اظهارات نسنجیده ، تصمیمات خام ، جلسه های بی ثمر، اختلافات شخصی و... متاسفانه گاهی اوقات وزن این حاشیه ها چنان افزایش می یابد که حتی بر متن هم برتری پیدا می کند. به همین دلیل بعضی وقتها اگر در رقابت های مهم بین المللی نتوانیم به نتیجه ای رضایت بخش دست پیدا کنیم ، مشابه این تیتر را می توانیم در چند رسانه ورزشی ببینیم: «ما به خودمان باختیم.»
البته فرمولی وجود ندارد که همه در کشتی مثل هم فکر کنند و همه دیدگاه ها رونویسی از یکدیگر باشند. بلکه می توان هدف را یکی گرفتن و فضای همدلی را در این ورزش کهن برپا داشت. از این پس ، در هر ماه نگاهی آسیب شناسانه (توام با ارائه راهکار) به وقایع اتفاقیه در محدوده حاشیه های کشتی می اندازیم. اتفاقاتی که در هر حال رخ داده اند و زمان را هم نمی شود به عقب برگرداند، اما متقابلا می توان به درس گرفتن از این رخدادهای آزاردهنده ، آینده ای کم حاشیه را برای ورزش ملی کشورمان ترسیم کرد.

براستی بی شباهت به کمدی نبود! رقابت های انتخابی تیم ملی همیشه در تهران برگزار شده است ؛ زیرا شهری بی طرف است و حضور در این شهر برای تماشاگران استان های مختلف ، هزینه ها و دردسرهای کمتری دارد. ضمنا شهروندان تهرانی ، هر کدام اصالتا از شهر و دیاری دیگر هستند و به همین دلیل ، برگزاری مرحله نهایی مسابقه های انتخابی در تهران تبدیل به عادت شده است.
از انتخابی المپیک 1956 ملبورن تا همین 2006 گوانگ ژو، تاجایی که آرشیو یاری می کند، مسابقه ها در تهران برگزار شده است ، اما امسال نمی دانیم آقای یزدانی خرم چطور به این نتیجه رسید که میزبانی را به لاهیجان محول کند! مشخص بود ابهامات بسیاری در این تصمیم وجود دارد، بی دلیل نبود که چند بار این مسابقه ها به تعویق افتاد. بعد اعلام شد اردبیل هم درخواست میزبانی داده ، یعنی بعد از تعیین میزبان اصلی ، باز هم درخواست میزبانی ارائه شده است.
عجیب ترین قسمت ماجرا آنجا بود که دبیر محترم فدراسیون اعلام کرد هیاتی از طرف این فدراسیون ، برای بررسی امکانات میزبانی لاهیجان به این شهر سفر می کند.
در حالی که طی تمام تاریخ ورزش ، همیشه ابتدا بررسی می کنند و بعد میزبان را معرفی می کنند. به هر حال ، مازندران هم وقتی اوضاع را این طوری دید، به جمع درخواست کنندگان میزبانی پیوست. طنز ماجرا زمانی اوج گرفت که در گیلان ، سایر شهرها هم خواستار میزبانی این مسابقه ها شدند. انزلی ، لنگرود و رشت. تمام این اتفاقات هم نشات گرفته از اشتباه فدراسیون کشتی در اعلام اولیه بود.
به هر حال اگر مسابقه ها در گیلان برگزار شود، مثلا در 66 کیلوگرم ، حسن طهماسبی در ارتفاع سطح دریا به سهولت قهرمان می شود. اما در اردبیل ، مسعود جوکار شانس بیشتری پیدا می کند. اعلام نظر آقای برزگر مبنی بر برگزاری مسابقه ها در رشت هم کسی را متعجب نکرد. چون ایشان در موارد دیگری نیز همچون یک رئیس فدراسیون ، درباره مسائلی خارج از حوزه اختیاراتش اظهارنظر کرده است.

برخوردهای لفظی

به دنبال اعتراض های عباس جدیدی به منصور برزگر، اکبر فلاح نیز انتقاداتی را نسبت به عملکرد مدیر تیمهای ملی مطرح کرد. بلافاصله علی اکبر حیدری نیز برخی اتفاقات در جلسات کمیته فنی را غیراصولی دانست و مستقیما از برزگر انتقاد کرد. برزگر البته همچون سنوات گذشته که برادران محبی از او انتقاد کرده بودند، شخصا مبادرت به پاسخگویی نکرد. اما هاشم کلاهی همراه همیشگی برزگر در صدد پاسخگویی به فلاح برآمد که بلافاصله با واکنش فلاح مواجه شد. نکته اینجاست که جدیدی ، فلاح یا علی اکبر حیدری و دیگران به برزگر توهین و بی احترامی نکرده اند. بلکه چند انتقاد فنی مطرح کرده اند و شایسته بود برزگر به این انتقادات پاسخ می داد تا ضمن دستیابی به یک جمع بندی راهگشا، از شدت گرفتن دامنه این برخوردهای لفظی نیز جلوگیری شود.

کنار گذاشتن یک داور

یکی از خبرگزاری ها نوشت: عزیز اطاعتی رئیس اسبق کمیته داوران که برای شرکت در کلینیک داوری مسابقه های روز جهانی کودک عازم اردبیل شده بود، از حضور در این جلسه بازماند. زیرا به او گفته شده است که یزدانی خرم تصمیم گرفته فعلا از او استفاده نشود.
به هر تقدیر این قبیل اتفاقات نیز نمی تواند مبنای قانونی داشته باشد. زیرا اگر اطاعتی تخلفی مرتکب شده ، باید به کمیته انضباطی معرفی شود تا در آنجا تصمیم گرفته شود که این داور می تواند قضاوت کند یا خیر. اگر هم مساله فنی بوده ، کمیته داوران باید در این خصوص تصمیم بگیرد. این که بگویند حاجی گفته فلانی را راه ندهید یا فلانی را خط بزنید یا...، با استفاده به کدام تبصره یا ماده قانونی بوده؛ مبرهن است که رئیس با تجربه فدراسیون کشتی بدون دلیل این صحبت را بر زبان نیاورده ، اما بهتر بود مراجع ذیصلاح در این خصوص تصمیم گیری می کردند.

مسافرت های هزینه ساز

جلوی مسافرت های غیر ضروری باید گرفته شود. حالا چه به خارج از کشور باشد و چه از تهران به کرج! مثلا همین مسابقه های روز جهانی کودک را داشتیم از تلویزیون تماشا می کردیم ، برخی افراد و مسوولانی که در رده سنی نونهالان فعالیت نمی کنند را در تصویر دیدیم. حضور آنها هیچ ربطی به مسابقه های نونهالان نداشت و ضرورتی در تهیه بلیت هواپیما و تامین مخارج جانبی مشاهده نشد. برخی از آقایان صرفا به دلیل در دسترس بودن آبگرم سرعین ، رنج سفر به آن خطه را به جان خریده بودند. البته تعدادشان زیاد نبود. اما ایدآل این است که حتی یک نفر هم به جمع افراد فعال تحمیل نشود و یک ریال هم اضافه خرج نشود.