سبک وزن ها رنگ «طلا» می گیرند

در تاریخ حضور فرنگی کاران کشورمان در عرصه های بین المللی ، سبک وزن های ایرانی کارنامه ای متمایز، تابناک و غرورانگیز را در صحنه های مهم جهانی ارائه کرده اند

کد خبر: ۱۳۴۷۳۸

که به هیچ وجه چنین درخششی را از ملی پوشان دیگر اوزان سراغ نمی توان گرفت.
با نگاهی به مسابقه های مهم و رسمی ، آسیایی ، جهانی و المپیک ردپای پررنگ و غرورآفرین سبک وزن های تاریخ ساز و چهره های ماندگار کشتی فرنگی ایران را به وضوح می توان رویت کرد.

از جمع بازماندگان افتخارآفرین در سبک وزن ، حضور 3 چهره شاخص کشتی فرنگی در دهه اخیر همچون رضا سیم خواه ، حسن رنگرز و حمید سوریان در کنار هم و در اردوی تیم ملی بهانه و موهبتی شد تا مروری داشته باشیم بر سابقه و پیشینه پرافتخار سبک وزن ها یا به عبارتی وزن اولی ها در عرصه های بین المللی و جهانی.... مرحوم محمد پذیرایی ، اولین فرنگی کار سبک وزن ایرانی بود که در المپیک 1960 رم ، معادلات قدرت را برهم زد. او در میان نامداران اروپایی و امریکایی قد علم کرد و نخستین نشان برنز را برای کشورمان به ارمغان آورد.
حضور متناوب فرنگی کاران ما در مسابقه های جهانی ، باعث شد فاصله ای 9 ساله تا کسب دومین افتخار ایجاد شود. در مسابقه های جهانی 1969 که در ماردل پلاتای آرژانتین برگزار شد، کشتی فرنگی کشورمان به لطف درخشش سبک وزن های خود، کارنامه ای درخشان و قابل توجه ارائه کرد. کسب یک مدال طلا و یک مدال نقره ، دستاورد باارزش فرنگی کاران سبک وزن ما در کارزار جهانی بود.
مرحوم فیروز علیزاده ، نخستین چهره طلایی کشتی فرنگی ما در عرصه رقابت های جهانی بود که کشتی فرنگی را صاحب افتخار و اعتبار تازه ای کرد تا دیدگاه داخلی و حریفان خارجی نسبت به کشتی فرنگی چرخشی 180 درجه ای پیدا کند و همگان شایستگی و توانمندی فرنگی کاران ایرانی را تایید کنند. در ماردل پلاتا، فقط فیروز علیزاده نبود که در جمع افتخارآفرینان قرار گرفت ؛ چراکه رحیم علی آبادی هم در اولین سال پیدایش وزن 48 کیلو، خود را به عنوان یکی از چهره های شاخص کشتی فرنگی دنیا معرفی کرد و تا دیدار فینال و یک قدمی کسب مدال طلا هم پیش رفت.
هرچند علی آبادی نتیجه را در فینال مقابل کشتی گیر نام آشنای رومانی یعنی برچامئو واگذار کرد، اما کسب همین مدال نقره هم بسیار باارزش بود و نوید ظهور نوستاره ای را در عالم کشتی فرنگی داد. به لطف حضور مستمر و روحیه بالای علی آبادی ، نوار موفقیت های این سبک وزن اردبیلی استمرار یافت و کلکسیون افتخارات او به 2 مدال دیگر از رقابت های جهانی و حتی المپیک نیز مزین شد.
در المپیک 1972 مونیخ پس از 12 سال ، کشتی فرنگی ما برای دومین و آخرین بار صاحب مدال المپیکی شد و رحیم علی آبادی ، اولین ایرانی ای بود که در فینال کشتی فرنگی حضور یافت ؛ افتخاری که تاکنون نصیب هیچ کدام از فرنگی کاران ما نشده است.
او در این آزمون بزرگ و حائز اهمیت در عین شایستگی ، در یکقدمی باارزش ترین افتخار تاریخ کشتی فرنگی ، به مدال نقره قناعت کرد؛ مدالی که فرنگی کاران ما پس از 35 سال ، هنوز به تکرار آن نایل نشده اند و کشتی فرنگی کشورمان به رغم رشد و موفقیت های قابل توجهی که طی سالهای اخیر به دست آورده ؛ اما همچنان در حسرت سومین مدال المپیک غبطه می خورد.
یک سال پس از المپیک مونیخ ، باز هم تنها افتخار آفرین کشتی فرنگی ما در مسابقه های جهانی 1973 ، رحیم علی آبادی لقب گرفت.
این بار او در یک وزن بالاتر یعنی 52 کیلو، مدال برنز را در حضور هموطنان ایرانی به گردن انداخت. کشتی فرنگی کشورمان در جهانی تهران می توانست همچون مسابقه های جهانی ماردل پلاتا هم صاحب 2 مدال شود؛ اما مراد علی شیرانی در اولین حضورش در مسابقه های جهانی ، مقامی بهتر از چهارمی وزن 48 کیلو نصیب نبرد و در عین شایستگی از کسب مدال بازماند.
اما این کوچولوی اصفهانی پس از 4 سال انتظار و تلاش ، سرانجام در مسابقه های جهانی 1977 گوتنبرگ سوئد، مزد زحمات خود را گرفت و مدال برنز به گردن انداخت.
پس از مدال برنز شیرانی ، سالهای طولانی را کشتی فرنگی به انتظار نشست تا بار دیگر شاهد درخشش و افتخارآفرینی سبک وزن ها در میادین جهانی باشد. هرچند در این رهگذر نباید از حضور شایسته و افتخارآفرینی محمد بنا در مسابقه های جهانی 1983 کی یف بی تفاوت عبور کنیم که به مدال نقره وزن 68 کیلو دست یافت ؛ اما داستان دنباله دار مدال آوری سبک وزن های کشتی فرنگی پس از 14 سال یک بار دیگر تجلی پیدا کرد.

در تاریخ افتخارات کشتی فرنگی ایران در رقابت های جهانی و المپیک ، سبک وزن ها همواره پرفروغ ظاهر شده اند

در آوردگاه جهانی 1991 وارنا، بار دیگر یک ایرانی سر از فینال درآورد. رضا سیم خواه در این کارزار پرتلاطم با کشتی های درخشانی که به نمایش گذاشت ، به عنوان شایسته ترین شرکت کننده برای کسب مدال طلا، نگاه همگان را به سوی خود معطوف کرد. او در فینال هم نسبت به حریف کره ای ، چهره ای برتر و سرتر داشت ؛ در حالی که همگان او را سزاوار کسب مدال طلا می دانستند و حتی تا 5ثانیه پایانی ، از حریف فینالیست خود نیز پیش بود و همگان مدال طلا را بر سینه ملی پوش ایرانی تجسم می کردند؛ اما در یک لحظه غافلگیری و بر اثر فیتوی خطای کره ای ، تمام آرزوهای کشتی فرنگی ایران نقش بر آب شد و مدال طلای سیم خواه در اوج ناباوری مبدل به نقره شد.
رضا سیم خواه در المپیک 1992 بارسلون نیز می توانست بار دیگر افتخارآفرین باشد و دومین مدال آور کشتی فرنگی ایران لقب بگیرد؛ اما او در عین شایستگی به دلیل اشتباه گروه سرپرستی و سر وزن نرسیدن ، از این افتخار بزرگ دور ماند. کشتی فرنگی ایران در دهه 90 ، به توفیق و مدال جهانی دیگری دست نیافت ؛ اما در دهه 2000 ، سرانجام سرمایه گذاری کشتی فرنگی ایران به بار نشست و شاهد حضور پرفروغ فرنگی کاران کشورمان در صحنه های مختلف بین المللی ، آسیایی و جهانی بودیم.
در المپیک 2000 سیدنی علی اشکانی این شایستگی را داشت که به عنوان یک سبک وزن سالهای انتظار دستیابی به مدال المپیک را کاهش دهد، اما او هم در عین بدشانسی ، عنوانی بهتر از پنجمی به دست نیاورد.
سرانجام انتظارات جهانی کشتی فرنگی ایران در سال 2001 به سر آمد و یک ایرانی به نام حسن رنگرز باعث حیرت تمام مدعیان قهرمانی جهان در آوردگاه پاتراس یونان شد.
رنگرز در حضور اعجوبه کوبایی یعنی ریواس و با غلبه بر این دارنده مدالهای طلای جهان و المپیک ، افتخار بزرگی را پس از 32 سال نصیب کشتی فرنگی ایران کرد؛ افتخاری که نام او را در کنار فیروز علیزاده نخستین فاتح طلایی تاریخ کشتی فرنگی ایران قرار داد.
طلای رنگرز نگاه جهانیان را بار دیگر به کشتی فرنگی ایران به عنوان یکی از کشورهای قدرتمند جهان تغییر داد و هم او بود که در مسابقه های جهانی 2002 روسیه تک مدال کشتی فرنگی را به ارمغان آورد که این بار رنگ مدال او برنز بود.
در شرایطی که مصدومیت های متعدد، قهرمان سال 2001 جهان را از تکرار موفقیت های گذشته ناکام گذاشت. حتی پس از کمرنگ شدن حضور دومین چهره طلایی تاریخ کشتی فرنگی ایران در صحنه رقابت ها، نوار پیروزی ها و افتخارات سبک وزن های ما از هم گسسته نشد.
این بار نوبت به حمید سوریان رسید تا به عنوان ملی پوش وزن اول در جهان کشتی بدرخشد و افتخارات اسلاف نامدار خود را تکرار کند. حمید سوریان طی 2 سال حضور پی در پی خود در مسابقه های جهانی کاری کرد کارستان و با کسب 2 طلا از رقابت های جهانی 2005 بوداپست و 2006 کوانگ جو چین نام خود را در جمع رکوردداران تاریخ کشتی فرنگی به ثبت رساند.
افتخار بزرگی که باعث اعتبار بیش از پیش سبک وزن های کشتی فرنگی ایران در عرصه های بین المللی شد.