مرگ ناپلئون بناپارت در تبعید

186 سال پیش در روز 5 مه سال 1821 میلادی ناپلئون اول امپراتور فرانسه در تبعیدگاهش در جزیره سنت هلن ، یک جزیره دور افتاده در وسط اقیانوس اطلس جنوبی که در سال 1815 میلادی

کد خبر: ۱۳۳۲۵۳

پس از شکست در جنگ واترلو و برکناری اش از تخت سلطنت فرانسه توسط انگلستان به آنجا تبعید شده بود ، درگذشت.

ناپلئون امپراتور سابق را تعدادی از وفادارانش در تبعید همراهی کرده بودند ، اما اغلب آنها بی صبرانه در انتظار مرگ او بودند تا دوباره به فرانسه بازگردند.
براساس نتایج کالبد شکافی جسد ناپلئون که توسط فرماندار انگلیسی جزیره منتشر شد ، ناپلئون بر اثر ابتلا به بیماری سرطان معده درگذشته بود.
اما ، به گفته همراهان امپراتور تلخی تبعید و سختگیری های فرماندار جزیره مرگ او را تسریع کرده بودند.
سرهودسون لاو ، فرماندار سنت هلن از بیم فرار ناپلئون انواع تحقیرها و سختگیری ها را نسبت به او روا می داشت.
این مساله موجب شد به شایعه ای که انگلیسی ها موجب مرگ ناپلئون شده اند ، دامن زده شود.

ناپلئون در مدت تبعید خاطرات و نظراتش را به کنت لاسکاز و نیز به برتران ، گورگو و مونتولون دیگر همراهانش دیکته می کرد.
کنت لاسکاز یک سال پس از درگذشت ناپلئون این یادداشت ها را تحت عنوان «خاطرات سنت هلن» منتشر کرد.
در سال 1840 میلادی آدولف تیر نخست وزیر فرانسه برای کسب اعتبار برای لویی فیلیپ پادشاه فرانسه برای بازگرداندن خاکستر جسد ناپلئون از سنت هلن به کشورش با لندن مذاکره کرد و انگلستان این مساله را پذیرفت.
انتقال خاکستر جسد ناپلئون به یک مراسم عمومی باشکوه مبدل شد که در آن یک میلیون فرانسوی شرکت کرده و با هیجان فریاد «زنده باد امپراتور» را سر دادند.

پس از به قدرت رسیدن لویی ناپلئون بناپارت برادرزاده ناپلئون اول ، خاکستر جسد او در عمارت انوالید دفن شد.
به این ترتیب ، در روز 5 مه سال 1821 میلادی ناپلئون اول امپراتور فرانسه در جزیره سنت هلن در تبعید درگذشت.

ناپلئون یکی از بزرگترین سرداران جنگی جهان محسوب می شود اما سراسر دوران سلطنت وی در جنگ گذشت و سرانجام تمام سرزمین هایی که تصرف کرده بود را از دست داد و فرانسه را به فقر و فلاکت کشاند.
با این حال خاطره پیروزی های بزرگ وی در تاریخ ثبت شده و از افتخارات فرانسه محسوب می شوند.