مردی برای تمام خطوط

هر چقدر فوتبال ایران از امکانات ، فناوری ، دانش ، تاکتیک و برنامه فاصله داشته ، همواره گنجینه ای از بازیکنان خوب و ممتاز بوده است.

کد خبر: ۱۳۲۷۵۴

بزرگانی چون برومند، حبیبی ، دهداری ، پروین ، حجازی ، روشن ، قلیچ خانی ، بهزادی ، کلانی ، عابدزاده ، دایی ، باقری ، مهدوی کیا، کریمی و.... نمونه هایی از قدرت فنی در خور بازیکنان ایرانی بوده اند که در دوره های مختلف ظهور کرده اند و هیچ گاه این چشمه جوشان را خشک و عاری از درخشش نشان نداده اند.
در این میان بازیکنانی حضور داشته اند که استعداد و توانایی بالای خود را در پستهای مختلف ارائه کرده اند.
حضور درخشان کریم باقری در پست دفاع آخر، هافبک دفاعی ، هافبک نفوذی ، (در مقطعی) مهاجم و سرانجام مدافع پوششی ، حضور مهدوی کیا در نوک پیکان حمله ، مدافع راست ، بال راست ، گوش راست و هافبک راست ، حضور علی دایی در پست مدافع کناری و سپس مهاجم نوک ، علی کریمی در هافبک میانی ، چپ ، راست ، نفوذی ، مدافع چپ ، مهاجم اول ، دوم و دفاع میانی همچنین بازی مرحوم برومند و پرویز قلیچ خانی در پستهای مختلف مورد نیاز، تحسین ویژه ای برای چنین بازیکنان بزرگی به وجود آورده است.
از دیگر بازیکنان باهوش تاریخ فوتبال ایران که در شرایط مختلف در نقشهای متفاوتی به فوتبال کشورمان یاری رسانده اند، یحیی گل محمدی ، کاپیتان بازنشسته تیم ملی است . او که پس از درگیری با لوئیز فیگو، کاپیتان بازنشسته تیم ملی پرتغال (که از فوق ستاره های جهان فوتبال محسوب می شود) با کتفی مصدوم ناچار به ترک بازی و از دست دادن بقیه جام جهانی شد، یکی از فهیم ترین بازیکنان ملی مان به شمار می رود.
یحیی در تیم بانک تجارت تهران که از مهاجمان گلزن بزرگی چون دایی ، حسین خطیبی و محمد احمدزاده سود می جست ، بناچار تغییر پست داد و از خط حمله به دفاع راست رفت. موفقیتش در این پست ، علی پروین ، سرمربی وقت تیم ملی را مجاب به دعوتش به این تیم کرد. سپس سالها به عنوان مدافع جلوزن به بازی موفقش ادامه داد تا این که مربیان کرواتی چون بگوویچ ، بلاژه ویچ و ایوانکوویچ تصمیم به استفاده از او به عنوان هافبک دفاعی گرفتند، بازگشت دوباره یحیی به تیم ملی پس از سالها دوری از این تیم ، در همین پست و با گل زیبای ضربه از راه دور او در برابر عمان شکل گرفت.
در مقدماتی جام جهانی 2002 وقتی به طور اتفاقی گل محمدی در غیاب باقری در پست مدافع پوششی بازی کرد، با درخشش خیره کننده همه را متعجب کرد، به گونه ای که بلافاصله خود را در این پست جا انداخت ؛ اما مصدومیت و غیبت این بازیکن در بازی سرنوشت ساز این مسابقه ها در برابر بحرین ، خط دفاعی ما را چنان آسیب پذیر کرد که به طور ناباورانه ای 3 گل از بحرین دریافت کردیم.
حضور گل محمدی در پست دفاع آخر، نه تنها او را به عنوان بازیکنی سوئیپر، موفق به دفع حملات حریف و پوشش روزنه های نفوذ آنان می کرد، بلکه استعدادهایش را به عنوان یک لیبروی خوش فکر در بازی سازی و شرکت در حملات خطرناک نمود کاملی داد.
گل دیرهنگام او به ایرلند و گل زیبایش در بازی رفت به بحرین (که به اشتباه از سوی داور مردود شد) نمونه هایی از گزندگی این مدافع در امور تهاجمی بود. به هر حال ، پس از رقابت های جام جهانی نیز این بازیکن عمدتا مصدوم ، به عنوان رکن دفاع میانی ، نقش کاملا برجسته ای در موفقیت های تیم ملی بویژه در قهرمانی بازیهای آسیایی بوسان ، مدال برنز جام ملتهای آسیای چین و راهیابی ایران به جام جهانی 2006 ایفا کرد.
روز بسیار بد کاپیتان علی دایی در بازی با مکزیک و از طرف دیگر، درخشش خیره کننده یحیی در همان بازی تاسف آور، موجب شد در بازی با پرتغال رهبری داخل میدان جوخه ایران به گل محمدی سپرده شود و این آخرین باری بود که مدافع خوشفکر و سرزن ایران ، پیراهن ملی را برتن و سپس برای همیشه آن را بوسید.
اما قرارداد این بازیکن با باشگاه متبوعش تا پایان همین فصل (کمتر از 2 ماه دیگر) ادامه دارد و نکته جالب این که بازیکن 36 ساله صبا، در این فصل بیشتر در پست هافبک نفوذی و مهاجم نوک به میدان رفته و بار دیگر چشم فوتبال دوستان را از تنوع کار مثبت خود متحیر کرده است. این روزها یحیی موثرترین بازیکن صباباتری افول کرده (نسبت به 2 فصل گذشته) است. تیمی که تمام چشم امید خود را به قهرمانی در جام حذفی معطوف کرده است. امری که با حضور 3 تیم بمراتب قدرتمندتر و آماده تر پیکان ، سپاهان و پرسپولیس ، بسیار دشوار، اما نه غیرمحتمل جلوه می کند.
موفقیت های نسبی نسل جدید فوتبال بلد مربیان بومی (نظیر دایی و عزیزی) این احتمال را به وجود می آورد که در آتیه ای نزدیک بازیکنان فوتبال فهم و مدبر دیگری نظیر گل محمدی ، باقری ، منصوریان ، مهدوی کیا و هاشمیان به این خیل بپیوندند.