تغییر واحد پول ملی دردی را دوا نمی کند

جمعی از نمایندگان مجلس طرحی را در دست تدوین دارند که به موجب آن ، تغییراتی در واحد پول ملی ایجاد می شود.

کد خبر: ۱۳۰۸۴۴

به گزارش خبرنگار ما، این خبر را محمد خوش چهره عضو کمیسیون اقتصادی مجلس اعلام کرد.
ظاهرا منظور طراحان ، برداشتن صفرهای مقابل پول ملی برای اثرگذاری روانی در نرخ تورم و کاهش هزینه مبادلات ملی است ؛ یعنی مثلا 100ریال فعلی به یک ریال تبدیل شود.این تجربه قبلا در دنیا سابقه زیادی داشته است ، به طوری که اروپای پس از جنگ جهانی دوم به این سیاست رو آورد و در همسایگی ایران ، ترکیه اخیرا به این سیاست دست زد و 6صفر را از جلوی واحد پول خود لیر برداشت.
حال پرسش اینجاست که در شرایط فعلی اقتصاد ایران ، استفاده از این ابزار تا چه حد مفید است و اصولا آیا اثری قابل ذکر بر تورم ، نقدینگی و سطح عمومی قیمتها خواهد داشت و مزایا بر معایب آن می چربد؛
ظاهرا پاسخ کارشناسان اقتصادی به این مساله منفی است و آنان این ابزار را فاقد کارایی لازم برای حل مشکلات اقتصادی کشور و کاری بی حاصل و بیهوده می دانند.
دکتر بیژن بیدآباد، کارشناس ارشد پولی مالی به خبرنگار ما می گوید، در بسیاری از کشورهای جهان بعد از سالهای متوالی تحمل تورم ، مرسوم شد تا واحد پول را به واحد پرارزش تری تبدیل کنند. هدف این بود که رقم مورد استفاده برای معاملات ارقام کوچکتری باشد.
وی افزود: اما تمام کشورهایی که چنین کرده اند تا سالهای سال مسائل تداخل حسابها را داشتند. مشکلاتی که از این لحاظ پیش می آید یکی این است که حسابداری با پول جدید همخوان نیست و باید حسابهای گذشته را به ارقام جدید تبدیل کرد.
وی اظهار کرد: از سوی دیگر بانکهای اطلاعاتی کاغذی یا نرم افزاری کشور همخوانی خود با پول ملی را از دست می دهند و هزینه و زمان زیادی نیز لازم خواهد بود تا جامعه و افکار عمومی به پول جدید عادت کنند و حتی در برخی کشورها با گذشت بیش از نیم قرن هنوز این همذات پنداری ایجاد نشده است.
وی تصریح کرد: در مجموع می توان گفت پول جدید اختلالات مقایسه ای و معامله ای ملی ایجاد می کند و به هرج و مرج می انجامد.
بیدآباد گفت: از بعد دیگر تغییر واحد پول اثری روی تورم ، انتظارات تورمی یا سطح عمومی قیمتها در حال و آینده نخواهد داشت و برخلاف تصور موجود، این تاثیر صفر است.
تنها منفعت متصور کم شدن حجم پول و مسکوک و حوالجات کاغذی در گردش است که آن هم با چاپ اسکناس درشت تر جبران می شود.
وی افزود: به عقیده من آن قدر مسائل اساسی در اقتصاد ایران وجود دارد که مجلس وقت گرانبهای خود را صرف این گونه مسائل حاشیه ای نکرده و به مسائلی همچون تورم ، بیکاری و کاهش تولید داخلی بپردازد.
دکتر ابراهیم رزاقی ، کارشناس ارشد اقتصادی نیز با ذکر برخی نمونه های موجود در جهان درباره تغییر در واحد پول ملی به خبرنگار ما می گوید: پس از جنگ جهانی دوم اروپا و برخی کشورها نظیر فرانسه و ایتالیا به این فکر افتادند و فرانسه در حدود سالهای 1965تا 1970، 2صفر را از مقابل فرانک برداشت به طوری که 100فرانک قبلی حالا یک فرانک بود.
وی افزود: کشورهای منطقه یورو نیز در واقع همین کار را کرده و پول ملی خود را به پول گران قیمت تری تبدیل کرده اند. اما باید توجه داشت که این کشورها پیش از این اقدام به دوره تثبیت اقتصادی رسیدند و نوسانات وحشتناکی را از نظر تورم و تولید ناخالص داخلی تحمل کردند. پس از طی این دوره و محدودیت دامنه نوسان در حد 3درصد، این اقدام را عملی کردند.
وی اظهار کرد: اگر بدون آمادگی و برنامه لازم دست به تغییر واحد پول ملی بزنیم و موقتا صفرها را کم کنیم ، کمتر از 5سال بعد دوباره صفرها برمی گردند و این بار کاهش ارزش پول ملی تشدید هم خواهد شد.
وی تصریح کرد: طراحان این پیشنهاد فکر نکنند با حذف صفرها ارزش پول بالا می رود. شاید در کوتاه مدت اثر روانی مختصری داشته باشد، اما در فعالیت های اجتماعی و اقتصادی اخلال ایجاد می کند و آسیب های زیادی به اعتبار ریال می زند.
وی خاطرنشان کرد: البته باید بگویم که کاهش ارزش پول ملی ما به طور خودکار حذف برخی واحدهای پول را باعث شده است. ما عملا ریال و سکه ها را نداریم ، چرا که مثلا یک تومانی ، پنج تومانی و 10تومانی هم ارزش ندارد. در واقع ما تا 500ریال را از دست داده ایم و با حذف زیرمجموعه های خود ریال مانند قران و شاهی باید ارقام بزرگتری را حذف شده دانست.
رزاقی تصریح کرد: همان گونه که حذف صفرها به ترکیه هم کمک چندانی نکرد، به ما هم کمکی نمی کند، چرا که برنامه مشخصی برای کاهش تورم از طریق افزایش تولید ملی نداریم.