بعد از اولین بارش باران پاییزی، خاله سوگلی به همراه دخترها و عروسهایش راهی جنگلهای بلوط شهرکرد میشود. در مناطق روستایی بازفت، هر خانوادهای صاحب بخشی از جنگل است تا بتواند بلوطهای همان قسمت را برای مصارفی مثل خوراک دام، خوراک انسان و فروش بچیند. سوگلی در بین جنگل برای فرزندانش آواز میخواند و بلوط جمع میکند. زنان جوانتر بالای درخت رفته و چوب درخت را تکان میدهند. دختران نوجوان در اطراف درخت با پرتاب سنگ به درخت در کار برداشت بلوط همکاری میکنند. در شبهای بلند پاییزی خانواده با بلوط کبابی و نقل خاطرات شب را میگذرانند.