عرفان داریم چه عرفانی!

ان‌شاا... که زیارت‌شان مقبول حضرت حق اوفتد و سعی‌شان هم مشکور باشد که همین‌جور از این سفرها نصیب‌شان شود.
سهم ما هم زیارت قبول باشد و آرزوی سلامت و این صحبت‌ها.
و اما بعد... راستش را بخواهید یک اتفاق عجیب افتاده. این روزها چاپ دوم یک کتاب عرفان یهودی راهی پیشخوان کتابفروشی‌ها شده. ما هم مثل شما کمی برایمان علامت سوال شد.
این وسط زینب مرتضایی‌فرد هم به عنوان خبرنگار حوزه فرهنگی رفت و پی قضیه را گرفت که این کتاب چیست و چه جزئیاتی دارد. بین خودمان بماند این وسط سراغ مسئولان خود انتشارات هم رفت که خب با پاسخ قانع‌کننده‌‍ای روبرو نشد. مرتضایی‎فرد میدان را خالی نکرد و رفت سراغ یکی از همین کارشناسان عرفان‌های کاذب.
تمام این مسیری که برای شما ترسیم کردیم تبدیل شد به گزارشی که توی همین صفحه و به مدد دوستان خوش‌سلیقه صفحه‌آرایی، صفحه‌آرایی شد و الان روبروی شماست.
وسط این پیگیری‌های کارآگاه مآبانه، بچه‌های صفحه 10 هم به بهانه اتفاقات و حواشی این روزهای سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران، ذره‌بین دست‌شان گرفته‌اند که ببینند توی این سازمان چه خبر است و اصولا چرا باید یک سامان و نهادی با این درجه از عرض و طول و ارتفاع، حضور محسوس و ملموسی در حوزه فرهنگ نداشته باشد و توی پایتخت خیلی به چشم نیاید. ماحصل این گزارش هم باز به مدد دوستان خوش سلیقه فنی، رفته و توی صفحه 10 صفحه‌آرایی شده. باشد که بخوانید و لذت ببرید و وقت شما را هم بیخودی نگرفته باشیم.
علی آقای رستگار دیگر روزنامه‌نگار پرتلاش سینمایی گروه هم دوباره رفته سراغ یکی از سوژه‌های فان خودش.
رستگار به بهانه اکران فیلم «مسخره‌باز» که بعید است در گیشه هم موفقیتی به دست بیاورد رفته و بررسی کرده توی سینمای ایران تا ببیند سینمای ایران در نسبتی که با مشاغل و صنوف برقرار کرده چقدر موفق بوده و اصلا این نگاه و نسبت مورد تایید حضرات منتقدین هست یا نه. ماحصل تلاش‌های رستگار هم باز به همت دوستان فنی رفته و توی صفحه 11 ته‌نشین شده و الان روبروی شماست.
راستی تا یادمان نرفته این را هم بگوییم که نظرات و پیشنهادات و انتقادات‌تان را درباره صفحات فرهنگی حتما برایمان بفرستید ما بفهمیم با خودمان و شما چند چند هستیم.