اهمیت نقش خواهر

به نظر می‌رسد عشقی که این بانوی عالم و معنوی به برادرش حضرت امام‌رضا(ع) داشت، علت اصلی سفر ایشان به ایران بود تا در کنار دیدار برادر، خودشان و یارانشان، از معارف امام رضا(ع) بهره بگیرند.
آن‌طور که محققان دینی می‌گویند حضرت معصومه(س)، علاقه و محبت و وابستگی خاصی به برادرشان امام رضا (ع) داشتند و بعد از پدر، تنها امیدش یعنی برادرش را از خود دور می‌دید و بسیار آزرده خاطر بود؛ آن‌قدر که نتوانست این دوری را تحمل کند و بعد از یک سال، به سمت ایران حرکت کرد. در واقع محبت خواهر به برادر همیشه در طول تاریخ مهم و تاثیر گذار بوده است.
این همان نقش خواهری درستی است که می‌توانیم از حضرت معصومه(س) الگو بگیریم و در زندگی‌مان اجرایش کنیم؛ این‌که تلاش کرده‌اند در سختی‌ها هم همراه برادرشان باشند و طاقت دوری ایشان را نداشتند. آیا دختران ما هم نسبت به برادرانشان این‌گونه هستند؟ واقعیت این است که زمانی که یک خواهر، عواطف و نگاه و ارتباطات عاطفی خوبی با برادرش دارد، چند اتفاق خوب در نظام خانواده می‌افتد.
اولین اتفاق این است که این محبت خواهرانه، نظام خانواده را محکم کرده و محبت را بین دیگر اعضای خانواده نیز بیشتر می‌کند. در اصل وقتی محبت از یک نقطه شروع شود، در کل خانواده پیچیده می‌شود. عاطفه خواهر و برادر عاطفه پدر و مادر را هم افزایش می‌دهد و این کار کوچکی برای حفظ بنیان خانواده نیست. خاصیت دوم این است که محبت و عواطف ظریف و ریز خواهرانه، می‌تواند برادر را نسبت به محیط بیرون بیمه کند و بیمه ایمان و آرامش روانی و دوری از گناه برای اهالی خانه رخ می‌دهد.
عواطف باعث می‌شود مرد در خانه و در خانواده‌اش، از مادر و خواهرش محبت ببیند و با حالتی خالی از محبت و تشنه عاطفه از خانه بیرون نرود. خواهر می‌تواند به جای این‌که محبت‌هایش را در قالب گناه به نامحرم ابراز کند، به محرم و هم خون خودش محبت کند و فضای خانواده را تلطیف کند. این‌طورکه از سبک زندگی ائمه معلوم است، به نظر می‌رسد که نقش خواهری را نباید دست‌کم بگیریم.