پیروزی نسبی مردم اردن

کشور اردن (در منطقه پرتنش غرب آسیا) از حکومتی پادشاهی و پارلمانی برخوردار است.

اردن کشوری آرام و به دور از هر گونه هیاهوی سیاسی ارزیابی می‌شود و از سال ۱۹۷۰ تاکنون، چنین تظاهرات‌ها و اعتراض‌هایی در این کشور دیده نشده است؛ تنها چند مورد اعتراض‌های مردمی محدود در واکنش به افزایش قیمت نان و بنزین در برخی مناطق این کشور انجام شد که به‌سرعت آتش آن فروکش کرد و به دیگر شهرها و مناطق سرایت نکرد. اما این بار مردم اردن از وضعیت خویش در رنج بوده و شرایط اقتصادی برایشان قابل تحمل نیست؛ از این رو به طور گسترده به خیابان‌ها آمده و تجمع‌های اعتراض آمیز برگزار کردند.

به دلیل نبود نظارت، فساد‌های اقتصادی در اردن افزایش فزاینده‌ای یافته، فقر و بیکاری میان جوانان اردنی افزایش پیدا کرده و وضعیت معیشتی مردم رو به وخامت است. در این شرایط دردناک، دارایی‌های عمومی نیز غارت می‌شود و همین مساله موجب شد اردن به طور گسترده به دیگر کشورها و سازمان‌های جهانی مقروض شود و بار این بدهی‌های کلان نیز بر دوش اقتصاد بیمار این کشور بویژه اقشار آسیب‌پذیر تحمیل گردد.از این رو با افزایش فشارهای اقتصادی بر مردم اردن و ضربه‌های سهمگین و ظالمانه اقتصادی که دولت پیشین بر همه شهروندان اردنی بویژه اقشار ضعیف و آسیب‌پذیر این کشور وارد آورد، تنها راه چاره‌ای که برای مردم این کشور باقی ماند، اعتراض‌های خیابانی و حضور جمعیت انبوه مردم این کشور در خیابان‌های امان و دیگر شهرهای کشور بود. اعتراض‌های گسترده‌ای که در تاریخ این کشور بی‌سابقه بوده و احزاب چپگرای اردن این اعتراض‌های مردمی را ساماندهی کردند. این اعتراض‌ها به استعفای نخست‌وزیر اردن هانی ملقی انجامید؛ از دید منتقدان، او بیش از اندازه به خواسته‌های صندوق جهانی پول تن می‌داد و مالیات‌های سنگین برای شهروندان اردنی وضع کرد که به بروز اعتراض‌های خیابانی انجامید.

اکنون مردم اردن با استعفای ملقی به بخشی از خواسته‌های خود دست یافته‌اند. به قول شاعر فلسطینی راشد حسین: اگر انسان نداند، صخره این حقیقت را خوب می‌داند که ملت‌ها هنگامی که همچون باد بوزند پیروز خواهند شد. مردم اردن نیز توانستند با حضور در اعتراض‌های گسترده، خشم خود را نسبت به فساد اقتصادی موجود در این کشور نشان دهند و در این راه به پیروزی نسبی دست یابند.

منبع: پایگاه اینترنتی المجد

مترجم :دکتر محمدجواد گودینی