چگونه پزشکان را گرامی بداریم؛

سالروز تولد بوعلی سینا را روز پزشک نامیده اند. از زمانی که بشر حیات داشته هم درد بوده و هم معالجه و علی القاعده گروهی با عناوینی چون طبیب ، حکیم ، شکسته بند و لفظ پزشک امروزی مسوولیت معالجه را برعهده داشته اند.

کد خبر: ۱۰۷۴۱۳

تعداد پزشکان کشور در زمان پیروزی انقلاب اسلامی حدود 18 هزار نفر بود و امروزه با اضافه شدن یکصد هزار به آن تعداد و 7 برابر شدن جمعیت پزشکان به رقم قابل قبولی رسیده است . حدود 70 درصد از پزشکان کشور را پزشکان عمومی تشکیل می دهند و مابقی که بیش از 40 هزار نفرند پزشکان متخصص در رشته های مختلف هستند. پزشکان ایران اسلامی در دوران جنگ تحمیلی با وجودی که تعدادشان در پایان جنگ بیش از 25 هزار نفر نبود چتر کامل و جانانه ای از خدمات پزشکی را برای رزمندگان دفاع مقدس فراهم کردند و پر و پیمان به ارائه خدمات پرداختند. به نظر می رسد در حال حاضر سالانه بیش از 150 میلیون مورد مراجعه به پزشک ، 6 میلیون مراجعه و بستری بیمارستانی و حدود یک میلیون انواع عمل جراحی توسط پزشکان خدمات داده می شود و بار نوآموزی و بازآموزی نیز بر دوش پزشکان است . همچنین در دوران بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و همزمان با جنگ تحمیلی نسل جدیدی از بروبچه های انقلاب در دانشگاه ها پرورش یافتند که با پایه گذاری وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی انقلاب آموزشی بر پا کردند و در حقیقت انقلاب فرهنگی را در دانشگاه ها و دانشکده های علوم پزشکی به راه انداختند و توسعه کمی وکیفی دانش پزشکی در کشور مرهون خدمات و زحمات بی دریغ این نسل است . نگاهی همراه با انصاف حاکی است که سطح دانش پزشکی امروز نسبت به دوران قبل از انقلاب به طور کوانتومی بالا رفته است و پزشکان ما امروزه با توانایی های به مراتب بالاتر از گذشته به بیماران خود خدمت می کنند و آنچه سبب شده است این همه خدمات ، زحمات ، توانایی و شایستگی به چشم نیاید اشکال در برنامه ریزی ها و کاستی های برنامه ای و اعتباری است . اگرچه دولت متولی اصلی تامین سلامت و ارائه خدمات بهداشتی درمانی است و برنامه چهارم توسعه نوعی از پوشش بیمه دولتی را دیکته کرده است ، متاسفانه بیش از 70 درصد از بار هزینه های درمانی بر دوش مردم است و با وجودی که در 2 سال گذشته تلاش زیادی برای اجرای مفاد مواد مربوط به سلامت در برنامه چهارم توسعه شده است ، برخوردهای سلیقه ای در مدیریت وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی و وزارت رفاه و تامین اجتماعی سبب شده است که مردم به برنامه ها اطمینان نداشته باشند. بنابراین ضروری است وزارت بهداشت با هماهنگی با وزارت رفاه راه و روش اصولی ارائه خدمات را پیدا کنند و به وضع موجود سامان بدهند. مساله دوم بحث اعتبارات است . در بودجه سال 1385 حدود 6 هزار میلیارد تومان اعتبار برای بخش سلامت دیده شده است در حالی که پول هزینه شده برای تامین سلامت جامعه حدود 15 هزار میلیارد تومان است به این معنا که دولت به جای سرانه 10 هزار تومانی فقط 4 هزار تومان آن را پذیرفته و تامین می کند. می خواهیم بگوییم آیا بخش سلامت اندازه صنعت خودرو اهمیت ندارد. حتما دارد و لذا ضروری است دولت نگاه خود را به بخش سلامت تغییر دهد و ترتیبی اتخاذ کند که سهم بخش سلامت در بودجه سالانه ارتقا یابد. و مساله مهم دیگری که در میان است رعایت مسائل اخلاقی و حفظ حرمت پزشکان است و همه مبادی دست اندرکار معتقدند تعرفه های پزشکی جوابگوی هزینه ها نیست . براساس قانون نظام پزشکی تعیین تعرفه های پزشکی بخش خصوصی با نظام پزشکی است و از سالها قبل و براساس قوانین جاری تعیین تعرفه های بخش دولتی با دولت جمهوری اسلامی ایران است . در حالی که هزینه های جامعه پزشکی ، بیمارستان ها ، مطب ها و زندگی پزشکان به نرخ روز و براساس قیمت ها و بازار است ، تعرفه ها از زمان خودشان خیلی عقب ترند. انتظار جامعه پزشکی و پزشکان از دولت این است که اولا تعرفه ها به روز شوند و ثانیا سالانه همانند سایر قیمت ها اعلام شوند و مسوولان وزارت بهداشت و درمان بخصوص حوزه معاونت سلامت متذکر باشند که پزشکان از جمله شریف ترین و زحمتکش ترین اقشار جامعه اند و نمی شود با رفتارهای آمرانه ای همراه با امر و نهی با آنان برخورد کرد. چراکه پزشکان نشان داده اند که خادم مردمند و خدمتگزار دولت جمهوری اسلامی ایران.