التماس کنید!

چند روز پیش، سجاد انوشیروانی سرمربی تیم ملی وزنه برداری 12 شرط برای فدراسیون‌نشینان تعیین کرد تا به واسطه آن، اردونشینان شرایط تمرینی بهتری داشته باشند. دیروز از کشتی خبر رسید که امید نوروزی هم درباره دعوت شورای فنی از او و صدور مجوز برای حضور در رقابت‌های مرحله انتخابی تیم‌ ‌ملی به نشانه احترام به این کشتی‌گیر، شرط تعیین کرده است. وی گفت: من نیازی به احترام آقایان شورای فنی ندارم بلکه آنها هستند که باید از من خواهش و التماس کنند تا به تیم‌ ‌ملی بیایم! من بیشتر از 100 کشتی‌گیر، دینم را به تیم‌ ‌ملی ادا کرده‌ام و به دلیل موفقیت کشتی ایران، سال‌ها قید زندگی و خوشی‌ام را زده‌ام.

اما شرط نوروزی چیست؟ او گفت: تا وقتی کادر فنی تیم‌ ‌ملی تقویت نشود و افرادی به عنوان مربیان با تجربه به کادرفنی ‌اضافه نشوند، من در تمرینات تیم‌ ‌ملی کشتی فرنگی یا مرحله نهایی انتخابی شرکت نخواهم کرد. البته اشکانی، دلیریان یا اسماعیل نژاد فنی و با تجربه هستند. منظور من، افراد دیگری هستند که هیچ موفقیت خاصی در کارنامه‌شان ندارند. مربیانی باید در تیم‌ ‌ملی باشند که چیزی برای انتقال دادن به عنوان داران جهان و المپیک داشته باشند.

نوروزی از شرط دیگرش هم گفت: همه کشتی‌گیران هم وزن من با هم مسابقه بدهند و در نهایت بهترین‌شان بیاید و روبه‌روی من قرار گیرد. من که به عنوان قهرمان المپیک نباید مقابل هر کشتی‌گیری روی تشک بروم. به‌ هر حال، باید تفاوتی میان امثال من و کشتی‌گیری که یک مدال هم ندارد، قائل شوند.

با توجه به شرایط اعلام شده توسط نوروزی و اتفاقاتی که در والیبال یا وزنه‌برداری با کیانوش رستمی شکل گرفته است، به‌نظر مــــی‌رســد ورزش ایــران هنوز راهکاری برای مقابله با ورزشکار‌سالاری ندارد و این ورزشکاران هستند که هر روز برای فدراسیون‌ها یا مربیان ملی شرط تعیین می‌کنند.

اشکانی: نوروزی تحت تاثیر است

علی اشکانی، سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی درخصوص اظهار نظر امید نوروزی، دارنده مدال طلای المپیک 2012 لندن و شرط گذاشتن برای حضور در انتخابی تیم ملی می‌گوید: با شناختی که از امید به عنوان یک پهلوان و حریف سابق دارم، به طور حتم صحبت‌هایی که انجام داده تحت تاثیر برخی شرایط بوده است، نوروزی قلب بسیار پاکی دارد و اطمینان دارم او بیشتر از همه به قانون پایبند است و به طور حتم برای حضور این قهرمانان در مسابقات انتخابی تیم ملی باید با مربیان خصوصی آنان صحبت کنیم و روشی را انتخاب کنیم که آسیب نبینند.