این 3 مرد

اتوره‌هاگل مثل شعبده بازی اساطیری توانست یونان را به قهرمانی در یورو 2004 برساند. افتخاری که ممکن است ده‌ها سال طول بکشد تا یونان به تکرارش حتی نزدیک بشود. او البته مدتی بعد توسط فدراسیون فوتبال یونان برکنار شد. این اتفاق برای مربیان بسیاری رخ داده است، اتفاقی تلخ اما طبیعی در دنیای فوتبال. اخراج کلودیو رانیری که فصل پیش روباه‌های لستر را به قهرمانی در جزیره رساند، برای هیچ‌کس طبیعی نبود. همه اهالی فوتبال به این تصمیم بی‌رحمانه واکنش نشان دادند تا فوتبال در این یک مورد خاص، یکپارچه شود. همه اخراج او را یک ناسپاسی بزرگ عنوان کردند. گرچه رانیری از کار برکنار شد، اما او را تا ابد با این قهرمانی به یاد می‌آورند و این نشان می‌دهد موفقیتی که در نتیجه سختکوشی به‌دست می‌آید هیچ شکستی پاکش نمی‌کند.

کریم انصاری‌فر در اولین حضور اروپایی‌اش نه فقط کارشناسان که ما و خودش را هم غافلگیر کرد. او با دو گلی که به ثمر رساند، نامش را بلندآوازه کرد. مهاجمی که مثل علی دایی می‌تواند راهش را در اروپا باز کند.

کریم را عموما با درخشش در لباس سایپا و ناکامی با پرسپولیس به یاد می‌آوریم. او در برهه‌ای لباس قرمزها را به تن کرد که این تیم نای جنگیدن نداشت و مجالی برای او مهیا نشد تا نشان بدهد چه مهاجم خوبی است و چطور می‌تواند از لابه‌لای مدافعان جدا شود.

او شاید اگر می‌ماند،می‌توانست به محبوبیت و موفقیتی همپای مهدی طارمی و بیشتر دست پیدا کند، اما حالا مثل ماهی بزرگی در اقیانوس شنا می‌کند و آرزوهای بزرگ در سر دارد.

احتمالا مجتبی عابدینی هم مثل ما در دوران کودکی با شمشیرهای چوبی و پلاستیکی ادای اسپارتاکوس را در آورده است، اما حالا بسیاری از نوجوانان دوست دارند به ظرافت و هوشمندی او شمشیر بزنند. گرچه هنوز با یادآوری المپیک ریو که عابدینی تا لمس مدال پیش رفت، قلبمان فشرده می‌شود اما او بار دیگر در عرصه جهانی درخشید و به عنوان اولین ایرانی در رنکینگ جهانی در جمع پنج شمشیرباز برتر دنیا قرار گرفت. اتفاقی بسیار ارزشمند که ما را به آینده امیدوارتر می‌کند.

مهدی توتونچی

جام‌جم