پاسخ به پرسش‌های شما

با سلام. بی‌اختیاری ادراری یا مدفوع یک مشکل رایج در کودکان و نوجوانان است. بی‌اختیاری، یک بیماری نیست، بلکه یک علامت است که می‌تواند ناشی از عادات روزانه، عوارض پزشکی یا مشکلات جسمی باشد. حتما قبل از هر درمانی به یک پزشک مراجعه کنید تا علت بی‌اختیاری ادرار یا مدفوع مشخص شود. یک ارزیابی کامل توسط پزشک می‌تواند به تشخیص آنچه که در پشت این بی‌اختیاری است به شما کمک کند. اگر علت جسمانی این مشکل توسط پزشک رد شد و این بیماری به علت‌های روانشناختی در فرزند شما ایجاد شده باشد، باید حتما نزد یک روان‌شناس بالینی (ترجیحا شخصی که در حوزه کودک و نوجوان فعالیت کند) مراجعه کنید تا با روان درمانی‌های فردی که روی فرزند شما انجام می‌دهد این مساله را برطرف کند. یکی از مهم‌ترین روش‌هایی که در درمان این بیماری به کار برده می‌شود، استفاده از شب زنگی است که هنگام خیس شدن لباس زیر کودک زنگ می‌زند و او را بیدار می‌کند. این زنگ می‌تواند مؤثر باشد، زیرا پس از گذشت مدت زمانی باعث می‌شود که مغز کودک یاد بگیرد زمانی که مثانه فشار می‌آورد، فرمان بیدار شدن را بدهد، اما توصیه مهم دیگر این است که به هیچ عنوان فرزند خود را بابت این مساله تنبیه نکنید و او را تحت فشار نگذارید، بلکه در راه آموزش کنترل ادرار او را یاری کنید. استرس‌های روانی، اجتماعی و عوامل اضطراب‌زا می‌تواند نقش مهمی در بروز شب ادراری داشته باشد. باید این عوامل به حداقل ممکن کاهش یابد. برای این منظور ترس‌های کودک را شناسایی کنید و برای رفع آنها با مشاور خود در تماس باشید. ایجاد آرامش برای کودک به منظور کاهش تنش و استرس یکی از گام‌های مثبت برای رفع مشکل کودک است. نقل داستان، حرف زدن با کودکان، بازی با او، تفریح و قرار دادن او در محیط‌های شاد از عوامل ایجاد آرامش در کودک است.

من 19 سال دارم یک سال است که عقد کردم به اجبار پدرم و اطرافیان، من کسی دیگر را می‌خواستم، او هم من را می‌خواست، چند سال منتظرم ماند، دلم پیش اوست چندبارم خواستم طلاق بگیرم با همان فرد ازدواج کنم ولی باز اطرافیان نگذاشتند، خسته شدم نه می‌توانم عشق خودم را فراموش کنم نه می‌توانم با همسرم خوب باشم، خیلی خسته و بی‌حوصله و کلافه‌ام.

بیان وضعیتی که در آن قرار دارید و شرح حالی که عنوان کردید، گویای افسردگی جدی در شماست. در طول این مدت فشار و استرس روانی زیادی را تحمل کرده‌اید که برطرف شدن آن با چند جلسه مشاوره جوابگو نیست. از دست دادن عشق ضربه روانی بزرگی است که نه تنها باید مراحل پشت سر گذاشتن «سوگ از دست دادن فرد» را طی کرد، بلکه باید زیر نظر مشاور و روانپزشک به‌طور مداوم در جهت بازسازی روانی خود تلاش کنید. بدون حل این مشکل، ازدواج کردن با همسرتان و زیر یک سقف رفتن اشتباه است و صد البته طلاق گرفتن راه‌حل مساله شما نیست. قوی‌ترین عشق‌ها مثل عشق به مادر نیز با دفن کردن و قبول مرگ او و دور ریختن وابستگی‌های بیمارگونه حل می‌شود. فقط کافی است برای فراموش کردن آن فرد به خودتان زمان بدهید. حتما دقت کنید در مورد این مساله با فرد دیگری صحبت نکنید و نخواهید که این موضوع را با همسرتان در میان بگذارد و تا مدتی هم به بچه‌دار شدن فکر نکنید.

عطیه رضایی - روان‌شناس و مشاور خانواده