چگونه عشق را فراموش کنیم؟

هر چه آن انتخاب اولیه آگاهانه‌تر و در یک موقعیت سنی مناسب و به دور از دغدغه‌های روانی و شخصی انجام شده باشد، ماندگاری چنین عشقی نیز بیشتر است. حتی گاهی داشتن لحظات خوش و رفتارهای بدون تنش و احساسی نیز باعث می‌شود تا عشق اولیه با شدت بیشتری در ذهن شخص ثبت شود. اگر چه گذشت زمان یا عدم مرور ذهنی خاطرات خوش گذشته، یکی از عوامل اصلی فراموشی در زندگی حال شخص است، ولی نباید اصل مجاورت یا تداعی در روان‌شناسی را نادیده گرفت. یعنی با قرار گرفتن در یک موقعیت مشابه گذشته، شخص عشق اولیه و احساس ناشی از آن را در ذهن خود دوباره مرور می‌کند و خواسته یا ناخواسته در وجود شخص تداعی می‌شود. گاهی مجاورت و دیدن معشوقه و تداعی لحظات خوش با او یا حضور در برخی مکان‌های خاص، خاطرات خوش گذشته را در ذهن فرد زنده می‌کند. عشق گذشته اگر دوباره زنده شود، زندگی مشترک را تهدید می‌کند. ذهن شخص همیشه متوجه دنیای گذشته است، همیشه در حال ارزیابی کردن دنیای گذشته باحال است، اعتماد به نفسش را از دست می‌دهد، گاهی منجر به عصبانیت و پرخاشگری می‌شود، گاهی شخص تلاش می‌کند احساسات خوب گذشته را زنده کند، اما ناکام است و همین مساله باعث ایجاد حس عصبانیت در او می‌شود. برای مقابله با این احساس در زندگی مشترک فرد باید به خوبی‌ها و محاسن همسرش توجه کند، در مورد عشق اولش به این نتیجه برسد که تصمیمی که در مورد او گرفتم، بهترین تصمیم بود، سعی کند لحظات خوشی با همسر خود خلق کند. حتی می‌تواند در مورد عشق اول روی کاغذ بنویسد و بعد آن را پاره کند.

دکتر پرویز رزاقی/ روان‌شناس