در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
آلبرت کاستا در دنیایی تازه
آلبرت کاستا تنیسور معروف اسپانیایی در پایان تورنمنت بین المللی اخیر بارسلونا در کشور زادگاهش اعلام بازنشستگی کرد.
او 31سال بیشتر ندارد و در حالی که حتی برخی 37ساله های مشهور مثل آندره آغاسی امریکایی هنوز در صحنه حاضر و فعالند کناره گیری او زودرس و غیرمنطقی نشان می دهد، با این حال کاستا مدعی است به تمام چیزهایی که می خواسته و به همه اهدافش رسیده است و انگیزه ای برای ادامه کار و تلاش ، در خود نمی بیند.
«تقریبا به هر چه که در ذهن داشتم ، دست یافته ام. بنابراین بهتر است بروم ، زیرا یک ورزشکار کم انگیزه همیشه با مشکلات بزرگتری مواجه می شود. تورنمنت بارسلونا مسابقه ای خاص برای من بوده است و می دانم که دست اندرکاران و مردم نیز دوست داشتند یک بار دیگر مرا در این میدان حاضر ببینند و اگر می بینید این مکان را به عنوان محل خداحافظی ام تعیین و انتخاب کردم ، به همین دلیل بود».
کاستا با احتساب تورنمنت امسال بارسلونا که از دوشنبه 4اردیبهشت شروع و یکشنبه 10اردیبهشت تمام شد، 14بار پیاپی در این رقابت ها حضور به هم رسانده و این مسابقه ها را به سان 1997فتح کرده است. با این حال عمده شهرت و اعتبار او هنوز به دلیل فتح مسابقه های تنیس اوپن فرانسه یکی از 4گرنداسلم این ورزش به سال 1997است.
او در فینال آن رقابت ها هموطن مشهورش خوان کارلوس فره رو را در 4ست شکست داد و اولین و تنها گرنداسلم عمرش را فتح کرد.
شاید استناد و ادعا شود که تنیسورهای اسپانیا ذاتا روی زمین های خاکی خوب هستند و از روی سنت و عرف روی این گونه زمین ها درخشیده اند اما این مساله نیز قهرمانی درخشان آن سال وی را به تمامی و تنهایی توجیه نمی کند و اگر او این عنوان معتبر را برد، در درجه اول به خاطر قدرت و صلاحیتش بود و نه فقط توان ذاتی تنیسورهای اسپانیایی در بازی روی زمین های خاکی.
کاستا اضافه بر آن در سال 2000 همراه با تیم ملی اسپانیا فاتح جام دیویس (تنیس تیمی قهرمانی مردان جهان) نیز شد و با آن تیم در سالهای پایانی دهه 1990و اوایل دهه جاری همیشه در این سطح و در این رقابت ها مطرح ماند.
با این حال خودش در اواخر بهار سال 2006و در حالی که دوره جدید گرنداسلم پاریس از راه می رسد، می گوید: «دور بودن دائمی از خانه و شهر و سفرهای مکرر به اینجا و آنجا به قصد حضور در مسابقه های بین المللی برایم سخت و سخت تر می شد.
اضافه بر آن مصدومیت های مکرر و مزمن هم طی سالهای اخیر مقداری از کارایی مرا کاسته بود. وقتی از جوانی فاصله می گیرید، طبعا ایده آل ها و میزان اشتیاقتان نیز تغییر می یابد.»
راه آینده
اما آینده یعنی چه ؛ کاستا صرفا می گوید: «در درجه اول می خواهم مقداری استراحت و تمدید قوا کنم و به کارها و مسائلی بپردازم که طی سالهای طولانی پرداختنم به تنیس نمی توانستم به آنها به طور شایسته رسیدگی کنم. هر چه هست این یک دنیای تازه برای من خواهد بود.
در آینده دورتر دوست دارم چیزی را به ورزش تنیس یعنی به چیزی که سالها به من اعتبار و رضایت بخشیده است ، باز پس بدهم. این وظیفه ای است که در قبال این ورزش دارم. شاید هم روزی نه چندان دور مدیر و سرپرست تیم ملی تنیس اسپانیا شدم.»
مترجم: وصال روحانی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
