اگر ماه به دور زمین برعکس می‌چرخید...

«اگر ماه به دور زمین برعکس می‌چرخید، طول شبانه‌روز به 12 تا 15 ساعت می‌رسید. اگر ماه، به عنوان قمری به دور زمین وجود نداشت، وزن ما از حالت فعلی کمتر بود.»

گردش زمین به دور خود باعث به وجود آمدن شبانه روز می‌شود و جاذبه ماه هم اندکی روی مدت این چرخش شبانه‌روزی تاثیر دارد، اما جهت گردش ماه هیچ تاثیری روی زمان گردش زمین ندارد.

دکتر محمد‌تقی میرترابی، اخترفیزیکدان و عضو هیات علمی گروه فیزیک دانشگاه الزهرا درباره اثری که ماه روی زمین دارد به جام‌جم می‌گوید: وجود ماه به عنوان قمر زمین و جاذبه ماه باعث شده است طول شبانه‌روز زمین در طول میلیون‌ها سال کوتاه‌تر شود. اگر ماه از ابتدا وجود نداشت و زمین قمر نداشت، طول شبانه‌روز زمین کوتاه‌تر می‌شد؛ به این معنی که در طول یکسال تعداد روزهای بیشتری وجود داشت. جاذبه ماه روی آب‌های زمین باعث کندتر شدن دَوَران زمین می‌شود. گویی ماه آب‌های زمین را نگه می‌دارد، اما خود زمین می‌خواهد داخل این آب‌ها بچرخد و اصطکاک بین آب‌ها و کف دریاها به دلیل جاذبه ماه به وجود می‌آید. دکتر میرترابی می‌افزاید: نمونه تاثیر این جاذبه را در جزر و مد دریاها می‌بینیم. این نیرو باعث شده است در طول میلیون‌ها سال آرام آرام زمین کندتر بچرخد.

در حال حاضر زمان گردش زمین به دور خودش نسبت به حدود 400 میلیون سال پیش طولانی‌تر شده است. اما این پدیده برای ما در طول چند سال به هیچ وجه احساس نمی‌شود. این پدیده فیزیکی به جهت گردش ماه به دور زمین ارتباطی ندارد و به دلیل جاذبه این قمر است. در واقع این بلندتر شدن طول شبانه‌روز زمین آنقدر ادامه پیدا می‌کند تا یک شبانه‌روز برابر با یک سال شود و زمین (در میلیون‌ها سال بعد) در قفل مداری قرار گیرد.

این اخترفیزیکدان درباره تاثیر ماه روی وزن افراد نیز ادامه می‌دهد: نیروی جاذبه ماه روی انسان تاثیر قوی ندارد. چه زمانی که ماه بالای سرماست و چه زمانی که ماه زیر پای ما و در واقع آن سوی کره زمین است، وزن اجسام تغییر قابل ملاحظه‌ای نمی‌کند و برای انسان ملموس نیست. یعنی اگر همین الان ماه ناگهان غیب شود، ما تغییری در وزن حس نمی‌کنیم. بنابراین آنچه در این شایعه مطرح شده است صحت علمی ندارد.