عَلَم‌کش!

عَلَم‌کش، هم توان فیزیکی می‌خواهد و هم مهارت در کنترل و مدیریت آن! به تعبیر عوام‌الناس باید لنگر عَلَم و به تعبیر مهندسی، همان اینرسی پیوسته(!) را که روی تکیه‌‌گاه فشار وارد می‌کند اداره کند!

رهبری عزیز، کار اجرایی را به «عَلَم‌کشی» تشبیه می‌کنند و می‌فرمایند وقتی عَلَم مسئولیت به‌عهده کسی گذاشته شد، همه باید به او کمک کنند و سختی مسئولیت او را درک کنند. (نقل به مضمون)

پی‌نوشت

وقتی عَلَم‌کش خسته می‌شود با یک «یاعلی» به اطرافیان حالی می‌کند تا کمکش کنند و دیگری زیر بار برود!

برخی افراد تازه‌کار و مدعی هم که اول بار زیر علم می‌روند با فریاد «ول کن آقا»!، «برو کنار»! اطرافیان دلسوز را پراکنده می‌کنند، ولی پس از چند قدم کوتاه، درمانده ‌می‌شوند و یاعلی می‌گویند.

بدتر از آن هم کسانی هستند که یه راست دارند می‌روند توی جوی کنار خیابان ولی باز هم «یاعلی» نمی‌گویند! بعضی‌ها هم از اول که عَلَم را می‌‌گیرند از سنگینی آن، طوری می‌نشینند که نمی‌توانند از جا بلند شوند! ولی باز می‌گویند آقا برو کنار! می‌خوام بلند شم!! همکاری و موفقیت را از عَلَم‌کش‌های حرفه‌ای، مؤمن و فهمیده یاد بگیریم...