اقتصاد ، ابزار مقابله

بیشتر شهروندان ایرانی این روزها که سرنوشت پرونده هسته ای ایران به اوج حساسیت رسیده ، از خود می پرسند: راه مقابله با تهدیدات غرب علیه برنامه هسته ای چیست؛

کد خبر: ۹۳۴۸۹

اکنون شاید تمام افکار عمومی ایران به این نتیجه منطقی رسیده باشد که بیشتر مسائلی که غرب درباره ایران مطرح می کند ، نوعی بهانه جویی است . اگر امروز مساله هسته ای حل شود ، فردا حقوق بشر ، تروریسم و دهها بهانه دیگر طرح می شود ، چرا که غرب در نهایت به دنبال این هدف است که تغییراتی در ایران ایجاد کند که مانند گذشته ، کشور به دست نشانده و تامین کننده بی چون و چرای منافع سیاسی ، اقتصادی و امنیتی آنها تبدیل شود. چنین معادله ساده و منطقی است که ذهن مردم را به سوی یافتن راه حلی مطمئن ، پایدار و همیشگی و البته بی تنش رهنمون می کند. راه حلی که در سایه اجرای آن ، هم رفاه ، آرامش زندگی و درآمد خوب محقق شود و هم کشور از تهدیدات و بهانه گیری ها در امان باشد. این معجون کجاست؛... اگر منطقی و دقیق به مساله نگاه کنیم ، این معجون را یافته ایم : «اقتصاد». در سایه داشتن اقتصادی قوی ، پویا ، منسجم و روبه رشد است که تمام اهداف سیاسی ، امنیتی ، اجتماعی و فرهنگی ایران محقق می شود و صد البته گزندهایی که به کشور وارد می شود نیز بیشتر از همین ناحیه است . تورم ، بیکاری ، کمبود منابع سرمایه ای ، رشد اندک اقتصادی ، کمبود صادرات ، کاهش تولید ناخالص داخلی ، عدم کیفیت و رقابت پذیری کالاها ، کافی نبودن زیرساخت ها ، نبود شفافیت و تناقض قوانین اقتصادی ، تعدد مراکز تصمیم گیر برای اقتصاد و همه و همه ویژگی های متاسفانه نامطلوب اقتصاد کشور هستند که راه توسعه کشور را سد کرده و درجه آسیب پذیری آن را افزایش می دهند. اگر نخواهیم به دامن مارکسیست های یکسره اقتصادزده بیفتیم و ریشه همه چیز را مادی و اقتصادی و خالی از معنویت ببینیم ، باید اذعان کنیم که ریشه بیش از 90 درصد چالشهای داخلی و خارجی کشور ، وضعیت نابسامان اقتصادی است . وقتی اقتصاد ضعیف باشد ، انگلستان برای واردات کالاهای حساس و تکنولوژی به ابزار فشار سیاسی رو می آورد یا اروپا تهدید به قطع خرید نفت به عنوان نخستین منبع درآمد کشور می کند. وقتی اقتصاد ضعیف باشد یعنی پول کمی برای رسیدگی به دیگر بخشهای کشور وجود دارد. این است که بسادگی شاهد کمبود رشد بخشهای فرهنگ ، خدمات اجتماعی ، رفاهی ، بهداشت ، درمان ، آموزش و سایر زیرساخت ها هستیم . اقتصاد ضعیف بودجه ضعیف به دنبال دارد که مصداق بارز یک مویز و چهل قلندر است که این مویز به هیچکدامشان درست و حسابی نمی رسد... امروز در عرصه چانه زنی دیپلماتیک می گویند هر کس اشرفی بیشتری در جیب داشته باشد ، در مذاکرات جلوتر و پیروز است . این اشرفی ها را چه کسی به جیب دیپلمات ها می ریزد؛ پاسخ روشن است : اقتصاد. و کسی که این اشرفی ها را ندارد یا کم دارد، همیشه در خطر و چالش و تهدید است ؛ آنچه امروز ما به آن دچاریم ؛ چرا که به اقتصاد به عنوان ابزار مقابله آن هم مقابله پایدار و بلندمدت استراتژیک نگاه نکرده ایم و نخواسته ایم درک کنیم که این اقتصاد امریکاست که جسارت ، قلدری و زورگویی را به دولتمردانشان هدیه کرده است... اما این روزها که فکر راه حل برای بحران هسته ای ، ذهن همه را به تکاپو واداشته باید به مدیران ارشد کشور، پیشنهاد بازنگری در اقتصاد کشور را داد. یکپارچگی ، تغییر در رویه های کلان و اصلاح نظام اقتصادی کشور به گونه ای که هیچ رئیس جمهوری قادر به تغییر پایه های آن نباشد، برای مدت طولانی باید در دستور کار قرار گیرد. اقتصاد کشور باید صاحب دکترینی همیشگی با تاکید بر مولفه های اقتصاد درهای باز شود تا سرمایه گذاری خصوصی و افزایش تولید و صادرات ، درآمدها را بیشتر کند تا این درآمدها به عنوان سپر بلای ایران اسلامی به کار رود و اشرفی ها تولید کند تا با تکیه بر آن ، به اهداف خود دست یابیم.