یادداشت‌های المپیک - 2

ظهور ورزش‌های رقابتی

از قرن نوزدهم بویژه در قرن بیستم، فعالیت‌های بدنی خواه به صورت رقابت‌های ورزشی، خواه به صورت تربیت بدنی مورد توجه بسیاری از نهادها مانند ارتش، مدارس حتی پزشکی قرار گرفت. ژاک دو فرانس جامعه شناس ورزشی فرانسه پیش از این تاریخ به بازی چوگان، نبرد با نیزه شوالیه‌ها و... اشاره می‌کند و در واقع معتقد است پرسش درباره ورزش از همین دوران آغاز شد. به عقیده او تمرینات ورزشی بتدریج تا نیمه قرن بیستم تکمیل شدند. تا پیش از مدل ورزش‌های رقابتی که از انگلستان برخاسته‌اند، مدل ژیمناستیک آموزشی در قالب فعالیت‌های بدنی در کشورهایی مانند آلمان یا فرانسه متداول بود.

کد خبر: ۹۲۶۳۵۱

بارن پیردوکوبرتن فرانسوی با الهام گرفتن از مدل ورزش‌های رقابتی ابتدا می‌خواست اندیشه‌های جهانی خود را بر پایه برگزاری این مدل رقابت‌ها در فرانسه و پاریس پیاده کند، اما آنها زیر بار هزینه‌های نخستین المپیک نوین نرفتند تا یونانی‌ها که خاستگاه اولیه المپیک باستان در این کشور بود بعد از 1500 سال دوباره به استقبال برگزاری نخستین دوره بازی‌ها در سال 1896 بروند.

حضور رشته‌های دوومیدانی، دوچرخه‌‌سواری، شمشیربازی، ژیمناستیک، تیراندازی، شنا، تنیس، وزنه‌‌برداری و کشتی در نخستین دوره این بازی‌ها توجه پیردوکوبرتن را به طبقه‌بندی دو مدل ورزش‌ها و حضور همزمان دو گروه در بازی‌های یونان نشان داد. با برگزاری نخستین دوره بازی‌های المپیک نوین، ورزش‌های رقابتی در سطح بین‌المللی مطرح و در گروه‌های مختلف جوامع وارد شدند. چند سال پیش از المپیک در انگلستان باشگاه‌های فوتبال این کشور بر حسب مدل رقابتی شکل گرفتند و رفته رفته به نسبت مدل فعالیت‌های بدنی جهانی شدند. بانی المپیک نوین در این راه سعی کرد دولت‌ها از انجمن‌های ورزشی حمایت کنند. از لحاظ سیاسی، ورزش با قدرت بسیج اجتماعی و نشان دادن تفاوت میان ملت‌ها از اهمیت خاصی برخوردار شد و براساس این توانمندی‌ها، ورزش به مرور زمان در میان نهادهای مختلف جامعه رواج پیدا کرد.