ای کاش مشهـــــور نبودم

اول «سفرهای ستاره‌ای» و بعد «جک رایان». قرار است بازیگر فیلم‌های دنباله‌دار شوید؟

این قبیل انتخاب‌ها، آگاهانه نیست. بازی در فیلمی را قبول می‌کنی و آن فیلم با استقبال تماشاگران روبه‌رو می‌شود. تهیه‌کنندگانش تصمیم می‌گیرند قسمت‌های بعدی آن را تولید کنند. طبیعی است که تو هم با آن پروژه همکاری خواهی کرد. البته در ارتباط با فیلم‌هایی مثل سفرهای ستاره‌ای و جک رایان می‌توان از قبل حدس زد که به فیلم‌هایی دنباله‌دار تبدیل می‌شوند. این فیلم‌ها یک مزیت دارند و آن هم این است که می‌دانی برای مدتی یک فیلم خوب برای بازی کردن داری! یک جور تضمین کاری پیدا می‌کنی، که خوب است. این روزها شما بازیگران جوان زیادی را می‌بینید که بازیگر فیلم‌های دنباله دار هستند. از خوش‌شانسی‌ام بوده که من هم چنین موقعیتی نصیبم شده است.

وقتی در مجموعه فیلمی برای مدتی طولانی در نقش یک کاراکتر خاص بازی می‌کنید، نگران کلیشه شدن یا تاثیر آن روی نقش‌های دیگر نیستید؟

نه. وظیفه یک بازیگر، قرار گرفتن در موقعیت‌های گوناگون و حضور در قالب کاراکترهای متفاوت است. اصلا بازیگری یعنی همین. برای یک بازیگر نباید فرق کند در قالب این یا آن آدم قرار می‌گیرد و باید واکنش‌ها و رفتارهای متنوع و متفاوتی از خودش بروز دهد. به همین دلیل، بازی در یک مجموعه فیلم و تکرار بازی در یک نقش، نمی‌تواند الزاما به خلق کلیشه بپردازد.

از زمان بازی در اولین قسمت سفرهای ستاره‌ای تا به حال، تغییری هم در نوع حضورتان در جلوی دوربین به وجود آمده است؟

خب، با گذشت زمان کارها سریع‌تر صورت می‌گیرد. حالا خیلی راحت‌تر در قالب نقش کاپیتان کرک فرومی‌روم، زیرا او را خیلی بیشتر می‌شناسم و با دیدگاهش آشناتر هستم. برای بقیه عوامل فیلم هم همین طور است. حالا که سر صحنه می‌رویم، دیگر نیازی به تکرار بسیاری از توضیحات نیست. انگار جمع خانواده بار دیگر دور هم جمع شده تا جشن تازه‌ای برگزار کنند.

زمانی که سفرهای ستاره‌ای احیا شد، گفتند یک سه‌گانه خواهد بود. فکر می‌کنید بعد از آن، باز هم قسمت‌های دیگری از فیلم ساخته شود؟

واقعیت امر را بخواهید، عاشق این مجموعه فیلم و کاراکتر کاپیتان کرک هستم. اما همه چیز به فیلمنامه بستگی دارد. اگر تهیه‌کنندگان فیلم، داستان‌های خوب تازه‌ای پیدا کنند، می‌توان امیدوار بود این مجموعه فیلم باز هم ادامه خواهد داشت. مطمئن باشید اگر باز هم تولید فیلم ادامه پیدا کند، من هم با آن خواهم بود.

هیچ وقت کاپیتان کرک اصلی را ملاقات کردید؟

بله. به دیدار ویلیام شاتنر رفتم. آدم بسیار دوست‌داشتنی وخوبی است. در جریان دیدار، او مستندات زیادی در ارتباط با کاراکتر کاپیتان کرک و سفینه اینترپرایز در اختیارم گذاشت. دیدار با او یک تفریح کامل و یک کلاس درس درجه یک بود.

شهرت خوب است؟

شهرت هم خوب است و هم نه. این‌که مورد توجه هستی و آدم‌ها دوست دارند از تو سوال‌هایی بپرسند، خوب است. از این که مورد توجه هستی، احساس خوبی داری. اما وقتی این توجه و سوالات زیاد شده و از حد می‌گذرد، دیگر آن احساس اولیه را نداری. هر چیزی حد مناسبش خوب است. خیلی وقت‌ها شهرت اجازه یک زندگی ساده را به تو نمی‌دهد و آن وقت است که به خودت می‌گویی: ای کاش هیچ وقت مشهور نبودم.

هیچ‌وقت به این فکر کرده‌اید که‌ای کاش بازیگر نبودید و شغل دیگری داشتید؟

مادرم سال‌های سال بازیگر بود. پدرم از زمانی که نیویورک را به مقصد هالیوود در سال 1964 ترک کرد، با کمپانی‌های فیلمسازی قرارداد کاری داشته است. مادربزرگم بازیگر فیلم‌های درجه 2 بود. خواهرم هم چند باری به عنوان بازیگر، مقابل دوربین ظاهر شد. من دیگر چه کاری می‌توانستم انجام دهم؟ در تمام سال‌های زندگی‌ام در مجاورت فیلم و سینما بوده‌ام و در خانواده‌ای بازیگر بزرگ شده‌ام. آنها همه حامی‌ام بوده‌اند و این نکته بسیار مهمی است. آنها می‌دانند بازیگر بودن یعنی چه. داشتن یک زبان مشترک با آنها خیلی خوب است، چون مجبور نیستی پرحرفی کنی!

چگونگی آماده شدن برای نقش

همیشه سعی می‌کنم حاضر و آماده باشم، چه ذهنی و چه فیزیکی. هر نقشی دو وجه درونی و بیرونی دارد. گریم و طراحی لباس و صحنه کمک می‌کند تا به آن حس و حال درونی نقش نزدیک‌تر شوم. برای نزدیک شدن به نقش، راه‌های متفاوتی وجود دارد. بهترین راه، تحقیق درباره آن آدم مورد نظر و پی بردن به دلایل او برای انجام کارهایش است. وقتی با انگیزه‌های یک آدم آشنا می‌شوی، آن وقت می‌توانی تجسم خوب و درستی از او جلوی دوربین ارائه کنی.

منبع: هالیوود ریپورتر