دغدغه اقتصاد شکننده در مصر

قیمتها بی وقفه افزایش می یابند مدتی است که حقوق خود را دریافت نکرده ام نمی دانم چگونه شکم خانواده ام را سیر کنم؛ با داشتن 2 شغل کارمند دولت در روز و راننده تاکسی در شب بزحمت می توانم درآمدی برای گذران زندگی روزمره کسب کنم

کد خبر: ۸۱۶۵

دولت دایما تکرار می کند که اوضاع مساعد است ؛ شاید برای دولت شرایط مساعد باشد؛ اما اوضاع برای ما این گونه نیست اینها حرفهای یک تبعه مصری است که از روی درد بر زبان آورده است. عنوان : مصر در انتظار سندرم آرژانتینی. کاهش ارزش لیره مصر که ظرف یک سال 24 درصد از ارزش خود را نسبت به دلار از دست داده تورم شدیدی را در این کشور ایجاد کرده است قیمت محصولات وارداتی و همچنین تولیدات مصرفی داخلی از قبیل برنج ، روغن و کره بیش از30 درصد افزایش یافته است.با توجه به این که حقوق متوسط یک کارمند دولت یا آموزگار فقط حدود چهل یورو در ماه است ، شرایط غیرقابل تحمل و دشواری برای اغلب مردم مصر پدید آمده است نگران کننده تر از همه ، این واقعیت است که صندوق پرداخت بسیاری از موسسات دولتی و خصوصی خالی است . نتیجه این که بسیاری از موسسات نمی توانند حقوق کارمندان خود را به طور مرتب پرداخت کنند و قادر به جوابگویی طلبکاران نیستند؛ بسیاری از شرکتها ناگزیر تعداد زیادی از کارکنان خود را اخراج می کنند، بویژه در بخش گردشگری که بیشترین خسارت را به دلیل وقایع یازدهم سپتامبر متحمل شد و مصر از قسمت اعظم درآمد گردشگری خود محروم گردید.با این که مطابق قانون وضعیت اضطراری که در زمان ترور انور سادات در سال 1981 به تصویب رسید، هر گونه تظاهراتی ممنوع اعلام شده است ؛ اما ظرف ماههای اخیر تظاهرات ، شورشها و اعتصابات متعددی در مصر برپا شده است . دولت که از شکنندگی ثبات اجتماعی کشور آگاه است ، سعی در مهار اوضاع دارد. دولت در نخستین اقدام ، اختصاص یارانه به مایحتاج اولیه مردم از قبیل نان و شکر را دوباره تجدید کرد؛ اما از نظر برخی ، این یک تدبیر صوری و خدعه آمیز است یک کارشناس اقتصادی خاطرنشان می کند: در واقع ، قیمت این محصولات تغییر نکرده است ؛ با اختصاص یارانه ، عملا5 گرم از وزن هر قرص نان کاسته شده است ، و یک کیلو شکر که در مغازه های دولتی به فروش می رسد،800 گرم وزن دارد اما مصری ها ساده لوح نیستند و گول نمی خورند. دولت به دلیل امکانات محدود و مسامحه کاری ، نتوانست در زمان مناسب دست به اصلاحات اساسی در اقتصاد کشور بزند؛ بنابراین مقامات ، ناگزیرند تدابیری موقت و نه چندان موثر اتخاذ کنند یک کارشناس امریکایی تاکید می کند: مشکل دولت مصر این است که اقداماتش بسیار دیر و غیرموثرند این اقدامات ، بیشتر شبیه دست و پا زدن های بیهوده و بی فایده است مصر به عنوان قطب ثبات در خاورمیانه ، خوشبختانه چند برگ برنده در دست دارد. برخلاف آرژانتین که بهای سنگینی را برای مشکلات اقتصادی خود پرداخت ، جامعه بین المللی بلافاصله به کمک مصر شتافت در جریان کنفرانس وام دهندگان که از سوی بانک جهانی در ماه فوریه در "شرم الشیخ " برگزار شد، وام دهندگان تعهد کردند کمک مالی به مبلغ 10 میلیارد دلار را ظرف 3 سال به مصر اهدا کنند. البته قسمت اعظم این وام مالی فقط در صورت اجرای اصلاحات اقتصادی و اتخاذ یک سیاست مالی روشن در اختیار دولت مصر قرار می گیرد؛ اما با این حال همین توافق تا حدودی باعث آرامش خیال دولت مصر شده است مصر که بین توقعات صندوق بین المللی پول برای لیبرالیزه کردن اقتصاد خود و مکانیسمهای دولتیاش برای تامین اجتماعی که یادگار دوران ناصریسم است، سرگردان مانده ، هنوز از این بحران رها نشده است. جمهوری عربی مصر در یک نگاه : مساحت :997740 کیلومترمربع جمعیت : 7/66 میلیون نفر طبق آمار سال 1999 ،45 درصد شهرنشین تراکم جمعیت : 8/66 نفر در کیلومترمربع مناطق مسکونی که به طور عمده در طول سواحل نیل و دلتای رودخانه واقع است ،35 هزار و200 کیلومترمربع وسعت دارد تراکم جمعیت در این ناحیه از کشور1894 نفر در کیلومترمربع است شهرهای بزرگ )آمار سال 1998 (:قاهره : 8/6 میلیون نفر جیزه : 7/4 میلیون نفر اسکندریه : 3/3 میلیون نفرشاخص های اقتصادی )آمار1999 میلادی( تولید ناخالص سالیانه ملی : 1/89 میلیارد دلار تولید ناخالص سرانه ملی :3420 دلار رشد سالیانه تولید ناخالص سرانه ملی : 4/2درصد هزینه نظامی : 7/2 درصد تولید ناخالص ملی شاخص های جمعیتی : امید به زندگی : 9/66 سال نرخ باسوادی افراد بالغ : 6/54 درصد نرخ رشد سالیانه جمعیت : 3/2 درصد.