اوج بازی ایران

تیم ملی در دیدار با آمریکا یکی از بهترین بازی‌های دو، سه سال اخیر خود را به نمایش گذاشت؛ دیداری که در آن همه به شکل منظم با حداقل اشتباه بهترین عملکرد فنی و تاکتیکی را به‌نمایش گذاشتند و صد البته کادر فنی تیم نیز در مقاطعی از بازی که روند تیم دچار اختلال می‌شد به‌خوبی و به‌موقع جابه‌جایی‌های را انجام داد تا در مجموع عملکرد قابل‌تحسین بازیکنان، کادر فنی و حمایت پرشور هواداران شب به‌یادماندنی برای والیبال کشورمان رقم بخورد.

در این میان ممکن است این سوال مطرح شود تیمی که در ابتدای راه بازی‌های قابل انتقادی را به نمایش گذاشت چگونه در دیدار برگشت با آمریکا در چنین سطحی ظاهر شد؟ عامل اصلی این تغییر و به عبارتی بازگشت به اوج تیم ملی را می‌توان در اراده جمعی تیم دانست؛ جایی که بازیکنان به‌خوبی فعل خواستن را صرف کردند و بدون هیچ‌گونه واهمه‌ای از نام حریف به بهترین شکل ممکن بازی کردند. در این میان البته دو بازیکن فوق‌العاده درخشان ظاهر شدند؛ سعید معروف و محمد موسوی. معروف همان‌طور که قبلا خودش گفت در دیدار رفت برابر آمریکا بدترین بازی عمرش را به نمایش گذاشت در تهران همان سعید معروفی بود که همه انتظار داشتیم. بازیکنی موثر که با طراحی‌های عالی خود در خط حمله ضمن فراهم کردن زمینه برد قاطع تیم ملی، یکی از بهترین بازی‌هایش را به نمایش گذاشت.

محمد موسوی هم که در بازی‌های گذشته خود در اوج نبود درست مثل معروف متفاوت و بی‌نقص ظاهر شد وقتی دو سوپراستار در اوج باشند و دیگر ستاره‌ها کم‌نقص ظاهر شوند و تیم به‌درستی هدایت شود، باید هم تیم ملی نتیجه درخشانی بگیرد.

اما هر وقت صحبت از فوق‌ستاره‌های تیم ملی می‌شود، بلافاصله علاقه‌مندان به والیبال نگران جایگزینی در مرور زمان می‌شوند. باید گفت طبیعی است در ورزش همه جای دنیا به‌سختی جایگزینی برای فوق‌ستاره‌ها متولد می‌شود با وجود این والیبال کشورمان از چنان ظرفیتی برخوردار است که می‌تواند به مرور بازیکنان خوب و ستاره‌ای را روکند. در همین چند سال اخیر در حالی که ستاره‌هایی چون علیرضانادی، فرهاد نظری افشار و امثالهم از تیم ملی کنار رفته‌اند می‌بینیم امثال عادل غلامی و فرهاد قائمی به ترکیب اصلی با شایستگی راه‌یافته‌اند همین الان در شرایطی که حمزه زرینی و فرهاد ظریف مصدوم هستند می‌بینیم که میلاد عبادی‌بور و مهدی مرندی چه خوب در ترکیب تیم ملی جاافتاده‌اند. البته معتقدم مرندی خیلی وقت پیش‌ها می‌توانست فیکس تیم ملی باشد که بنا به دلایلی نشد. به هر حال ظرفیت والیبال ما طوری است که اگر به آرامی جوانان شایسته جانشین ستاره‌ها شوند تیم ملی هیچ‌گاه دچار خلأ نمی‌شود.

با وجود شرایط خوب تیم ملی که به بخش‌هایی از آن اشاره شد، معتقدم بچه‌ها در دومین بازی مقابل آمریکا نیز به هیچ‌عنوان نباید خود را برنده بدانند زیرا آمریکا برای اعاده حیثیت به میدان می‌‌آید و مطمئنا شرایط سخت‌تر از بازی اول خواهد بود. تیم ما به‌خوبی باید حواسش به این نکته باشد. تیمی که با سه امتیاز ارزشمند راه خود را هموار کرده، حیف است این روند روبه‌رشدش متوقف شود، این روند می‌تواند به صعود دوباره ما به فینال لیگ جهانی ختم شود.

بهروز عطایی / مربی سابق تیم ملی والیبال