دیده بان

آیت الله حاج شیخ حسین لنکرانی مشهور به «مرد دین و سیاست» (متولد حدود 1310ق وفات 1368ش) از روحانیان مبارز عصر ما است که از زمان شهید مدرس تا جنبش 15خرداد و 22بهمن همواره در مبارزات اجتماعی و سیاسی حضوری فعال داشت

کد خبر: ۷۹۴۴۸

و در طول بیش از سه ربع قرن پیکار مستمر با استبداد و استعمار و صهیونیسم و مکاتب انحرافی ، و دفاع پیگیر از حریم مقدس اهل البیت علیهم السلام ، جمعه 19 خرداد 68 بدرود حیات گفت . مبارزه با تجاوز بیگانگان فصلی شاخص از کارنامه او است که از آن جمله می توان به نقش او در مبارزه با قرارداد 1919 و نیز لایحه کاپیتولاسیون (پاییز)1343 اشاره کرد. لنکرانی با نطق کوبنده اش در مجلس چهاردهم علیه میلسپو (که به مغازله آشکار با عمال سیاست انگلیس در ایران پرداخته بود) زمینه برکناری وی را فراهم کرد و حرکت بعدی او در مقابله با گرایشهای استیلا جویانه امریکایی ها ، اقدام بر ضد لایحه کاپیتولاسیون در پاییز 1343 بود. می دانیم که رژیم پهلوی از اوایل دهه - 40 بویژه پس از روی کار آمدن حسنعلی منصور - عرصه را برای تاخت و تاز امریکایی ها گشود و تصویب لایحه کاپیتولاسیون در مجالس فرمایشی سنا و شورا ، نقطه عطفی بر حضور سلطه گرانه آنها در ایران گردید. به گفته شاهدان عینی : پس از تصویب کاپیتولاسیون ، آیت الله آقا میرزا عبدالله مجتهدی (عالم وارسته تبریز) که توسط عموزاده هایش در مجلس از تصویب لایحه مزبور مطلع شده بود در باغ کرج لنکرانی ، امام خمینی را در جریان قرار داد و امام با اندوه شدید از این رویداد تلخ ، به قم رفت و منتظر ماند تا صورت مذاکرات مجلس و مصوبه آن به دستش برسد. متن مذاکرات ، به گفته آقای احمد شهاب (از اعضای هیئت موتلفه و همرزمان مرحوم شهید عراقی) توسط لنکرانی تهیه و به حضور امام تقدیم شد و ایشان در 4 آبان 43 نطق کوبنده خویش بر ضد کاپیتولاسیون ، شاه و رئیس جمهور امریکا را در قم ایراد کرد . سخنان امام توسط آقای حسین بنکدار (از همرزمان لنکرانی و شهردار تهران پس از انقلاب) بر روی نوار ضبط و به دست لنکرانی رسید و وی دستور داد افراد مختلف مردم ، گروه گروه ، توسط مبارزین به خانه ها دعوت شوند و به سخنان امام گوش دهند و از مفاد آن مطلع گردند. پیرو آن سخنرانی ، رژیم در نیمه شب 13 آبان 43 ، به منزل امام در قم یورش برد و او را دستگیر و به ترکیه تبعید کرد . مرحوم حاج ابوالحسن ابراهیمی از یاران مرحوم لنکرانی و مجتهدی و علامه امینی ، در تاریخ 21 فروردین 1373 ، از سابقه دیرین آشنایی و ارادت خود با مرحوم لنکرانی سخن گفته و اظهار داشتند: مرحوم آیت الله آقا میرزا عبدالله آقا مجتهدی ، از علمای بزرگ تبریز بود که با امام و آقای لنکرانی مراودت داشت . دو تن از پسر عموهای آقای مجتهدی در مجلس حضور داشتند و به ایشان خبر دادند که یک چنین چیزی در مجلس تصویب شده است . آقای مجتهدی از تبریز به قم رفته ، سپس به دیدار امام در باغ کرج آقای لنکرانی آمدند. در باغ مزبور ، هفت هشت ده تا اتاق کنار هم ساخته شده بود که آخرین آنها مخصوص استراحت امام بود و ایشان گاه به تنهایی و گاه در جمع و با ما ، غذا صرف می کردند و دیدارهای خصوصی با ایشان نیز در همان اتاق انجام می گرفت . مرحوم مجتهدی نزد امام رفتند و به طور خصوصی ، مقداری با ایشان صحبت کردند و آن روز را هم ماندند. سپس خداحافظی کرده از طریق تهران روانه تبریز شدند. امام آن ایام کسالت داشتند و تحت نظارت پزشک به سر می بردند. کسالت وی شدت گرفت و دکتر به بالین او آمد و داروهایی تجویز کرد. پس از بیرون آمدن ، ما حال امام را از دکتر جویا شدیم و او گفت : نمی دانم ، گویا خبر ناگواری به آقا داده اند که امروز خیلی ناراحتند و حالشان عادی نیست. بعدا فهمیدیم که آقای مجتهدی ، امام را در جریان تصویب کاپیتولاسیون قرار داده و ناراحتی شدید ایشان از همانجا است.