بازیگرانی که دستشان رو می شود

آن هنگام که میرزا تقی خان امیرکبیر در برابر زیاده خواهی های روس و انگلیس قرار می گرفت با رفتاری مقتدرانه در برابر سفیران این کشورها می ایستاد و بارها اتفاق افتاد که به دستور او سفیران را از کاخ اخراج کردند تا درسی برای دولتهای متبوعشان باشد

کد خبر: ۷۸۳۸

شاید این رفتار امیرکبیر، با اصول دیپلماسی همخوانی نداشت و او باید راهی ملایم تر برای رسیدن به اهدافش برمی گزید اما آنچه از فرزند یک آشپزباشی ، قهرمان مبارزه با استعمار ساخت ، همین رفتارهای همراه با عزت بود.آنها که در حمام فین ، رگ حیات امیر را زدند و حکومت نه چندان دیرپایش را برانداختند، صدراعظم هایی را جایگزین کردند که در برابر هر پرخاش کارمند سفارت ، پایشان می لرزید و زیر هر قرارداد ذلت باری را امضا می کردند و لابد هر دو )هم امیرکبیر و هم جانشینان ناصالح او( رفتارشان را بر محور منافع ملی با تشخیصی که خودشان داشتند، استوار می کردند.بعدها رضاخان و بعدتر، محمدرضا در حالی که تسلیم قدرتهای خارجی بودند، به نام منافع ملی چه منافعی که به کام بیگانگان نریختند اما کدامیک از آنها در تاریخ این مرزوبوم ، پاسدار منافع ملی شناخته شدند؛این روزها باز هم "منافع ملی " بر سر نیزه است و کسانی که راه توسعه سیاسی و کامروایی در عرصه بین المللی را در گفتگو و مفاهمه با امریکا می بینند، از این تعبیر بهره می جویند اما شاید زمان آن فرارسیده باشد که از گذشته عبرت بیاموزیم و از مدعی ، بینه بخواهیم مگر نه آن که طبق یک اصل مسلم عقلی ، ارائه بینه با مدعی است؛امروز کسانی که از لزوم مذاکره با امریکا سخن می گویند باید در این زمینه که این راهبرد می تواند منافع ملی ما را تامین کند، دلایل خویش را ارائه دهند متاسفانه این دلیل که در جهان امروز، همه رفتارهای دیپلماتیک بر مدار گفتگو است ، نمی تواند قانع کننده باشد زیرا بسیاری از مذاکرات در سطح بین المللی بویژه آنجا که پای امریکا در میان است به بنبست منتهی می شود لابد آنها که از منافع ملی دم می زنند، برای این پرسش ، پاسخ دارند که مذاکره با امریکا، کدام منفعت ما را تامین می کند؛ نشستن در دوطرف یک میز و تعارف کردن الفاظ دیپلماتیک با یکدیگر و سپس در جلوی دوربین خبرنگاران ، دست در دست در طرف مذاکره گذاشتن و عکس گرفتن ، منفعت ملی نیست ؛ همچنین است کنفرانس های مطبوعاتی تشریفاتی که معمولا پس از این دیدارها برگزار میشود.به نظر می آید دیدگاه های امریکا درباره بسیاری از مسائل اساسی بین المللی شفاف است . بوش با رفتاری کاملا غیرمتمدنانه می گوید هر کس با ما نیست ، بر ماست ؛ ایالات متحده بسیاری از مردم آزادیخواه فلسطین را تروریست می خواند؛ کاخ سفید از خلع سلاح کشتارجمعی سرباز می زند؛ سردمداران واشنگتن حق خود می دانند به هر جای جهان که بخواهند حمله کنند اینها همگی ، منافع ملی امریکا در جهان است اصلا نابودی جمهوری اسلامی، در حوزه منافع ملی امریکاست.اما ما دنبال کدام منافع هستیم ؛ سلاح نظامی ؛ تجارت ؛ گفتگوی تمدنها؛ آن هم با رئیس دولتی که بویی از تمدن نبرده است و کلام آخر آن که ، جدا دانستن گفتگوی نمایندگان مجالس دو کشور از مذاکرات دیپلماتیک رسمی ، یک بازی سیاسی است که بازیگران آن از همین الان دست خود را رو کرده اند.