در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
شکست در ورزشگاه جام جهانی
حتی دیک ادووکات هم تصور نمی کرد که در ورزشگاه جام جهانی شهر سئول و در برابر تیم ملی ایران صاحب چنین بردی شود.
مرد هلندی که تازه تیم کره را تحویل گرفته بود و مدام از روحیه پایین و ناهماهنگی این تیم می نالید ، مقابل تیم ما اصلا به دردسر نیفتاد. تیم او مقابل تیمی صاحب برتری 2بر صفر شد که سنگین ترین و تلخ ترین شکستهای چند سال اخیر را به کام کره جنوبی تزریق کرده بود. برانکو گفته بود تیم او برای برد وارد سئول شده است اما سیستم و مکانیزم تیم او آنقدر توان نداشت که حتی لی وونگ جائه دروازه بان پا به سن گذاشته کره ای ها را به طور جدی به زحمت بیندازد ، چه رسد به باز کردن دروازه اش . تیم ما بدون تعارف در نیمه نخست هیچ حرفی برای گفتن نداشت. قرمزپوشان کره که بشدت از سوی تماشاگران خودی حمایت می شدند ، پس از گل اول عرصه را بر ما تنگ کردند و اگر داور مصری کمی با ما مهربان نمی بود نصرتی در نیمه نخست اخراج می شد. نیمه دوم اوضاع کمی بهتر شد ولی آنقدر بهبود نیافت که ما به گل تساوی برسیم . هر چه به پایان مسابقه نزدیک می شدیم کره ای ها به سمت دروازه خودی متمایل تر می شدند و به این دلیل در 10دقیقه پایانی ، بازی از آن ما شد ولی از آنجا که برای هیچ کدام از خطوط برنامه نداشتیم (و خط دفاعی هم از این قاعده مستثنا نبود) در دقیقه 90 توپ برگشتی از ضربه آزاد ما صاحب بازیکنان کره شد تا آنها روی یک ضدحمله ساده و به دلیل غافلگیری دفاع ما صاحب دومین گل شوند. این بازی نشان داد اگر برانکو باز هم به تداوم اشتباهات گذشته اصرار داشته باشد تا جام جهانی سودی عاید ما نخواهد شد. پی بردن به اشتباهات و دست کشیدن از خطا نه تنها شکست نیست بلکه اولین قدم برای رسیدن به پیروزی های بزرگ است. این اصلی است که کادر فنی تیم ملی باید به آن برسد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
