فصل تازه مذاکرات هسته ای

یک : اصل و نفس تلاش جدید ایران برای گسترش تعداد مذاکره کنندگان در موضوع انرژی هسته ای ، صحیح و ضروری است.

کد خبر: ۷۴۰۷۰

این که عده ای در داخل می گویند ، چون این 3 کشور از جانب آژانس بین المللی انرژی اتمی ماموریت داشتند با ایران مذاکره کنند ، پس این تلاش تازه غلط است ، هرگز این گونه نبوده و نیست بلکه ماجرا چیز دیگری است این که تنها این 3 کشور با ایران مذاکره کننده خواسته امریکا از آژانس بود که به ایران تحمیل شد و متاسفانه مسوولان ذی ربط نیز به آن تن داده بودند. آنها حتی به این تحمیل اعتراض هم نکردند ، چه برسد به آن که از تن دادن به آن خودداری کنند. این شرایطی کاملا مستعمراتی بود که به ما تحمیل شد و لاجرم مذاکره کنندگان هرگز خواستار تحقق شرایطی که در مذاکرات موازنه و احترام متقابل ایجاد شود ، نشدند. بنابراین خوب است امروز آنها دیگر سکوت کنند تا جریان انرژی هسته ای بر مبنای مقررات و موازین معمول در عرصه بین الملل پیش برود. این که چه تعداد و چه کشورهایی به مذاکره کنندگان به ایران بپیوندند، نمی تواند هیچ گونه قاعده و قانونی داشته باشد. امروز با رد پیشنهاد ایران از سوی اروپا و عدم پذیرش پیشنهاد اروپا از جانب ایران که حدود یک ماه پیش رخ داد، در واقع مذاکرات ایران و اروپا به انتهای خود رسیده است . با وجود این ، فصل تازه ای از روند مذاکرات پیش روی ما قرار دارد.
دوم : در مذاکرات پیشین مذاکره کنندگان ایرانی به این موضوع مهم توجه نکرده بودند که بر پایه مقررات شوون و روال بین المللی پیش از شروع مذاکرات مذاکرات جداگانه ای برای تعیین دستورالعمل و شرایط مذاکره اصلی به انجام برسانند. این مذاکرات که اصطلاحا Agenda گفته می شود به دلیل دسترسی به یک توافق انجام می شود که ممکن است زمان زیادی را به خود اختصاص دهد توافق بر سر این که چه کسانی ، چه تعداد و بر سر چه موضوعی و در چه مدت - با هم مذاکره کنند و این که چه حق و حقوقی در نزد طرفین مشترک باشد. همچنین این که توافق کنند ، اصل موازنه و احترام متقابل همواره رعایت شود و هر یک از طرفین در طول مذاکره حق نداشته باشد از اهرم فشار برای تحت تاثیر قرار دادن مذاکرات بهره جوید: چنان که بزرگترین ضعف عملکرد مذاکره کنندگان ما در بی اعتنایی آنها به رعایت این اصل بین المللی در شکل دادن به مذاکرات هسته ای با اروپا بود. بدینگونه اروپا توانست از اهرم فشار وحشتناکی علیه ایران استفاده کند. آنها با تشویق دشمنان ملی ما به جمهوری اسلامی تهمتها روا داشتند از مواضع امریکا حمایت و در قبال تهدیدات اسرائیل سکوت اختیار کردند و حتی این تهدیدات را نادیده گرفتند. از ادعاهای غیرقانونی ابوظبی حمایت کردند و حتی تحریکات در خوزستان را مورد پشتیبانی قرار دادند که اینها حکایت از عدم احترام متقابل و رعایت نکردن موازنه داشت و تخلف آشکار اروپا از قوانین بین المللی (Agenda) به حساب می آید.
سوم : اروپا نباید اشتباه کند. منظور ایران از گسترش طرفهای مذاکره ، گسترش طرفهای مذاکره در درون اتحادیه اروپایی نیست بلکه نظر ایران بر آن است که طرفهای مذاکره ایران در سطح بین الملل گسترش یابد ، مثل چین ، کشورهای آفریقایی ، گروه کشورهای غیر متعهد ، کشورهای کنفرانس اسلامی و دیگر کشورهای جهان و بدینگونه است که از نفوذ امریکا و اروپا به مراتب کاسته خواهد شد.