آقای وزیر! شما چرا ؟

هر چند که این لجام گسیختگی فوتبال ریشه در خیانتی دارد که چند سال پیش و به دنبال چشم بستن مسئولان بر حقایق موجود در فوتبال ایران شکل گرفته است، اما بی‌شک شنیدن این حرف از زبان مرد اول ورزش ایران جای تامل و تعجب دارد.

تعجب از این منظر که بین بدنه مدیریتی وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال به عنوان مهم‌ترین رشته‌ای که توجه همگانی و بویژه جوانان را با خود دارد، شکاف عمیقی است و مسئولان ارشد ورزش نتوانسته‌اند در تعاملی منطقی و بر حسب مقتضیات روز، نقطه نظرات و منویات خود را به فدراسیون فوتبال و رئیس آن منتقل کنند. هر چند که اصولا این علی کفاشیان آن مدیر دولتی چند سال پیش نیست که گوش به فرمان محض باشد و حالا با لابی‌های خاص خود بازیگری قهار است و کاملا یاد گرفته که چگونه نزد مسئولان یک «چشم» ساده گفته و بعد کار خود را انجام دهد، اما فوتبال ایران امروز آن‌قدر با ضعف‌های مدیریتی مواجه است که تا دلتان بخواهد طی این سال‌ها بر شمار مخالفانش نیز اضافه شده است.

به طور طبیعی در چنین شرایطی وزارت ورزش به عنوان متولی و سیاستگذار ورزش ایران می‌تواند در تعاملی سازنده با اعضای مجمع فدراسیون فوتبال، نه صرفا دستوری، شرایط تغییرات مثبت مدیریتی را با برگزاری مجمع فوق‌العاده در بدنه فوتبال ایران به وجود آورد.

این‌که گفته شود وزارت ورزش نمی‌تواند به دلیل متهم شدن به دخالت از سوی فیفا، جلوی فساد موجود در فوتبال را بگیرد و وزیر مربوط از دیگر سازمان‌ها و ازجمله نمایندگان مردم در مجلس انتظار برخوردهای لازم و چاره‌جویی به منظور برون‌رفت از وضع موجود را داشته باشد، بسیار پرسش‌برانگیز است. متاسفانه فوتبال ایران طی این سال‌ها آن‌قدر به حال خود رها شده و نظارتی بر آن صورت نگرفته است که وزیر ورزش نیز با ترس از موضوع دخالت در فوتبال و چوب تعلیقی که برای آن علم شده، به خود این اجازه را نمی‌دهد که از حق قانونی خود جهت ساماندهی فوتبال استفاده کند.

همه اینها در شرایطی است که بسیاری از بزرگان و متخصصان فوتبال ایران طی این سال‌ها خواستار تغییر در مدیریت فوتبال شده و بصراحت نیز عنوان کرده‌اند که در صورت ادامه وضع موجود، فوتبال ایران با سرعت بیشتری از جایگاه‌های خویش در آسیا عقب‌نشینی خواهد کرد.

حجت‌اله اکبرآبادی ‌/‌ جام‌جم