بوستان هایی مملو از دلهره

تابستان ، بسیاری خانواده ها و فرزندان آنها را روانه پارکها می کند؛ پارکهایی که با وجود زمینهای بازی و فضایی سبز، مطلوب بسیاری خانواده ها می شود.

کد خبر: ۷۱۲۱۶

این ماجرا را وقتی کنار بریده صفحات حوادث روزنامه می گذاری که در آنها خبرهایی مثل: «قتل ، قاچاق موادمخدر و... در پارکها» به چشم می خورد، ذهن آدم ناخودآگاه مشغول می شود.
حالا سالهاست پارکها در نظر بسیاری برای حضور کودکان و نوجوانان بدون نظارت کامل امن نیست. بسیاری دیگر هم معتقدند به علت حضور نیروهای انتظامی ، بچه ها با خیالی راحت می توانند تابستان خود را با آرامش بگذرانند؛ اما در حالت واقعی ماجرا چیز دیگری است.
«پارک نزدیک خانه ما فضای خوبی ندارد» این را آقای توکلی پدر محمد 13 ساله می گوید. وی معتقد است چون وضع مالی خانواده اش خیلی خوب نیست ، فرزندش را نمی تواند در کلاسهای مختلف ثبت نام کند.
برای همین ، پارک روز و شب محمد می شود. این پدر که حضور فروشندگان موادمخدر که به عینه دیده می شوند و حضور بچه هایی با تربیت های مختلف را عامل نگرانی اش از این پارکها می داند ادامه می دهد: خیلی ها می گویند در خانه کنترلش کن. اما مگر می توانم بچه ای با این همه انرژی را در خانه نگه دارم؛»
مادر محمد هم حرفهایی برای گفتن دارد: «قبل از امتحانات آخر سال ، به پسرم قول دادیم اگر نمراتش خوب شود برایش کفش ورزشی بخریم خب من هم اگر می توانستم قول می دادم او را ببرم مدرسه فوتبال اما نمی شود. حالا فقط روزی 2بار می روم پارک و به او سر می زنم.
به هر حال توی خانه که نمی توانم او را نگه دارم». با همه این حرفها اما دیگر همه می دانند که چاره ایجاد امنیت برای تفریح دانش آموزان جلوگیری از تفریح آنها نیست ؛ چرا که پاک کردن صورت مساله فقط به مشکلات می افزاید.

پارک های بزرگ مشکلات بزرگ

این روزها به علت فراغت بیشتر دانش آموزان اوج مراجعه به پارکها و محلهای تفریحی بزرگ است. پارکهایی که در گوشه و کنار همین تهران خودمان بوضوح دیده می شوند. برای مثال ، موج جمعیت هر روز ساعتها در پارکهای جنگلی مثل لویزان ، طالقانی و نشاط، روز خود را بی آن که از وضعیت امنیتی آنجا خبر داشته باشند شب می کنند.
سعیدی ، یکی از نگهبانان پارک 32هکتاری طالقانی درباره وضعیت حفاظت و حراست از پارک می گوید: ما با 12نفر نیرو در هر شیفت کار می کنیم و به علت کمبود نیرو فقط به بعضی افراد که با ظاهر نامناسب یا به همراه حیواناتی مانند سگ و گربه به پارک وارد می شوند تذکر می دهیم.
این نگهبان درباره مشکلاتی مثل خرید و فروش مواد مخدر در پاک می گوید: «اینها دیگر وظیفه نیروی انتظامی است. در ضمن این مشکلات بیشتر در بخشهای بالایی پارک اتفاق می افتد که ما آنجا نگهبان نداریم. ما بیشتر نزدیک درها مستقر می شویم».
این حرفها را یکی از ماموران نیروی انتظامی این پارک در حالی می زند که بوروکراسی این نیرو معمولا فرصت دسترسی به مسوولان ارشد را از خبرنگاران می گیرد.

حدیث مکرر مواد مخدر

در حالی که روز به روز بر تعداد معتادان افزوده می شود و از سالیان دور، پارکها محل مناسبی برای عرضه مواد مخدر بوده اند؛ اما هنوز هم هیچ اقدام جدی و عملی برای ریشه کن کردن این مشکل در نظر گرفته نشده است.
در حال حاضر کلانتری های موجود در هر منطقه براساس میزان نیروهای خود در پارکها مامور مستقر می کنند. پیش از این بسیاری مسوولیت مبارزه با مواد مخدر در پارکها را وظیفه اماکن عمومی نیروی انتظامی می دانستند اما سردار نجفی ، مدیرکل اماکن عمومی نیروی انتظامی تهران بزرگ عقیده دیگری دارد: «درست است که پارکها هم جزو اماکن عمومی هستند، اما اداره کل ما فقط بر اماکن عمومی که صنفی بر آنها نظارت داشته باشد رسیدگی می کند».
به این ترتیب ، کلانتری ها اولین و آخرین مرجعی هستند که بر جلوگیری از فروش مواد مخدری که هر لحظه ممکن است نوجوانی را به کام مرگ بکشد نظارت دارند.

دور پارک ها حصار بکشیم!

سال گذشته در چنین روزهایی معاون انتظامی سابق ناجا گفته بود:«حذف حصار پارکهای بزرگ کشور عامل ناامنی و افزایش ناهنجاری در این اماکن است.»
وی افزوده بود: «این حرکت بدون هماهنگی نیروی انتظامی صورت گرفته است.» به گفته وی ، حذف حصار پارکها موجب شده که تردد در این اماکن غیرقابل کنترل باشد و به این ترتیب افراد خلافکار می توانند آزادانه به این اماکن رفت و آمد کنند و مشکلات امنیتی و اخلاقی در پارکها به وجود آورند.
اما با وجود تمام این حرفها که چند روزی مطرح و بالاخره فراموش شد، حذف حصارهای جدید با فعالیت شایان ذکری در داخل پارکها همراه نشد تا مردم ثمره امنیت را در مراکزی که فرزندانشان در آن تردد می کنند، بچشند.
نتیجه هم این شد که دوباره صفحات حوادث روزنامه ها پر شد از خبرهایی درباره آزار و اذیت ، خرید و فروش مواد مخدر و حتی قتلهایی که در داخل پارکها رخ می داد. دکتر سید هادی معتمدی ، آسیب شناس اجتماعی درباره این ماجرا هم می گوید: «اصولا کشیدن حصار مشکلات دیگری ایجاد می کند.
برای مثال ، اگر حصار کشیده شود افراد شرور با پیدا کردن راهی به درون پارک می روند و چون آنجا را امن می یابند، به هر کاری که بخواهند دست می زنند.» معتمدی باز هم بر مساله «آموزش» برای نوجوانان تاکید می کند.

همه چیز خوب است

با همه این حرفها اما مدیرعامل سازمان پارکها و فضای سبز شهر تهران اوضاع را خیلی بد نمی بیند: «اصولا ما نمی توانیم برای پارکها دیوار بکشیم ؛ چون بالاخره مردم ممکن است در هر ساعتی بخواهند از این مکان لذت ببرند. از طرف دیگر، نمی توانیم نسبت به مشکلات احتمالی برای مردم هم بی تفاوت باشیم.»
مهندس محمد مختاری ادامه می دهد: چیزی که به عهده سازمان ماست ، مسائل مدیریتی را در بر می گیرد که خیلی موثر است برای مثال ، تمام سعی ما در سالهای گذشته این بوده که از ایجاد فضاهای غیرقابل دفاع مثل جاهایی که خیلی تاریک و دور از دسترس ماموران انتظامی است جلوگیری کنیم.
وی می افزاید: درواقع ما سعی می کنیم فضاهایی وجود نداشته باشد که مردم احساس ناامنی کنند و شرایط برای بزه کاری فراهم شود. وی ادامه می دهد: در کنار این مسائل همیشه سعی شهرداری این بوده که از نیروهای نظارتی به بهترین نحو استفاده کند.
مختاری درباره مساله مهم دیگری هم صحبت می کند: یکی دیگر از مشکلاتی که طی این سالها وجود داشته و ما زحمت زیادی برای رفع آن کشیدیم ، حل مشکل روشنایی پارکها بوده است.
در بیشتر پارکها متاسفانه بسیاری از نقاط طی این سالها تاریک بوده است که با سعی بسیار زیاد بخشهای فاقد روشنایی هم درست شد تا فضا برای بزه کاری کم و کمتر شود.

پارک ها وسیع تر می شوند

در حالی که در سال 82، 112پارک و در سال 83، 118پارک از سوی شهرداری ایجاد شده و امسال هم طبق برنامه باید 200پارک دیگر افتتاح شود، مدیر عامل سازمان پارکها و فضای سبز شهر تهران از اقدامات دیگری هم خبر می دهد: ما به دلیل افزایش تعداد پارکها برنامه هایی مانند نصب جعبه کمکهای اولیه و کپسول آتش نشانی در پارکهای محله ای تدارک دیده ایم که به نظر خودمان حرکت بدی نبوده است ؛ اما یک چیز را هم باید در نظر بگیرید که ما نسبت به امکاناتمان برنامه ریزی و اقدام می کنیم.

ضرورت برنامه ریزی

با این همه حرف در مورد فعالیت هایی که نیروی انتظامی باید بکند، رئیس کمیسیون فرهنگی اجتماعی شورای اسلامی شهر تهران معتقد است: «با تاسیس مراکز فرهنگی و تفریحی و ارائه خدمات آموزشی به دانش آموزان حل مشکل ناامنی در بعضی پارکها مخصوصا در فصل تابستان امکان پذیر است. هر چقدر این راهها گفته شوند و گفته شوند تا به صورت عملی در نیایند، مردم نتیجه آن را نمی بینند.»
باز هم که امسال گذشت ؛ اما کاش در سالهای آینده نهادهای متولی درباره این موضوع به وحدت نظری برسند و با برنامه ای مدون عمل کنند تا دیگر شاهد خبرهایی در مورد پارکها در مطبوعات نباشیم که دل همه را بلرزاند و بیازارد.