دردسرهای شهرت

شهرت گاهی ابزاری است برای خوب زندگی کردن و گاهی بستر را برای حرکت در راه تباهی فراهم می‌کند. وقتی صحبت از شهرت در زمینه ورزش می‌شود، جدا از شاخصه‌های عمومی که آدم‌های مشهور را در برمی‌گیرد، ورزشکاران درگیری خاص‌‌تری با مقوله شهرت دارد.این تفاوت را می‌توان از ریشه‌های آن دید تا تبعات آن.

شهرت در ورزش، معمولا شهرتی مستعجل است؛ بسیار شنیده‌ایم این ضرب‌المثل استفاده شده است که پهلوان زنده را عشق است.

یعنی غیر از موارد خاصی که شهرت به دلیل کاری فراتر از انتظار، تبدیل به خاطره جمعی یک نسل می‌شود، شهرت یک ورزشکار با گذشت زمان به یکباره تمام می‌شود و قهرمانان فقط نامی می‌شوند در کتاب‌های تاریخ ورزش. تبعات شهرت هم می‌تواند برای یک ورزشکار بسیار خطرناک باشد.

ورزشکاران بسیاری بودند چون از آنچه که در اصطلاح به آن «جنبه» می‌گویند، بی‌بهره بودند، اسیر حاشیه‌هایی شدند که کل زندگی ورزشی آنها را تحت‌الشعاع قرار داد.

ب رای همین است که گفته می‌شود ورزشکار علاوه بر همه آمادگی‌های جسمانی که لازمه قهرمان شدن است، باید از نظر روحی هم خود را آماده کند.

در پرونده روزنامه جام‌جم پدیده‌ای به نام شهرت در ورزش را از چند منظر بررسی و با چند چهره مشهور هم درباره خوبی‌ها و بدی‌های شهرت گفت‌وگو کرده‌ایم. صفحات 10 و 11 را بخوانید.