زانوی خود را بهتر بشناسیم

مینیسک: مینیسک، بالشتک‌های بین استخوان‌ها را تشکیل می‌دهد که خدای نکرده در صورت پارگی به‌اصطلاح پا را قفل می‌کند. مینیسک داخلی داریم و مینیسک خارجی. مینیسک داخلی بزرگ‌تر از خارجی است و ظاهری شبیه حرف C انگلیسی دارد. آسیب مینیسک بر اثر تحت فشار بودن زیاد یا نیروی عرضی، در حین تغییر جهت‌های سریع در دویدن، شایع‌تر است چون باعث می‌شود زانو در حین خم شدن یا باز شدن، بچرخد.

رباط صلیبی: مهم‌ترین لیگامان‌های (رباط) زانو، لیگامان‌های متقاطع صلیبی هستند. دلیل این نام این است که از میان زانو و مابین استخوان ران و درشت نی به صورت متقاطع عبور می‌کند. این لیگامان‌ها در حفظ استحکام و پایداری مفصل زانو در حین چرخش نقش اساسی دارند.

ACL: پارگی لیگامان متقاطع قدامی ACL از متداول‌ترین آسیب‌های زانوست که به طور معنی‌داری در فوتبالیست‌ها و بسکتبالیست‌ها شایع است. مکانیسم این نوع آسیب‌دیدگی بر اثر وارد شدن نیروهای چرخشی بدون برخورد در حین قراردادن پا روی زمین یا حرکات نفوذی سریع است.

برنامه پیشگیری از آسیب‌دیدگی ACL

تمرینات آمادگی جسمانی

طراحی تکنیک‌های توسعه هماهنگی عصبی ـ عضلانی

کنترل بین عضلات همسترینگ و چهارسر رانی

استفاده از شیوه‌های مناسب فرود

PCL: خوشبختانه لیگامان متقاطع خلفی PCL کمتر آسیب می‌بیند. آسیب‌دیدگی PCL غالبا بر اثر برخورد مستقیم با حریف یا زمین مسابقه اتفاق می‌افتد. در بسیاری موارد با پارگی کامل؛ بدون تردید پس از درمان کوتاه بدون جراحی و با برنامه بازتوانی ورزشی، ورزشکار می‌تواند در فعالیت‌ها شرکت کند.

MCL: در قسمت داخلی زانو لیگامان جانبی (داخلی) درشت نی MCL قرار دارد که با مقاومت برابر نیروهای غیرمتعارف و با جلوگیری از حرکت دور شدن زانو، پایداری داخلی زانو را حفظ می‌کند.

LCL: در قسمت خارجی لیگامان جانبی (خارجی) نازک نی LCL استخوان ران را به نازک نی متصل می‌کند. آسیب‌دیدگی این لیگامان بندرت اتفاق می‌افتد.