آوازه خوانی که کمتر دیده شد

رضوی سروستانی 21 فروردین سال 1314 در سروستان شیراز در خانواده ای علاقه مند و اهل هنر متولد شد، وی دوران بعد از گذراندن دوره ابتدایی تحصیل به موسیقی علاقه مند شد.
آشنایی جدی این هنرمند نامی با موسیقی در زمان گذراندن دوره دبیرستان و اخد مدرک دیپلم آغاز شد، رضوی سروستانی زمانی در حدود بیست سالگی یادگیری آواز را به گونه حرفه ای نزد استاد مشیرمعظم افشار آغاز کرد و چندی نگذشت که پیشرفت حاصله که از تلاش و ممارست وی در یادگیری تکنیک های آوازی نشات می گرفت موجب شهرت این هنرمند جوان در بین موسیقی دوستان شهر شیراز آن زمان شد .
در سال 1337 وفتی وی 23 سال داشت از وی برای همکاری در رادیو شیراز دعوت به عمل آمد که در نهایت موجب شد صدای او برای نخستین بار در رادیو برای علاقه مندان به موسیقی پخش شود .
در این زمان رضوی سروستانی برای یادگیری و بهره مندی از مکاتب مختلف موسیقی سنتی ایران رهسپار تهران شد و در تهران از محضر استادان بزرگی چون مرتضی محجوبی، احمد عبادی، رضا فروتن، سلیمان امیرقاسمی، علی اکبر شهنازی، اصغر بهاری و نورعلی خان برومند بهره‎های فراوان برد.
از میان تمام این استادان وی رابطه بیشتری با استاد نورعلی خان برومند ردیف دان توانای مکتب میرزاعبدالله پیدا کرد که این امر موجب بهره گیری بیشتر از این استاد و انتقال گوشه های کهن دستگاه های ایرانی به این آوازه خوان شد .
وی در کنار همکاری با رادیو ملی آن زمان ، با گروه های مختلفی همچون شیدا ، عارف و سماعی در کنار نسل طلایی موسیقی سنتی ایران که جوانانی همچون حسین علیزاده و پرویز مشکاتیان هدایت می کردند همکاری نمود و کنسرت های متعددی را در نقاط مختلف جهان برگزار کرد که از میان می توان به دریافت دکترای افتخاری موسیقی از پادشاه بلژیک اشاره کرد .
دانش و تبحر وی به الگوهای آوازی قدمای موسیقی سنتی ایران این هنرمند را به آوازخوانی تبدیل کرد که در کنار سنت و ابداع تحریرهای متفاوت نسبت به دیگران در پی برجای گذاشتن تمبر صوتی مختص خود در آواز ایرانی بود .
وی کارهای متعددی را با آهنگسازان فعال آن زمان همچون مهدی آذر سینا ، محمد جلیل عندلیبی اجرا و منتشر نمود ،از جمله آثار صوتی قابل توجه وی می توان به رنگ فرح ،سروستان و نوای غربت اشاره کرد .
وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز به فعالیت های هنری خود ادامه داد اما بیشترین انرژی خود را بر روی تربیت شاگردان آواز شهر خود گذاشت که تا اواخر دهه 60 نیز به طول انجامید .
در سال 78 و همزمان با شکل گیری خانه موسیقی رضوی سروستانی نیز به عنوان عضو هیئت موسس و عضو هیئت مدیره دوره اول از سوی اهالی موسیقی انتخاب شد.
وی در زمان عزیمت به تهران نیز در حوزه تدریس آواز فعالیت نمود و شاگردانی نیز تحت تعلیم خود قرار داد که از شناخته شده ترین آنها می توان به صدیق تعریف اشاره کرد .
این استاد آواز در طول فعالیت هنری خود تلاش های بسیاری را در زمینه حفط و اعتلای شیوه آوازی قدمای موسیقی سنتی ایران و انتقال آن به نسل بعد به انجام رسانید ، اما به دلیل مهجور بودن و دوری از رسانه ها و تجملات آنطور که باید دیده نشد.
سید نوررالدین رضوی سروستانی 8 اردیبهشت 1379 در شهر شیراز درگذشت و پیکرش در قطعه هنرمندان حافظیه شیراز به خاک سپرده شد .
ایرنا