یکی جلوی این اتفاقات را بگیرد

زخم‌های کهنه بار دیگر سر باز کرده و مشکلات حاشیه‌ای بین ملی‌پوشان و رئیس فدراسیون از سر گرفته شده است. ‌هندبال ایران سه سال پرتلاطم را پشت‌سر گذاشته بود تا جایی که دیگر همه از این رشته قطع امید کرده بودند. تیم ملی در تمامی رده‌ها پس از بازی‌های آسیایی 2010 گوانگجو که با نایب‌قهرمانی تیم کشورمان همراه شده بود و برای نخستین بار در تاریخ به مدال نقره این بازی‌ها دست یافته بود، ناکامی را تجربه کرد. ‌پس از آن بازی‌ها، هندبال کشورمان مشکلات غیرمنتظره‌ای را پیش روی خود دید. ماچک، مربی موفق تیم ایران در آن روزها به پیشنهاد وسوسه‌انگیز قطری‌ها نتوانست «نه» بگوید و راهی این کشور شد و فدراسیون هم تلاش آنچنانی برای نگه داشتن این مربی نکرد. کوزه‌گری ، سرپرست آن روزهای فدراسیون هندبال در واکنش به انتقادهایی که درباره عدم حفظ سرمربی تیم ملی مطرح شده بود تاکید بر آن داشت که ماچک دستمزد بیشتری می‌خواست و این در توان فدراسیون ایران نبود.‌ وی در همین حال به این نکته نیز اشاره داشت که برای تیم ملی هندبال مربی بهتر و موفق‌تری را انتخاب خواهد کرد تا هندبال ایران مسیر خود را طی کند. گزینه مسئول اول فدراسیون ایران، ریمانیچ نام داشت؛ مربی پرحاشیه‌ای که از همان روزهای ابتدایی حضور خود در کشورمان با بازیکنان اصلی تیم ملی مشکل پیدا کرد و هر چه از زمان حضورش در تیم ملی می‌گذشت بر مشکلات وی با بازیکنان افزوده می‌شد و کار به جایی رسید که تیم ملی در مسابقات جام ملت‌های آسیا در عربستان بیشتر چهره‌های سرشناس خود را ‌ همراه نداشت و نتوانست نتیجه خوبی کسب کند.

پایان مشکلات

بعد از این مسابقات بود که تیم ملی دچار تغییر و تحول شد. ریمانیچ از تیم کشورمان رفت و قرار بر این بود سرمربی تازه‌ای انتخاب شود که این اتفاق رخ نداد و سرانجام رافائل، سرمربی اسپانیایی تیم ثامن مشهد، هدایت تیم ملی را در دست گرفت و بازیکنانی را که مدتی از تیم ملی دور بودند، به اردو فراخواند. روابط خوبی که بین این مربی و بازیکنان تیم ملی وجود داشت، باعث شد تا ملی‌پوشان خیلی سریع شرایط را در آستانه جام ملت‌های آسیا در بحرین تغییر دهند و تیم ملی را با کسب نتایج خوب و رساندن روی سکوی سوم مسابقات برای نخستین بار راهی جام جهانی کنند.‌ مدال برنزی که در این تورنمنت کسب شد هم اولین مدالی بود که در تاریخ جام ملت‌ها برای ایران به دست آمد. این می‌توانست پایانی بر همه مشکلات سه سال اخیر باشد و شروع خوبی برای حضور قدرتمند در بازی‌های آسیایی 2014 اینچئون کره‌جنوبی. تقریبا همه از پایان مشکلات حرف می‌زدند و این امیدواری به وجود آمده بود که تیم ملی با انسجامی که بین بازیکنان، کادر فنی و مسئولان فدراسیون ایجاد شده است، بتواند بخوبی خود را آماده بازی‌های آسیایی و جام جهانی کند.

آتش زیر خاکستر

هنوز چند هفته از مسابقات جام ملت‌های آسیا نمی‌گذرد که بازیکنان تیم ملی مثل آتش زیر خاکستر برافروخته شده‌اند و بار دیگر مقابل رئیس فدراسیون هندبال ایستاده‌اند. آنها که در دو سال گذشته انتقادهای زیادی به عملکرد کوزه‌گری داشتند، حالا خواستار برکناری وی هستند. این ملی‌پوشان پیشتر خواستار کنار رفتن سرمربی تیم ملی بودند و اکنون به نوعی رئیس فدراسیون را مورد هدف قرار داده‌اند. نامه‌ای که ملی‌پوشان کشورمان برای وزیر ورزش ارسال کردند تا حد زیادی غافلگیرکننده بود. این اتفاقی بود که در دوره محمد عباسی هم رخ داده بود که البته وزیر وقت ورزش کشور توجهی به این خواسته نکرد و حالا بازیکنان شانس خود را با ارسال نامه به گودرزی امتحان کرده‌اند. آنها که دل خوشی از فدراسیون ندارند، این بار بازگرداندن ماچک را بهترین بهانه قرار داده‌اند تا حالا که سهمیه جهانی را کسب کرده‌اند از موضع قدرت علیه مسئولان فدراسیون جبهه‌گیری کنند. آنها بر این باورند که ماچک به خاطر سوابق قبلی که دارد دیگر گزینه خوبی نیست و ممکن است در شرایط حساس تیم ایران را به خاطر دلارهای کشورهای دیگر تنها بگذارد و این مربی، قابل اعتماد نخوهد بود. این که حرکت بازیکنان تیم ملی در چنین شرایطی علیه مسئول اول فدراسیون هندبال قابل پذیرش است یا خیر؛ موضوعی است که این روزها واکنش‌های زیادی ‌به دنبال داشته است. جایگاهی که بازیکنان دارند و جایگاه ریاست یک فدراسیون کاملا متمایز از یکدیگر بوده و مشخص است و پرسش این است که آیا بازیکنان در شرایطی هستند که خواستار برکناری رئیس یک فدراسیون شوند؟ در این که کارنامه فدراسیون کوزه‌گری پس از بازی‌های آسیایی گوانگجو کاملا منفی بوده و جای دفاعی از وی باقی نمی‌گذارد تردیدی نیست، ولی موضوع این است که بازیکنان تیم ملی به دنبال بدعتی تازه در ورزش هستند که منطقی نبوده و کسی آن را مورد تائید قرار نمی دهد، زیرا فدراسیون هندبال در صورتی که عملکرد خوبی نداشته باشد، نهادهای نظارتی مانند کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش وجود دارند که عملکرد آن را زیر نظر می‌گیرند و تصمیم‌گیرنده خواهند بود.

سکوت معنادار کوزه‌گری

رئیس فدراسیون هندبال البته سکوت را در این اوضاع و احوال ترجیح می‌دهد و در پاسخ به پرسش ما می‌گوید که حرف تازه‌ای برای گفتن ندارد: «من قضاوت را به رسانه‌ها و مردم می‌سپارم. هر کسی ‌ جایگاهی دارد. ‌حرفی برای گفتن ندارم. ملی‌پوشان مسائلی را به وجود آورده‌اند و حالا وقت آن است که رسانه‌ها و آنها که حرفی برای گفتن دارند و شرایط را از نزدیک نظاره‌گر هستند، در این باره حرف بزنند.» وقتی به کوزه‌گری این نکته را گوشزد می‌کنیم که بازیکنان مثل دوره ریمانیچ به دنبال این هستند که ماچک به تیم ملی بازنگردد تا مشکلات تازه‌ای پیش روی تیم ملی قرار نگیرد، بیان می‌کند: «این که ما با ماچک مذاکره کرده‌ایم یا خیر، چیزی نمی‌گویم. اگر ایشان به تهران بیاید و مذاکرات نهایی را انجام دهیم، در‌این‌باره اظهارنظر خواهیم کرد. وقتی اتفاقی رخ نداده، بهتر است در این باره اصلا حرفی نزنیم. بخصوص این که حالا این مسائل را ملی‌پوشان به وجود آورده‌اند ‌.»

پافشاری ملی‌پوشان

اما ملی‌پوشان هندبال کشورمان هم حاضر نیستند از موضع خود کوتاه بیایند. آنها از مذاکرات فدراسیون با ماچک باخبر شده‌اند و مدعی هستند در صورتی که این مربی برای تیم ملی برگزیده شود، از تیم ملی انصراف خواهند داد. الله‌کرم استکی در این باره تاکید می‌گوید: «مطمئن باشید ‌ ده بازیکن اصلی تیم ملی با آمدن ماچک کنار می‌کشند. رافائل مربی با شخصیتی است که از نظر فنی هم به ما کمک می‌کند و حق اوست که در جام‌جهانی تیم ملی را هدایت کند، ولی باز هم فدراسیون مشکلات گذشته را به وجود آورده است.» بیجاری دیگر عضو تیم ملی نیز تاکید می‌کند: «نمی‌دانم چرا نمی‌خواهند رافائل در تیم ملی بماند. ماچک با چند دلار بیشتر خود را می‌فروشد و ما حاضر نیستیم با این مربی کار کنیم.» اما این همه مشکلات بین ملی‌پوشان و فدراسیون نیست و در روزهای گذشته آنها غیرمستقیم مدعی شدند که رئیس فدراسیون کارایی لازم را در این پست ندارد و بهتر است فرد دیگری تصمیم‌گیرنده نهایی این رشته در ایران باشد.

مشکلات کهنه بین ملی‌پوشان و فدراسیون هندبال در حالی سر باز کرده است که تیم ملی بازی‌های آسیایی اینچئون و جام جهانی را در پیش دارد. تیم ملی در جام ملت‌های آسیا نشان داد، توان قهرمانی در بازی‌های آسیایی اینچئون را دارد و این مستلزم برنامه‌ریزی خوب، یکپارچگی و اتحاد بین مسئولان و اعضای تیم ملی است. روندی که هندبال در روزهای واپسین سال 92 در پیش گرفته است، همانی نیست که تیم ملی را بتواند در میادین بزرگ پیش رو به سر منزل مقصود برساند و انتظار می‌رود مسئولان ورزش کشور برای حل این مشکل ورود کنند، زیرا همه تیم‌ها برای حضوری قدرتمند در بازی‌های آسیایی برنامه‌های خود را آغاز کرده‌اند و هندبال که از شانس کسب مدال برخوردار است، این مهم را از این رشته گروهی ایران نگیرند.

علی رضایی / جام‌جم